Volgers

vrijdag 7 december 2018

donker

Sinterklaas heeft ons land weer verlaten, en we zijn beland in de donkere dagen voor Kerst.
Tjonge, wat een donkere dag vandaag! Dik bewolkt, geen kans dat het zonnetje daar vandaag doorheen kan prikken.
Ik moest gewoon de lampen aan doen in huis, om te kunnen zien waar ik aan het stofzuigen was!
En bij de afwas moest de lamp boven het aanrecht ook aan, omdat er gewoon geen licht binnen komt via het raam boven het aanrechtblad!
Br, niks aan hoor, dit weer, tenminste niet als je naar buiten moet, maar het hoort erbij. We hebben een lange nazomer gehad, en voordat het Kerst wordt moeten we toch eerst nog wel herfstweer krijgen.
Het is weer de tijd voor de Kerstmarkten in Duitsland. Nu wonen we vlak bij de grens, dus voor ons is het haast naast de deur om zo'n markt te bezoeken, maar als het weer dit weekend niet verbetert, denk ik dat we het maar een weekje uitstellen, wie weet hebben we volgende week beter marktweer!

Iedereen alvast een fijn weekend!

woensdag 5 december 2018

sokken voor mijn dochter

Op 1 juli bezochten we het wolfestival in Orvelte. Daar kochten we o.a. deze 2 bollen sokkenwol voor dl. Ze is niet zo'n koukleum als ik, en draagt meestal van die dunne sokjes. Alleen in de winter wil ze wel wat dikkere sokken aantrekken. En ze heeft maar 1 paar handgebreide sokken.
Hoogste tijd dus om een paar sokken voor haar te gaan breien.

Ik houd zelf van gladde sokken, ribbeltjes en kabeltjes en zo vind ik niet prettig dragen, zeker niet in schoenen, maar dochter denkt daar anders over.
Pas geleden kwam ik een leuk paar sokken tegen:
Een gratis patroon op Ravelry, ze heten inguz. Dit is het paar dat de ontwerpster maakte:
En toen ik ze vervolgens ook in het groen tegen kwam:
was het duidelijk, dit patroon zou ik gaan gebruiken voor de sokken voor mijn dochter.

Zondagavond pakte ik de bolletjes erbij. Ik werk altijd vanuit het midden van een bol garen. Het is altijd even zoeken naar waar het kleurverloop precies hetzelfde is. Hm, het was in dit geval niet "even" zoeken. Zeg maar gerust, ik zocht en zocht, en ik kon gewoon geen gelijk stuk vinden!
Pas aan het einde van de avond vond ik een gelijk stuk.
Maandag zette ik de sokken op de rondbreinaald.
Maar niet voor heel lang, een hele tijd was het kleurverloop precies gelijk, en toen opeens weer helemaal niet!
Misschien dat de ene bol de ene kant op is gewikkeld, en de andere bol de andere kant op. Maar dan is het wel vreemd dat gedurende dat ene stuk het kleurverloop dezelfde op heeft gelopen.
Dit wordt een paar sokken met hindernissen, maar dat geeft niets. Uiteindelijk wordt het vanzelf een paar sokken, vast nog wel klaar voordat de winterkou komt!

Iedereen die vanavond pakjesavond heeft: heel veel plezier!

dinsdag 4 december 2018

BHV-er

Vanaf vandaag mag ik mij BHV-er noemen. Dat staat voor Bedrijfs Hulp Verlener.
Als er zich een incident of calamiteit voordoet op mijn werk, is het voortaan aan mij de taak om dit op te lossen en/of om mensen in veiligheid te brengen.
Het kan gaan om een eenvoudige verwonding die een collega of klant oploopt, maar ook bij ernstige situaties is het aan mij (of 1 van de 3 andere BHV-ers op ons werk) om dit in goede banen te leiden.

Vorige week moest ik de theorie-examens doen. Alleen als je daarvoor geslaagd bent, mag je deelnemen aan de praktijkdag. Die was vandaag. Een pittige dag, waarin je nog weer heel veel theorie te horen krijgt, maar vooral ook erg veel praktijk oefent. Gevaarlijke situaties beoordelen en verschillende soorten branden blussen, (gewonde) mensen evacueren, maar ook mensen EHBO verlenen tot aan reanimeren met AED aan toe. Oefenen met poppen maar vooral met elkaar.  Heel nuttig, alle theoriestof en -filmpjes die zo logisch lijken, moesten we nu in de praktijk gaan toepassen, en dan loop je toch vanzelf tegen zaken op die helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn als dat ze lijken.

Ik ben dus weer een diplomaatje rijker, maar vooral veel nuttige kennis.
Uiteraard hoop ik dat het nooit nodig zal zijn om eerste hulp te moeten verlenen, of om de winkel te moeten ontruimen. Maar als het nodig is, weet ik nu precies wat mij te doen staat.

kleding naaien

Ik heb al eerder verteld dat mijn moeder, voordat ze trouwde, werkte als coupeuse bij Peek & Cloppenburg. Ja, in de vijftiger jaren werd de kleding nog gewoon in Nederland gemaakt!
Zij kon ontzettend goed naaien, en ik heb daar als kind onbewust toch heel wat van opgepikt.

