De sokken voor maart (deel 1)

 

Wat een heerlijke start van de week was dat gisteren!!
Okay, ik moest voor een controlebeurt naar de tandarts 🤭, maar hij was tevreden, ik had goed  gepoetst (ondanks dat dat tegenwoordig niet altijd eenvoudig aan de wastafel kan gebeuren).
Het zonnetje deed al vroeg haar best, en het busritje van een paar haltes verliep vlot. Het blijkt nu toch wel erg fijn dat huisarts, tandarts en fysiotherapie allemaal dichtbij zijn, en langs de busroute liggen, zo zijn ze voor mij toch goed bereikbaar.

De nieuwe thema's van de Ravelrygroepen voor de sokken van maart waren bekend gemaakt. Ik doe mee met het maandthema in de Nederlandstalige Sokkenbreiengroep, en met de 2 thema's in de Duitstalige RestEndGruppe. 

Bij die laatste wordt met restjes garen gewerkt, dus nieuwe bollen komen niet in aanmerking. 
De kleur voor de maand maart is oranje, vrolijk zo in het voorjaar!
En tijdens de wereldreis leggen we deze maand aan in Suez (naamgever van het Suez-kanaal) in Egypte.

🤔 Egypte, dan denk je toch al gauw aan hiëroglyfen, pyramides, mummies, kamelen enzovoorts. Maar om daar nu afbeeldingen van te verwerken in een paar sokken, dat gaat me toch net wat te ver 😊. Na kopjes thee en pasta-strikjes besloot ik het in de maand maart maar wat rustiger aan te doen met de thema-sokken.
Dus ik koos heel eenvoudig voor..... zand en water! Water dat stroomt langs Suez door het kanaal, en zand omdat Egypte voor 96% uit (zand)woestijn bestaat.
Ik zou dus de kleuren oranje, blauw en beige gaan combineren in mijn sokken.
Van die kleuren had ik wel wat restjes liggen, dus dat kwam helemaal goed. Volgens mij is het beige garen Durable Soqs, maar vreemd genoeg ontbreekt de band, dus helemaal zeker weet ik het niet.

In de Nederlandse Sokkenbreiengroep kun je deze maand een patroon kiezen waar minder dan 10 project pagina's van zijn aangemaakt. Niet alle ontwerpers staan volop in de schijnwerpers, en soms raken patronen een beetje in de vergetelheid, terwijl er niets mis is met die patronen. Daarom deze welverdiende aandacht.

Wat een leuk thema! Door de vele zoekfuncties op Ravelry is het vinden van dit soort patronen niet zo lastig, maar welke kies je dan? Ik heb 2 patronen gekozen!

Het eerste patroon dat ik uitkoos zijn de Palace Socks.
Wat mij aansprak is de manier waarop er met 3 kleuren is gewerkt, maar dan nét even anders dan dat je de 3 kleuren na elkaar gaat breien in simpele streepjes.
Maar ja, cuff-down, en ik houd van toe-up.

Dus ik ging verder op zoek, en ontdekte toen de Candy Melt Socks van Nocte Knits.

Dit is een eenvoudige streepjes-sok, niets bijzonders denk je misschien, daar hoef ik toch geen patroon voor te gebruiken?
Maar.... deze sokken worden toe-up gebreid, en hebben tóch een heelflap en gusset, wat je normaliter alleen bij cuff-down sokken ziet. En dat wil ik graag eens uitproberen, want dat lijkt me eigenlijk wel de ideale combinatie in sokken.

Ik was eruit! Het wordt een paar streepjes/blokjes-sokken, gebreid vanaf de teen, maar tóch met een heelflap en gusset. Het enige waarmee ik het mezelf wat lastiger heb gemaakt, is die blokjes. In een streep in 1 kleur vallen de meerderingen niet op, maar als je blokjes breit, in welke kleur meerder je dan? 

Toen ik daarover nadacht, was ik al een stuk op weg met de voeten.
Ik bekeek mijn sokken eens kritisch, en het blijkt eigenlijk vanzelf goed te gaan.
Ja, je hebt dan soms een blokje van 3 steken in dezelfde kleur, maar het zit aan de zijkanten van mijn voeten, waardoor je dat echt niet gaat zien als ik de sokken draag. En ook al ben ik best een Pietje Precies, in dit geval denk ik echt "een kniesoor die daar op let en erover valt!!".

