Februari sokken: Sock Madness, geel, en Brindisi in Italië

 Ik leg mijzelf dit jaar geen verplichtingen op bij het breien, maar wil wel proberen om elke maand mee te doen aan thema's bij het sokken breien.
Op Ravelry heeft de Nederlandstalige Sokken Breien groep als thema voor februari Sock Madness. In de Duitstalige RestEndGruppe, waar gebreid wordt met restjes garen, zijn er 2 thema's: de kleur (deze maand geel) en de bestemming in Jules Verne's Reis om de wereld (in februari gaan we naar Brindisi, in Italië).

Mijn idee is om elke maand die 3 thema's te combineren in 1 paar sokken.
Ik vind het wel een leuke creatieve uitdaging, maar als ik een maand inspiratieloos ben, of geen zin heb, zal ik die maand gewoon overslaan.

Okay, geel..... die kleur gebruik ik zelden, maar ik vond toch een restje Durable Soqs Tweed (kleur Golden Olive). 
Sock Madness patroon: geen van de patronen die ik eerder heb gebreid tijdens deelname aan de Sock Madness leent zich om patroontjes in te breien, dus ik ging op Ravelry op zoek, en vond het patroon van de Fibonacci sokken.
Voor wie dit niet kent, de rij van Fibonacci bestaat uit cijfers. Je telt steeds de 2 voorgaande cijfers bij elkaar op, om tot het volgende cijfer te komen. Je begint bij nul, dan volgt 1; 0+1=1. Dan krijg je 0,1,1. Nu tel je 1+1 op, dat is 2. Daarna 1+2=3 enzovoorts. De rij is 0,1,1,2,3,5,8,13,21,34,55,89 enz.
En dat staat in dit sokkenpatroon voor het aantal strepen die je breit in een bepaalde kleur. Hm, handig, zo kan ik diverse restjes gebruiken in de achtergrond.
En dan de bestemming Brindisi. Bij Italië denk ik toch gelijk aan ijs 🍨, cappuccino ☕️ en pasta. Dus ik zou ijsjes kunnen inbreien, of kopjes koffie. Maar ja, de vorige maand koos ik bij Londen al voor thee, dan wordt koffie wat afgezaagd.
Wat te denken van pasta? Sanne kwam met spaghetti als suggestie, dan zou ik gele sliertjes over de sokken kunnen breien. Of Farfalle 🎀🎀🎀. Ja, dat vind ik leuk, strikjes- of vlinderpasta, dan kan ik gele strikjes inbreien, om zo de Farfalle na te bootsen!!

Op Pinterest een teltekening voor een strikje opgezocht. Het wil even niet om die hier te plaatsen, maar jullie gaan het vanzelf wel zien. Eerst nog even de laatste toertjes aan mijn rozentrui breien, en dan kan ik daarna aan de slag met de sokken.

En die witte achtergrond bij de foto? Gewoon het plankje met de garens in de sneeuw leggen, want dat ligt hier nog volop!

En we breien nog even lekker door aan warme wintertruien

 Eerst ijzel, dan weer sneeuw, dat levert dit soort plaatjes op. Dit is ons vogelvoerderhuisje, waar na de sneeuw van de afgelopen weken, afgelopen zondag en maandag een ijzellaag op terecht kwam. Dat had uiteindelijk geen grip op de sneeuw eronder, en gleed er langzaam af. Blijkbaar is de sneeuw die daarna viel eraan vast gevroren, en dus hangt de ijzellaag nu aan de zijkant van het huisje.

Jullie begrijpen, het is hier nog altijd koud, ik weet eerlijk gezegd niet wanneer het voor het laatst boven nul is geweest. De weersverwachting was eerst dat het donderdag (gisteren) boven nul zou komen, toen werd dat vandaag, maar de thermostaat geeft aan dat het nu toch echt nog 2 graden vriest. Wie weet morgen? Dan wordt er +1 °C verwacht. Daarna moeten we volgens de verwachtingen wachten op woensdag, tot het gaat dooien.

Tja, als ik naar buiten kijk, zie ik een hele witte wereld om me heen. Natuurlijk waag ik me niet buiten, met sneeuw die viel boven op een dikke laag ijzel, is het verraderlijk glad, en hebben mijn krukken geen grip. Deze foto maakte ik uit het raam.