Ik brei al vanaf mijn 16e mijn eigen truien en vesten, en toen ik begin 20 was, wilde ik ook graag leren om kleding te naaien. Mijn moeder zag het niet zo zitten om mij les te geven, dus ging ik op naai-les. Heel leuk, en ik maakte (al zeg ik het zelf) ook beslist mooie kleding. Broeken, rokken, jasjes, bloesjes, ik leerde het allemaal. Maar ik vond er niets aan!
Ik weet niet wat het is, maar een naaimachine werkt bij mij als een rode lap bij een stier!
Dus stopte ik met kleding maken. 
Toch is een naaimachine natuurlijk ontzettend handig om te hebben, bijvoorbeeld voor het naaien van gordijnen.
Omdat het naaimachine niet hier staat, heeft dochterlief eerder dit jaar gordijnen gemaakt met de hand.
Pft, petje af hoor!
Laatst zat ze opeens met een lap stof en naald en draad aan tafel. Ik had een hele tijd geleden wat gordijnstalen van mijn werk mee naar huis genomen. De stof ging er uit, en de stalen moesten uit het schap worden gehaald.
Zonde natuurlijk om dat dan zomaar weg te gooien. Er zijn altijd wel collega's die er iets creatiefs mee weten te doen, en ook ik nam wat stalen mee.Een aantal dikke, donkere gordijnen, waarvan ik extra overgordijnen maakte. We hebben in het huisje gele gordijntjes, die vrij dun zijn. In de winter houden ze beslist geen kou van de ruiten tegen. Door de extra gordijnen tussen de gele gordijnen en de ramen te hangen, komt er veel minder kou de woonkamer in. Ideaal!
Maar ik nam ook een staal mee met een bloemenprint.
En daarmee was dl aan de slag gegaan.
Met dit als eindresultaat:
Ik vind het erg knap, zonder patroon en helemaal met de hand in elkaar gezet!
Keurig een rits erin, en zo heeft ze gratis en voor niets een fleurige rok erbij! 
(gratis, want het garen en de rits had ze nog liggen, ooit gekocht voor een werkstuk op school, maar toen niet gebruikt omdat de opdracht werd gewijzigd).

maandag 3 december 2018

egeltje? of huisspook?

Afgelopen winter bleek een egeltje overwinterd te hebben onder het plastic zeil dat rondom onze houtopslag zat. Gevolg: een kolonie vlooien die ons terras besprongen!
We verplaatsten het hout naar een andere plek in de tuin.
Vorige week zat onze poes heel geboeid te kijken naar "iets" wat ze kennelijk op het terras zag gebeuren. Ja hoor, de egel was terug!

We weten dat melk niet goed is voor egeltjes, maar kattenbrokjes schijnen prima voer voor een egeltje te zijn. Dus besloten we om een bakje met kattenbrokjes in de tuin te zetten, zo ver mogelijk bij ons terras vandaan, vlak bij een flinke stapel bladeren. Want egeltjes bouwen hun winterverblijf met een hele stapel bladeren.
Het lijkt erop dat ons trucje gelukt is, want de afgelopen dagen was het voerbakje steeds leeg.

Nu moeten jullie weten dat ons houten huisje op een stenen rand is gebouwd. Er ligt geen verdere fundering, dus eigenlijk ligt er onder onze vloeren alleen maar zand.
Een week of 6 na de koop viel hier in korte tijd heel veel regen. De camping kwam totaal blank te staan! Het water stond op sommige plaatsen zo hoog, dat het tot de deuren van de caravans kwam!
En in ons huisje stond een flinke laag water. We konden er alleen met kaplaarzen nog in lopen! Jullie begrijpen dat we er niet van op keken dat de houten vloer van het huisje helemaal rot bleek te zijn.
Dit was duidelijk niet de eerste keer dat het huisje blank stond!

Dat was in mei en in de zomer hebben we toen de nodige maatregelen genomen. We hebben de rotte vloeren eruit gehaald, een flinke hoeveelheid van het zand, waar de vloer letterlijk op lag, eruit geschept, en het geheel toen goed laten drogen (warme zomer, dus dan ging prima).
We hebben nieuwe balken aangebracht en daarop underlayment platen gelegd. Maar voordat we dat deden, hebben we dik plastic neergelegd en vastgemaakt. Theoretisch zou er geen water meer ons huisje in kunnen stromen.
Theoretisch ja. Er is gelukkig niet meer zo'n hoosbui als toen gevallen, dus water is er niet in gestroomd. Maar kennelijk is er ergens wel een gat ontstaan. Waarom ik dat denk? Nou, of er zit ergens een gat, of we hebben een spookje in huis!