Genieten jullie ook zo van het weer? Ik was gisteren in mijn reacties natuurlijk weer iets te optimistisch geweest. Want ik dacht dat ik wel even lekker buiten mijn boterhammetjes zou kunnen opeten. Op een beschut plekje, uit de wind en in de zon. Maar mijn rug herinnerde mij er even fijntjes aan dat ik die ochtend al op pad was geweest, naar de tandarts. En dat ik maar mooi even plat moest, in plaats van buiten te gaan zitten. Geeft niks, ik was al blij dat ik eventjes buiten was geweest. 
Naast de tandarts is een Aldi. Ik had gezien dat ze daar tulpen in de aanbieding hadden, 79 cent per bosje. Geen geld toch? Ik wist dat ik na het tandartsbezoek best een tijd zou moeten wachten op de bus, bij een halte zonder bankje. Lastig, als je niet stil kunt staan. Nu kan ik natuurlijk wel een tijdje binnen bij de tandarts blijven zitten, maar ik had bedacht dat ik dan de Aldi in zou gaan, en wat bosjes tulpen zou kopen. Rugzakje mee, zodat ik daar de bloemen in kon doen. Lekker het voorjaar in huis halen!

Nou, er waren nog maar een paar zielige bosjes, en de prijs die erbij stond was 2,99 voor 5 of 6 verlepte tulpjes. Hm, nee, laat dan maar. Op de weg naar de deur zag ik een rek staan met narcisjes en blauwe druifjes in potjes. Die waren 2 euro per stuk. Er pasten er 3 in de rugzak.... 😄. Heb ze voor de foto even op een rijtje gezet:

Tja, naar de tandarts én de Aldi in was voor mijn rug dan misschien wat teveel, ik heb wel lekker het voorjaar in huis gehaald, en daar kan ik de komende tijd elke dag van genieten, wat het weer ook doet. 

Ik heb het tóch weer gedaan 🤭💜

Ik heb het tóch weer gedaan: een testknit 🤭😄. 
Dit jaar wil ik geen enkele (tijds)druk in mijn handwerken. Dus geen Sock Madness, en bij hoge uitzondering een patroon testen. Bij dat laatste moet er dan ruim voldoende tijd zijn om het patroon op het gemak te testen.

Ik kreeg woensdag een oproepje binnen van Kroopaknits, de ontwerpnaam van de Poolse Karolina Adamczyk.
Voor haar heb ik al eerder patronen getest, de kniekousen Twilight Garden Socks:

en de Echeveria sweater:

De kleuren waarin ik deze trui breide zijn bruin en terracotta, met best veel contrast onderling, maar op de foto is dat niet goed te zien. Een erg leuk patroon, ik denk erover om die nog eens te gaan breien.

Nu had Karolina een patroon voor een paar sokken ontworpen, en ik werd uitgenodigd mee te doen aan de test van het patroon.
Deze ontwerpster staat op mijn lijstje met uitzonderingen. Als iemand op dat (kleine) lijstje mij de vraag stelt of ik een patroon wil testen, sluit ik dat niet direct uit. En dat komt voort uit eerdere, fijne ervaringen met die ontwerpsters. 

Karolina is heel vriendelijk en luistert goed naar wat testers aangeven.
Ze schrijft bovendien heel erg duidelijke patronen, waardoor je nergens over hoeft te twijfelen. 
Dat lijkt vanzelfsprekend maar, zeker als een patroon in een andere taal is geschreven en daarna naar het Engels vertaald, willen dat soort dingen nog wel eens voor verwarring zorgen.
"Doe dit 2 keer" en "herhaal dit 2 keer" zijn 2 verschillende dingen, maar worden nog weleens verkeerd vertaald. En dan zie je als tester dat wat er in de tekst staat een ander resultaat zal gaan geven dan wat je op de foto's ziet.
Kijk, daar is dat testen voor, om dit soort verwarring eruit te halen vóórdat het patroon wordt gepubliceerd.
In dit patroon zaten wat hele kleine dingetjes, die net even duidelijker werden door andere woorden te gebruiken. Dat heeft Karolina dan ook direct aangepast.

Al op donderdag kreeg ik bericht, dat ik één van de testers zou zijn.
Het patroon is geschreven voor 5 volwassen maten. Ik had aangegeven de kleinste te willen breien, maar had per ongeluk die maat S genoemd, terwijl het XS was. Voor sokkenbreisters: 56 steken voor XS en 64 steken voor S.

Ik zag dat ze maar 1 tester had voor maat XS, en 7 testers voor maat S. Zoals ik al verwachtte, was ze alleen maar blij dat ik de kleinere maat wilde breien. 

Vrijdag koos ik mijn garens uit, drie keer Drops Fabel:

Ik printte het patroon, las het door, en besloot aan de slag te gaan. Tja, ik had de naalden immers helemaal vrij, en ik vond het een erg leuk patroon.
We hebben ruim de tijd, tot 18 maart, dus ik voelde geen enkele tijdsdruk. 

Mijn voorkeur gaat uit naar breien vanaf de teen, maar vooruit, een keertje vanaf het boord was ook zo erg niet.