Natuurlijk brandt hier lekker de verwarming, met mijn lichamelijke klachten ga ik echt niet in de kou zitten. En uiteraard draag ik warme kleding, dikke sokken en warme truien, en ik vind het heerlijk om een dekentje over mijn schoot te hebben. Maar zodra ik naar buiten kijk..... bbbrrr, dan krijg ik het gelijk weer koud.

Breien gaat, mits op dikke naalden. Nou, dat komt goed uit, want dikke truien kunnen we nu niet genoeg hebben!! Ik zette een nieuwe raglan trui op. Ik gebruik geen patroon, als je je steekverhouding weet, kun je gemakkelijk berekenen hoeveel steken je moet opzetten voor mouwen en romp, en dan is het een kwestie van elke 2e toer meerderen aan weerskanten van de raglan, tot je de gewenste breedte hebt. Als het geheel lang genoeg is, splitsen voor romp en mouwen, en dan die elk apart verder breien. 

Ik brei met de Llama Soft die ik bij Eddna kocht, en wat is dat een heerlijk garen! Heel zacht, en warm, dit wordt echt een knuffeltrui om in weg te duiken!

Ik wilde nu eens kleurwerk wat lager, dus niet in de pas, maar na het verdelen voor romp en mouwen. Op Pinterest had ik ooit eens een teltekening bewaard om te borduren, maar die kun je natuurlijk net zo goed gebruiken om in een trui te breien.

Ik heb er 3 avondjes aan gebreid, en jullie zien, het gaat snel. Het halsboord wordt nog dubbel geslagen en vastgezet. Dat kun je ook direct doen, maar ik twijfelde toen of ik hem naar binnen of buiten wilde vouwen. Ik heb namelijk de helft gebreid met 1 recht 1 averecht (K1P1), en de andere helft met 1 recht door de achterste lus, 1 averecht (K1bl,P1). Inmiddels weet ik dat ik dat laatste mooier vind, dus de boord wordt naar binnen gevouwen.

Vandaag mag ik niet klagen, de Tens werkt goed, en ik kan hangen/zitten op de bank. Ja, hoe noem je dat? Ik lig languit, maar wel in de kussens, dus niet plat. En dus kan ik straks lekker mijn breiwerk pakken, en ik verwacht toch eigenlijk dat de trui dan morgen wel klaar is. In de romp had ik de rozenslinger gebreid, en toen was mijn 2e streng van de hoofdkleur op. Mooi moment om eerst de rozen in de mouwen te breien, ik vroeg me toch af of ik wel zou uitkomen met die ene streng witte wol die ik had. Nou, dat zit wel goed, ik heb nog ruim genoeg over voor de 2e mouw.

Dit is de teltekening die ik gebruik:

Gewoon gratis te vinden op Pinterest, dus dan mag ik hem hier ook wel delen. 

Ik houd er niet van om met de trends mee te gaan, brei dus liever niet een patroon dat in de mode is, en zal zeker nooit een patroon kopen van PetiteKnit (iets met oude, bestaande patronen uitgeven en daar absurd veel geld voor vragen, zoals bijna 5 euro voor een super eenvoudig neksjaaltje, de Sophie scarf). 
Maar toen Sanne mijn trui zag, lachte ze dat die wel heel veel lijkt op een trui die nu heel erg "trending" is, de Rosie-sweater. Ja, al heeft die 2 banen met rozen, en is de trui wel enorm oversized!! Die trui is er inmiddels ook met 1 rozenslinger, maar dan hoger, in de pas. Gelukkig is mijn teltekening toch nét even anders, moet er niet aan denken dat je gedoe krijgt met plagiaat of schending van auteursrechten of weet ik veel wat, terwijl ik gewoon een eenvoudige raglan trui met een borduurpatroontje combineer. Tja, persoonlijk begrijp ik niet waarom zoveel mensen dit soort patronen kopen, dat kun je toch zelf ook wel bedenken? Maar okay, niet iedereen zal dat kunnen of willen doen.