Haha, ik zat net op Y.outube een film te kijken over een huis, waar steeds weer nieuwe bewoners in gaan wonen, om er binnen de kortste keren weer uit weg te vluchten, omdat er een spook rondwaart. En toen hoorde ik opeens geritsel. Je zou toch haast gaan denken dat wij ook een spook in huis hebben, haha. Ik heb de film stop gezet en ben eens goed gaan luisteren wat ik nu toch hoorde. En het kan niet missen: er liep een dier over dat plastic!
Ik hoorde het plastic knisperen, het diertje liep heel bedachtzaam, heel rustig. Geen klein muisje, daar klonk het te hard voor, ook zeker geen wezeltje, die bewegen veel sneller. En om diezelfde reden was het ook zeker geen rat!
Want dan wel? Hm, geen idee. Het is buiten pikkedonker, dus ik kan nu niet zien waar er ergens een dier een gangetje heeft weten te maken, maar het klonk als een best wel zwaar diertje wat heel rustig over het plastic schuifelde. Zoals een egeltje dat zou doen. Maar dat kan toch helemaal niet? Hoe moet een egeltje nou onder onze vloer terecht komen?!
Het kan natuurlijk ook een mol zijn, die naar boven is gekomen en zijn/haar kopje stootte tegen het plastic. Maar hoe is het dan terecht gekomen op dat plastic? Kan een mol een gat krabbelen of bijten in van dat hele dikke plastic? Een paar lagen dik zelfs?
Geen idee!

Tijdens het typen hoorde ik het diertje onder de woonkamer door wandelen, inmiddels is het blijkbaar weer vertrokken, want ik hoor niets meer.
Morgen maar eens kijken of ik kan ontdekken waar het diertje onder het huisje is gekropen. En of we er iets tegen kunnen doen. Want ten eerste is er dus ergens een gat wat we moeten dichten, en ten tweede, als zo'n diertje er vaker onder kruipt, en zijn/haar behoefte gaat doen, dat is ook niet bepaald wenselijk!

Nou ja, zo wordt een saaie avond (dochter is vandaag voor haar studies eerst naar Zwolle en daarna naar Utrecht en verwacht ik niet voor 10 uur thuis) toch wat minder saai!

paars

Ik vertelde eerder deze week al dat mijn lievelingskleur paars is.

Zondagmorgen had ik zin in een simpel handwerkje. Ik had nog 3 bolletjes Schachenmayr Nomotta Cassiopeia liggen. Die kocht ik al een jaar 8-9 geleden.
In het naburige dorp waar ik toen woonde, zit een winkel waar ze zowel stoffen als garens verkopen.
Er staat buiten altijd een rek met garens, die voor een klein bedrag van eigenaar mogen wisselen (meestal omdat het garen uit het assortiment gaat of er nog maar een paar bolletjes over zijn).
Toentertijd vroegen ze 1 euro voor elke bol die in dat rek lag (inmiddels is dat gestegen naar 2-3 euro per bol), ik was dus maar 3 euro kwijt voor deze 3 bolletjes.

Ik pakte zondagochtend een paar rechte naalden nr. 5½ en zette 50 steken op.
En dan gewoon heen en terug recht breien. Met dit garen zie je geen patroon, en met alleen maar rechte steken ziet het breiwerk er aan beide kanten hetzelfde uit.
Toen de 3 bollen op waren, naaide ik het begin en einde aan elkaar.
En zo heb ik er een heerlijk warme, en echt superzachte col bij.
(Kleur op deze foto is veel te licht, het zonnetje scheen vanmiddag ook zo fel!)

Dit is echt zo ontzettend zacht garen, om heerlijk in te knuffelen op een koude dag!
De kerstbeer mag hem ook even om:
De kleur van de sjaal is op deze foto precies zoals in het echt.

zaterdag 1 december 2018

1 december

Het is alweer 1 december, wat vliegt het jaar toch snel voorbij!
Het is vandaag 59 jaar geleden dat mijn oudste broertje werd geboren. Helaas overleed hij een dag later.
Elk jaar rond deze tijd was mijn moeder ziek. Onverwerkt verdriet.
Zes jaar later werd op 2 december mijn neef geboren. Zijn vader zat niet echt te wachten op een kind, dus toen hij niet al te blij kwam vertellen dat hij een zoon had, schijnt mijn moeder flink tegen hem te zijn uitgevallen. Bijzonder voor haar, zij wilde altijd ruzie vermijden.
Voor mijn oom en tante is het morgen geen feestelijke dag. Want mijn neef, die morgen 53 zou zijn geworden, besloot 1 maand voordat hij 35 werd, dat hij niet langer wilde leven.
Zo is in mijn familie de eerste week van december al vele jaren geen leuke start van de feestmaand.
Ik wil hierbij iedereen voor wie december een extra zware maand is heel veel sterkte wensen.