Het ging snel, héél snel, en ik had aan het einde van de avond mijn eerste sok al klaar!

en zo ziet dat er dan aan de binnenkant uit:

Op zaterdag heb ik erg weinig gebreid. Het weer werkte wat tegen.
Ik vermaakte me met de maart-sokken. Of eigenlijk, met het bedenken hoe ik de 3 thema's in de Ravelry-groepen zou gaan combineren, en welke kleuren en patronen ik zou gaan gebruiken. Daarover later deze week meer.

Zondag was een gezellige, ontspannen dag. We keken de eerste aflevering van Wie is de Mol? terug, en wat filmpjes van mol-loten, die wekelijks vertellen wat hen is opgevallen in de aflevering, en wie zij verdenken.
Wij vinden het een leuk programma. Het is één van de weinige tv-programma's waar we graag naar kijken. Ik denk omdat je zelf actief iets kunt doen, niet alleen maar "dom" naar een kastje staren (gelukkig is iedereen vrij om te kijken naar welk programma hij/zij wil). 
Ik had dit jaar voor Sanne het Molboekje gekocht, waarin informatie staat over de kandidaten, je kunt bijhouden per aflevering wat je is opgevallen enzovoorts.

Ondertussen breide ik lekker verder aan de tweede sok. En die was ergens in de middag klaar!

Tja, de Rhododendrons bloeien nog lang niet, maar wat is het heerlijk om die knoppen te zien groeien! Als ze bloeien kan ik altijd deze foto nog eens overdoen 😄.

Daar liggen ze dan, gezusterlijk naast elkaar. 🤭 Ik heb ze gisteren even een sopje gegeven en op de sockblockers gedaan, maar ik zie dat de hiel van de rechter sok wat raar op de foto lijkt. Hij klopt hoor, en de sokken zitten prima:

Op de foto's die Karolina bij het patroon liet zien, beginnen de ruitjes, net als in mijn sokken, met de MC/hoofdkleur in het blokje direct onder de boorden.
Maar toen ze het patroon schreef, besloot ze die 4 bovenste toeren weg te laten. Ze gaat zelf nog een nieuw paar breien, waar alles wél precies is volgens het geschreven patroon.
Ik vind het mooier om wél te beginnen met de hoofdkleur, en de meeste testers vinden dat ook. Bovendien zorgden die 4 toertjes er nu precies voor dat de beenlengte precies naar mijn wens zou worden, dus ik breide die toertjes er toch maar wel in. Het zou mij niet verbazen als Karolina in het uiteindelijke patroon gewoon de keuze geeft, begin bij toer A of B, afhankelijk van wat je mooier vindt.

En zo start de nieuwe week goed, met een nieuw paar sokken en een zonnetje dat al heerlijk schijnt. En met een weersverwachting waar ik wel heel blij van word: zon, geen neerslag en temperaturen tot zo'n 16°C overdag. Ja, in de nachten koelt het zonder bewolking natuurlijk nog flink af, maar het blijft ook 's nachts boven nul 🎉.
Het voorjaar komt eraan 💜.

Finish it on Friday in February, deel 4

 

Mag ik aan jullie voorstellen: Moeder Gans.

Deel 4 van deze serie betreft opnieuw haken. Ik denk dat het geen toeval is dat 2 haakwerkjes zo lang bleven liggen. Af en toe tussendoor vind ik haken echt wel leuk. Zoals voor de vuist weg met wat restjes een gnome maken. Maar een haakpatroon volgen vind ik minder leuk 😊.

Dit boekje met patronen kreeg ik ooit van Sanne cadeau. Ik heb op mijn oude blog nog gezocht of ik kon vinden wanneer ik het kreeg. Het zal er vast ergens staan, maar ik kwam het zo snel niet tegen. Sanne en ik denken allebei ergens 2013 of 2014, zoiets.

Zien jullie links onderin 2 moeder ganzen met een kleine erbij? Zo'n Moeder Gans vond ik erg leuk, en dit is wat ik haakte, net nadat ik het boekje kreeg:

En daar bleef het bij 🤭. Jarenlang lag het in een doos, met de bolletjes witte acryl erbij. Nu heb ik afgelopen week toch maar eens mijn haakmuts opgezet (spreekwoordelijk dan hè), en ging aan de slag. En ja, ik vind het ontzettend leuk om met restjes garen te werken. Dus eigenlijk ging het best wel snel. Haar hoofdje, de snavel en veiligheidsogen, de pootjes en voetjes, en daarna ook nog haar kleding.

Ze draagt een bonnet (helemaal weer hip tegenwoordig!) en een cape:

Volgens het patroon zitten daar dan nog allemaal stippen op, maar dat werd me iets te bont.