Nou, ik ga lekker verder breien aan mijn trui, want volgens de vooruitzichten hebben we hier de komende 2 weken in ieder geval nog te maken met nachtvorst, en lopen de temperaturen overdag niet verder op dan + 3 °C. De sneeuw zal dus voorlopig nog wel blijven liggen, wat een mooi maar koud 🥶 beeld oplevert vanaf mijn bank. Dikke truien aan dus 😄!!

warme trui, omdat het hier in het noorden van het land nog altijd winter is

Terwijl de sneeuw weer valt, en de wereld buiten weer volledig wit ziet, lees ik op het www commentaren over domme chauffeurs in het noorden van het land, die op zomerbanden rijden en daardoor van de weg zijn geraakt, vannacht en vanochtend. Nee, sinds zondag heeft het ge-ijzelt, was het hier dus spiegelglad, en daar viel sinds gisteren weer nieuwe sneeuw bovenop. Dan maakt het niet uit welke banden er onder je auto liggen, hoeveel ervaring je hebt en welke snelheid je rijdt, je hebt domweg geen grip op de weg!! Sanne is maandagochtend bijna een half uur bezig geweest om de ijzel van haar autoruiten af te krabben. Gelukkig hoeft ze alleen over gestrooide wegen te rijden, maar 's middags terug reed ze weer in de sneeuw. En als de temperaturen dan niet boven het vriespunt uitkomen, betekent dat gewoon gladheid, ook op gestrooide wegen.

Het is gewoon winter hier, sinds het op 2 januari ging sneeuwen. En opnieuw rijden de strooiwagens af en aan, en wordt het spoornet boven Zwolle losgekoppeld van de rest van het land, om landelijke verstoringen te voorkomen. De bussen rijden, maar zojuist reed er eentje stapvoets voorbij, dus ik denk niet dat ze echt volgens het dienstrooster rijden vandaag.

In 2012 verhuisde ik naar Drenthe, en ik heb daar nooit spijt van gehad. Ik zal ook nooit van mijn leven weer in het westen van het land gaan wonen. Van kinds af aan kwam ik vaak in Drenthe, mijn moeders opvangouders woonden er (bij wie zij in de oorlog in huis woonde), en doordat haar eigen ouders al waren overleden voordat ik geboren werd, waren zij voor ons eigenlijk opa en oma van moederskant. Mijn moeder heeft er haar hele leven van gedroomd om te verhuizen naar Drenthe, "ooit" zou dat gaan gebeuren, maar mijn ouders hebben nooit die stap gezet. Ik wel, ik kon als kind al niet wachten op het moment dat mijn ouders eindelijk zouden besluiten die stap te zetten, en waar zij dat niet deden, heb ik het wél gedaan.

Enige minpuntje voor mij: er valt hier meer sneeuw en ijzel, en daar is de fibro geen fan van. Maar ja, in Zuid-Holland had ik elke winter longontsteking(en), sinds ik hier woon heb ik er nooit meer één gehad. Ik zuig hier zuiverdere lucht binnen, dat kon ik altijd al merken als we een dagje de "familie" in Drenthe bezochten! 

Dus ook al is het nu even bikkelen, en kijk ik er naar uit dat ik in plaats van een witte wereld weer een frisgroene wereld zal zien, ik ben blij met het plekje waar ik terecht ben gekomen. Nog even volhouden, dan zullen ook hier sneeuw en ijzel verdwijnen, is de stoep niet meer glad, en kan ik eindelijk weer eens wat stapjes buiten zetten. 

Vandaag draag ik lekker mijn nieuwste trui, waar jullie hierboven al foto's zagen. Gebreid met voornamelijk de Sox wol die in de mystery box van Eddna zat, met aan weerszijden van de kleurbanen kleine streepjes van het Llama Soft garen dat ik zelf had besteld. Geen patroon gebruikt, gewoon een raglan trui, en naar eigen idee strepen erin gebreid. In de zijnaden een kabel, om het net even wat leuker te maken. Nee, de trui is nog niet geblockt, maar dat boeit me niet, hij is heerlijk warm en zacht, echt een trui om in weg te kruipen terwijl buiten de sneeuw valt.

En ondertussen brei ik lekker verder aan alweer een volgende trui. Ik gebruikte voor deze trui de donkere Sox bol, ruim 2 bollen van de lichtere Sox, en een heel klein beetje van de Llama soft in de kleuren Old Brick en Blush Rose. En nu brei ik met de Llama Soft. Uiteindelijk heb ik dus maar een klein beetje de garens gemixt in de eerste trui, maar net voldoende om de trui niet saai te laten zijn (wat 'ie met alleen de Sox bollen wel geworden was).

Uithalen als het me niet bevalt

 Ze zijn af, mijn "saaie" grijze kniekousen, of, zoals Jannie schreef "deze kleur past overal bij". En daar heeft ze helemaal gelijk in! Zo had ik het nog niet bekeken, dan was die bol niet zo lang blijven liggen 🤭. 

Maar nu is de bol (bijna) helemaal op gebreid, ik heb er een fijn paar kniekousen bij.

Ook nog even van de zijkant, zodat jullie kunnen zien dat een naalddikte omhoog gaan voldoende was, ik heb geen meerderingen hoeven aanbrengen (An maakte mijn dag goed door daar over te schrijven, iets met slanke kuiten  😊):

Ik wilde geen boord met 1 recht 1 averecht (of 2), maar breide een picotrandje, breide nog een paar toertjes verder, en hechte vervolgens al breiend af. Dan pak je steeds 1 steek van de linkernaald, en pikt diezelfde steek een X aantal toeren lager op, en dan brei je ze samen, en kant vervolgens een steek af.
Hm, klinkt ingewikkelder dan het is 😀.

Nog 2 kleine restjes over, wie weet voor een volgende gnome. Maar langer wilde ik de kousen niet, dan zouden ze over mijn knieën komen.

Dit waren mijn sokken voor de opwarmronde van Sock Madness 2025.
In die ronde mag je nog wat afwijken van het patroon, en zijn 2 verschillende garens en kleuren toegestaan. Ik besloot om één sok te breien met Drops Fabel en de andere met Durable Soqs. Dit waren namelijk de 2 merken sokkenwol die ik het meeste op voorraad had liggen, en ik wilde even uitproberen welk garen ik het beste zou kunnen gebruiken tijdens SM.

Bij SM moet je vaak de middelste maat breien, en de sokken vallen voor onze kleine voetjes daardoor vaak wel wat te groot uit. Ik besloot mijn sokken op naalddikte 2,0mm te gaan breien, zodat de sokken wat kleiner zouden uitvallen, maar wel zouden voldoen aan het vereiste minimum aantal steken. Ik brei mijn sokken gewoonlijk op 2,25mm of 2,5 mm naalddikte.
Door in de opwarmronde 2 identieke sokken te breien met verschillende garens, kon ik goed vergelijken met welk garen ik de kleinste sok zou krijgen. Dat garen zou ik dan (zoveel mogelijk) gaan gebruiken tijdens SM, in de hoop dat ik misschien wel redelijk passende sokken zou krijgen, en niet teveel hoefde te veranderen achteraf.

Dit bleek echt wel zinvol te zijn, want er zat best wat verschil in voetlengte tussen beide sokken, terwijl er dus evenveel toertjes met dezelfde naald waren gebreid.
Drops Fabel kwam als winnaar uit de bus en zowaar, de meeste sokken behoefden geen aanpassing 🎉.
Maar.... nu had ik dit paar sokken nog. Ik wil 2 identieke sokken dragen aan mijn voeten. Sanne vindt dat niet zo belangrijk, maar de sokken hebben dus niet exact dezelfde maat. Kortom, eentje past, de ander is te groot, en al met al zijn ze een jaar later helemaal nooit gedragen!!

Toen ik laatst aan het uithalen was, en breien even geen optie was, besloot ik dat er nog wel meer was dat ik kon uithalen, waaronder dit paar sokken. Dus:

De cake-jes liggen inmiddels bij de sokkenwolletjes, die gaan wel weer eens gebruikt worden in kleurwerk sokken. Het garen opnieuw opspannen vind ik daarvoor niet nodig.
Opgeruimd staat netjes, en ik haal liever iets uit, zodat ik het garen kan her-gebruiken, dan dat iets maar ongebruikt blijft liggen.

Ik ben nog niet klaar met uithalen. Afgelopen zomer besloot ik om eens mee te doen aan de Surprise Sock Along van Stephen West. Het is een zogeheten MKAL (Mysterie Knit ALong). Daarbij weet je vooraf niet hoe de sokken eruit gaan zien, en krijg je steeds een clue om een volgend gedeelte te breien. Zijn shawl-ontwerpen zijn niet zo mijn ding, maar misschien zijn sokken wel? Zo ver ben ik gekomen:

Wacht, even op een sockblocker, dus zie je iets meer (sorry, het zonnetje schijnt zo fel dat ik even schaduw moest creëren om het goed te laten zien):

Waarom ik er niet aan verder heb gebreid? Iets met pijnmedicatie en bijverschijnselen, zodat er even niet gebreid werd. Tegen de tijd dat ik weer kon breien, was die MKAL  al afgelopen, en kon ik bij anderen zien hoe de sokken uiteindelijk zouden worden. Ik vond ze wat té, net als ik zijn shawls vind. Ik had er natuurlijk voeten zonder patroontjes aan kunnen breien, maar het stuk dat ik heb, zit ook niet zo fijn aan mijn benen. Dus wat denk je dat ik straks ga doen? Uithalen 😀! Zo'n Stephen West patroon is leuk om een keer te hebben geprobeerd, maar voor mij iets over de top!

Grijs hoeft helemaal niet saai te zijn!

Eerder deze week hadden we Blue Monday, wat een heerlijk zonnige dag was, met een strak blauwe lucht. Vandaag hebben we een grijze dag. De lucht is grijs, en het zonnetje heeft moeite om er doorheen te prikken. 

Heel toepasselijk brei ik sokken in grijstinten! Jullie hadden misschien verwacht dat ik een trui zou laten zien, die ik aan het breien zou zijn met de Eddna garens die ik laatst liet zien. Maar ik had weer eens een plat-lig-dag, en breien ging prima, maar er moest echt geen gewicht aan de naald hangen.
Nu brei ik tegenwoordig met mijn breiwerk op mijn schoot (als ik zit) of op mijn borst (als ik lig), maar 2 sokken aan mijn naald, dat voelde tóch te zwaar dit keer.
Dus geheel tegen mijn gewoonte in, brei ik nu 1 sok tegelijk!

Het garen is uit het Opal Abonnement, van mei 2021 (links boven op de foto ligt de bol):

Grijs, saai, en dus bleef deze bol liggen. Maar nu had ik opeens wel zin in een wat saaier garen, even geen drukte maar rust.

Blij verrast werd ik door het garen. Het bleek eigenlijk helemaal niet zo saai te zijn! Een leuke afwisseling tussen grijze-banen-met-een-streep-erin en delen met een soort van koeienvlekjes. Dat breit echt leuk én snel, want je bent steeds wel benieuwd hoe het volgende stukje zal zijn. 

Nog vóór ik bij de hiel was, had ik al bedacht dat ik lange benen wilde breien, echte kniekousen dus. Van een 100 grams bol sokkenwol heb ik maar zo'n 60-70 gram nodig heb voor een paar sokken voor mijzelf. En dan blijft er best veel over!
Daar kan ik dan natuurlijk weer een gnome van maken, of nóg een paar sokken van breien, als ik teen-hiel-boord met een contrasterend garen brei.
Maar Piet Precies in mij zag al aankomen dat ik met het restant niet 2 identieke sokken zou kunnen breien, omdat in de restbol simpelweg niet 2 keer een identiek kleurverloop zou overblijven. Dus kan ik beter kniekousen breien, die komen zeker wel van pas, en dan blijft er waarschijnlijk niet veel over van de bol. 

Ergens halverwege het been ben ik overgestapt van naalddikte 2,25mm naar 2,50mm om het been iets wijder te maken bij de kuit. Ik heb een steekmarkeerder geplaatst op welk punt ik dat deed, dan kan ik bij de 2e sok checken dat ik het op exact dezelfde plek doe. 

Het is al met al een heel fijn breitje. Opal sokkenwol is een prettig garen om mee te breien, en ik brei een eenvoudige sok, volledig in tricotsteek. Met zo'n printje in het garen valt een kabeltje of lace-patroontje immers toch niet op. En dat is blijkbaar wat ik op dit moment even nodig heb in mijn handwerken: rust, geen druk, maar pure ontspanning, en genieten van het proces.

Daarom voor mij dit jaar ook geen Sock Madness. Ja, ik weet dat het van 1 tot 14 februari zal gaan kriebelen. Dat is de inschrijfperiode, en ik denk vast wel een paar keer "zal ik niet toch...". Misschien als cheerleader? Maar nee, ik denk dat ik ook dat niet zal gaan doen. Omdat ik even helemaal geen druk wil in mijn handwerken. En Sock Madness is natuurlijk een wedstrijd, waarbij je onder tijdsdruk sokken breit, om door te kunnen gaan naar de volgende ronde. Dus nee, niet doen!

Ik merk nu pas, dat ook het test breien mij die druk soms gaf. Vaak hadden we heel ruim de tijd voor het testen, dus meestal was er geen tijdsdruk voor mij. Maar wel de druk dat je iets exact volgens patroon moet breien, ook als je denkt dat het op een andere manier mooier wordt, of een betere pasvorm krijgt.
Bij die druk stond ik niet stil hoor, maar nu ik gewoon brei wat ik wil en wanneer ik dat wil, en ik dingen direct naar mijn zin kan aanpassen als ik dat wil, besef ik pas hoe beperkend het was, om die vrijheid niet te hebben tijdens testknits.
Uithalen vind ik niet erg, en ik heb regelmatig achteraf dingen veranderd aan een testknit, nadat ik eerst het patroon volledig had gevolgd en getest.
Maar gelijk iets veranderen, gewoon omdat het kan, voelt wel fijn.

Ik brei nog even lekker verder aan mijn 2e kous. 

Ik heb heel bewust nog niet het draadje aan de eerste kous weggewerkt, want het wordt toch nog wel even spannend, hoe ver ik met de tweede kom:

Ik heb net iets meer dan de helft van de bol over, dus ik zou moeten uitkomen (en zo goed als niets gaan overhouden 🎉). Maar garen weegt soms net een grammetje meer of minder, afhankelijk van de luchtvochtigheid (hoeveel vocht heeft het garen opgenomen). Dus wie weet, wordt de tweede kous tóch iets korter. En misschien ook niet, dan brei ik het restje dat aan kous 1 hangt er ook nog lekker aan, kan ik de boorden omslaan.
Er is maar één manier om erachter te komen: breien!!

Blue Monday

Vandaag is het Blue Monday. Er is geen wetenschappelijk bewijs dat mensen zich op deze 3e maandag van januari het meest somber voelen van het hele jaar. Het is door een Britse psycholoog bedacht. Al is het niet bewezen, ergens begrijp ik wel dat het zo zou zijn. De feestdagen zijn voorbij, de goede voornemens zijn al min of meer mislukt, vakanties en lange weekenden zijn nog ver weg, en het weer werkt vaak ook niet mee.

Ik ben vandaag helemaal niet somber, maar juist heel tevreden. Blij dat zaterdag ook de laatste sneeuwbergjes zijn gesmolten. En blij met hoe de aanpassingen aan mijn Beechnut trui precies zo uitvallen als ik had gehoopt (ik zie nu dat de trui een beetje scheef zat op de paspop toen ik de foto hierboven nam 🤭).

Vrijdag kon ik eindelijk weer breien in plaats van uithalen 😉. Dat uithalen had ik eerder in de week gedaan. Ik liet al zien dat ik het lijf van de trui een flink eind had uitgehaald:

Ik breide vervolgens dit deel er weer aan, maar veranderde de zijnaden. Volgens het patroon loopt daar de raglan van 1CC, 2MC, 1CC door over de tussenliggende blauwe banen. MC staat voor hoofdkleur (blauw in dit geval) CC de bijkleur. 

Maar dat betekent dat je, tijdens die 3 banen blauw, de bijkleur voortdurend achter mee moet nemen, om welgeteld 4 steekjes te breien. Het is best lastig om de draadspanning dan goed te houden. En heel eerlijk, ik vond die roze streepjes helemaal niet mooi! De ontwerpster heeft overigens in haar uiteindelijke versie die 4 CC steekjes in de effen banen helemaal weggelaten, ook bovenin, en diverse testknitters hebben dat ook gedaan.

Ik heb nu de 3 blauwe banen steeds helemaal met blauw gebreid, en elke 10e toer voegde ik in het midden 2 steken toe, zodat er een soort V-tje ontstond, en de trui een beetje een A-lijn kreeg.

Ik besloot de boorden allemaal te vervangen. Volgens patroon brei je ze allemaal 1 recht 1 averecht, maar ik wilde gewoon tricotsteek, en dan de boorden naar binnen omslaan. Ik moet de trui nog blocken, dus vandaar dat je de boorden hierboven wat naar buiten ziet gaan, die worden wel plat bij het blocken.

Daarna haalde ik de bovenkant van de trui uit, de eerste chart en blauwe baan.
Ik zette alle steken op een naald, en breide alleen nog met de blauwe hoofdkleur. 
Bij elke raglan, in elke toer, minderde ik aan weerszijden een steek, tot ik de hoogte had bereikt die ik wilde bij mijn hals. Daarna over de mouwen en rug heen en weer breien, en 3 keer German Short Rows breien, zodat de achterkant wat hoger kwam dan de voorkant. Helemaal boven aan dit bericht zag je al het resultaat daarvan, en ik ben er heel erg blij mee. 

Ja, zo is de trui uiteindelijk toch helemaal naar mijn zin geworden.
Mijn eerste gevoel, toen de testknit af was, was geweest: ik haal de trui helemaal uit!
Maar ik vind de kleuren erg mooi bij elkaar, de charts komen mooi uit met het verloopgaren, dus waarom de trui volledig uithalen, als de helft uithalen ook genoeg bleek te zijn 😄. Weten jullie nog hoe de trui was, en wat me er totaal niet aan beviel? Even een herinnering:

En hier nog een keer de trui zoals 'ie volgens patroon was:

De verschillen zitten in de details, maar wat kunnen die er toch veel toe doen!!

Dit was (voorlopig) mijn laatste testknit. Het patroon is te koop op Ravelry. Jullie begrijpen dat ik het geen aanrader vind, bij 3 van de testknitters valt  de neklijn mooi glad, bij 5 testknitters niet, en 2 hebben hun trui niet op tijd af. Waar ik me over verbaas, is de prijs van dit patroon: € 13,05! Dat vind ik veel geld voor een niet erg uitgebreid of ingewikkeld patroon, waarvan de pasvorm ook nog eens niet voor iedereen goed blijkt te zijn.

Had ik eigenlijk al verteld waar ik de trui mee heb gebreid? Het blauw is Hobbii Highland Wool (kleur 14, Wild River), het verloopgaren is Hobbii Dream Colour (kleur 4 Wild Berry) dat ik samenhield met Drops Kid Silk (kleur 46 Cherry Sorbet).
Die laatste twee had ik al in andere projecten gebruikt, en nu kwamen die restanten goed van pas.

Ik hield nog wat uitgehaald garen over (bovenste 2 op de foto):

Tja, wat moet je daar mee? Ik heb een doos met dit soort restjes, en die raakt steeds voller. Ik probeer tegenwoordig dit soort restjes zo snel mogelijk te verwerken. Sinds ik ruim een jaar geleden restjes sokkenwol kreeg in het pakket van Ivonne (knittinginden) en daar gnomes van maakte, heb ik de smaak te pakken! 
En dus pakte ik gisteren die doos restjes erbij, en samen met andere restjes uit de doos, liet ik mijn creativiteit z'n gang gaan. Zo, weer wat restjes uit de doos verwerkt. De gnome is gevuld met nóg kleinere restjes en afgeknipte draadjes, die ik speciaal bewaar om als vulling te gebruiken:

Ik brei en haak regelmatig een deel voor een gnome als tussendoor-werkje (handig om liggend te doen). Zo lag dit baardje met neus al klaar in de restjesdoos. De rest van het bolletje gebruikte ik voor de hoed, om het allemaal een beetje in blauw-roze tinten te houden.

Her en der in mijn slaapkamer heb ik de gnomes staan. Ik vind ze grappig, en zo vrolijken me op als ik op bed moet liggen. En daarmee is de cirkel weer rond.
Mocht jij last hebben van Blue Monday, is het misschien een idee om wat restjes garen te pakken en een haak- of breinaald, en ook zo'n grappige gnome te maken. Er zijn genoeg gratis patronen te vinden, of je gebruikt gewoon je fantasie, zoals ik (sorry, ik gebruik geen patroon dus kan je geen link geven).

Ik wens jullie een mooie week, het ☀️ gaat ons de komende dagen verwennen, en ik hoop maar dat de kou mee zal vallen en dat er geen neerslag (sneeuw) gaat vallen. 

Kou en sneeuw

 Donderdag had ik een proeflapje gebreid, met de garens die ik jullie vrijdag liet zien. Ik wist zodoende met welke naalddikte ik wilde gaan breien, en de naald en garens lagen vrijdag klaar om aan de slag te gaan.

😂😂 Ja, ik lach mezelf maar even hartelijk uit. Soms ben ik een té grote optimist! Want hoe had ik gedacht dat ik vrijdag zou kunnen breien??!! Was er niet vanaf donderdagavond een sneeuwstorm voorspeld? En was mijn lijf niet al een week lang boos omdat er sneeuw viel?

Natuurlijk ging dat niet! Er ging helemaal niets! 

Het was een dag van liggen, naar buiten staren (waar behalve de sneeuw weinig was te zien, want er reed amper verkeer en iedereen bleef binnen). Weten dat er nog een heel koud weekend zou volgen, maar dat het zou gaan stoppen met sneeuwen. En dat ná het weekend de dooi zou intreden, en de sneeuw zou gaan verdwijnen. Yes, nog even 2 dagen doorkomen, en dan wordt het beter!
Had ik al gezegd dat ik een optimist ben 😂??

Er is een reden waarom ik nooit op wintersport ben geweest. Iets met sneeuw, waar mijn lichaam heftig tegen protesteert, in de vorm van heel onrustige pijn, van top tot teen. Ja, dat onrustige is lastig uitleggen aan iemand die dat zelf nooit heeft gevoeld. Maar het woelt en krioelt door het lijf zeg maar.

Zaterdag bleef het gelukkig droog, en het zonnetje liet zich zelfs zien.
Ijspegels vielen van de dakrand, sneeuw gleed naar beneden vanaf het dak. 

Vandaag scheen opnieuw de zon, en kwam de pijn langzaam aan tot rust. 

Breien ging nog niet, maar uithalen wel 😄:

Ik had de trui een week weggelegd, even nadenken wat ik wilde doen. In eerste instantie was ik geneigd de hele trui uit te halen. Maar ik vind de garens en kleuren mooi combineren, en de trui is ongelooflijk zacht en warm. Dus nu ga ik hem proberen aan te passen, zodat 'ie me beter bevalt.

Het lijf uitgehaald tot net voorbij het splitsen van de mouwen. Ik wil dat deel opnieuw breien, en dan aan de zijkanten niet de verticale raglanstreep laten doorlopen, maar juist de horizontale blauwe banen laten doorlopen.

En ik wil in de zijnaden wat steekjes meerderen, zodat de trui een beetje een A-lijn krijgt. Daarna volgt de echte uitdaging, de neklijn passend maken.

Ook al scheen dit weekend het zonnetje, die had niet genoeg kracht om de sneeuw te doen smelten. Dit was de buitentemperatuur vanochtend om 9 uur 🥶 (ik zag later pas dat de foto niet zo scherp is, maar duidelijk genoeg toch):

Toen ik een half uurtje later op weeronline keek, las ik dat het op dat moment bij ons zelfs -13 graden zou zijn. Tja, wat was het nou? Geen idee, ik had er niet eerder aan gedacht om te zien wat de buitentemperatuur was. Het was koud, zullen we maar zeggen.

Foto's van de ongetwijfeld mooie tafereeltjes in de besneeuwde tuin heb ik niet gemaakt. Ik ging, tot de sneeuw kwam, elke dag naar buiten. Jas aan, schoenen aan, krukken mee, en dan zien of ik na 1-2 meter alweer moest omdraaien, of dat ik wat meer meters kon maken die dag. Maar met sneeuw durfde ik dat niet aan, de krukken glijden op sneeuw gemakkelijk weg, en dan lig ik onderuit.
Ik heb alleen wat foto's genomen vanuit een raam. Zoals deze hieronder. Je ziet een gedeelte van de picknickbank, en zoals je ziet, viel hier een flink pak sneeuw. Mooi hè, hoe de wind rondingen heeft gemaakt. 

Maar hoe mooi het ook allemaal is, ik ben zo blij dat er geen sneeuw meer valt!!
Het is pas 12 januari, dus het duurt nog 10 weken voordat officieel de lente begint.
En ook daarna is sneeuwval niet uitgesloten. Maar ik droom al van de lente. En ga ondertussen eens berekenen hoe ik mijn wintertrui passend kan maken 😊.