Moeders mooiste werd ze niet, maar met de Paasdagen in het vooruitzicht, mag ze voorlopig wel even zo blijven zitten. Oh ja, dat heb ik er aan veranderd, want in het oorspronkelijke patroon staat ze op haar 2 pootjes. Maar dan steekt ze haar borst enorm vooruit. En die is gewoon niet mooi!! Ik heb toen keurig het patroon gevolgd, daar ligt het niet aan, maar het ontwerp is gewoon een beetje raar, heel open gehaakt, waardoor je de vulling ziet. Dit is een foto uit het boekje, waar je dat op kunt zien:

Met restjes groen garen haakte ik er nog een mandje bij. Daar kunnen dan gehaakte paas-eitjes in. Die hebben we volgens mij nog wel liggen.

Ik zal Sanne dit weekend eens vragen om het doosje met Paasdecoratie te pakken. Dat staat in de kelder, en die is voor mij verboden terrein!! Ik mag van Sanne beslist niet proberen de kelder in te gaan. Niet dat ik dat zou proberen hoor, dan moet ik een best stijl trapje af, en ook weer op. En het is niet zo'n goed idee om uit te proberen of me dat lukt. Ik zie namelijk nog niet helemaal voor me hoe Sanne me er dan weer uit zou moeten krijgen. Nou, eigenlijk zie ik dat wél voor me 😂😂😂, maar ik weet ook zeker dat ze er niet blij van zou worden als ze mij eruit zou moeten duwen of trekken 🤪.

Dit was de laatste uit de serie Finish it on Friday. Ja, ik ben blij dat ik dit deed. Want zo zijn 4 projecten, die al heel lange tijd in dozen lagen, nu van de naalden.
Volgens mij heb ik nu geen haak- of breiproject meer liggen, alleen nog borduurwerkjes.

Ik schrijf "volgens mij", niet omdat het hier in huis zo'n onoverzichtelijk zooitje is, maar er staan op een slaapkamer wel een aantal dozen, die na onze verhuizing nooit zijn uitgepakt. Daar zitten spullen in die we wél willen bewaren, maar die niet een plekje in een kast nodig hebben. Denk aan werkstukken en verslagen die Sanne op haar opleidingen maakte. Er zitten lijsten op met de inhoud, en daar staat geen handwerk op. Ik zou ook geen werkje kunnen bedenken dat ik vóór de verhuizing op de naalden had staan, en daarna nooit meer heb gezien, dus ik ga er maar vanuit dat er écht geen UFO's in zitten (UFO= UnFinish Object dus onafgemaakt werkje).

Best een vreemd gevoel, ik heb geen enkel brei of haakwerkje op de naald staan. Maar daar komt natuurlijk vandaag al verandering in 😂. Ik heb wel even zin in kleine projectjes, zoals sokken. Zondag gaat de nieuwe maand van start, dus dan mag ik van start met een paar sokken voor de 3 thema's in de Ravelry-groepen. Die thema's zijn al bekend gemaakt, dus we kunnen alvast op zoek naar garens in de juiste kleur, en naar patronen en ideetjes om de thema's in de sokken te verwerken.
Ik vind het een leuke, creatieve uitdaging. 
Maar vandaag zet ik een ander paar sokken op. Daarover zal ik jullie later vertellen.

Voor nu wens ik jullie alvast een heel leuk weekend. Vandaag en morgen even een dipje in het prachtige voorjaarsweer van deze week, maar vanaf zondag heerlijk zonnig en (vrijwel) droog! Met temperaturen 's nachts van zo'n 4°C (BOVEN NUL 🎉) en overdag dubbele cijfers, ik ben een blij ei 🐣!! 

Als er dan tóch sneeuw ligt, moet je er ook maar van profiteren

Als we nu toch zo'n pak sneeuw hebben liggen, kunnen we er beter ook gebruik van maken, zo dachten we. Het is jullie vast bekend dat je je wollen vloerkleed goed schoon krijgt door het buiten in de (poederige!) sneeuw te leggen. Bij voorkeur terwijl de vlokjes sneeuw er ook op dwarrelen (en anders schep je de sneeuw erop).

We hadden nog een paar truien liggen, die nog niet waren geblockt. Twee daarvan hebben we (nou ja, heeft Sanne 😉) buiten gelegd, in de sneeuw, en vervolgens heeft ze er een flinke laag sneeuw overheen geschept. Zo hebben we ze een paar uur laten liggen. Wel gedaan op een dag dat het lichtjes vroor, als je dat doet bij -10 °C wordt je trui een bevroren plank, en loop je het risico dat het garen beschadigt of zelfs breekt als je het oppakt uit de sneeuw.

Vervolgens de sneeuw eraf geschud, en de truien binnen op de blockmatten gelegd.
De truien zijn mooi geblockt, en waren dezelfde dag al droog.
Dat laatste was de reden waarom ik dit eigenlijk wel eens wilde proberen. Want als we deze truien een Eucalan-badje zouden geven, en de truien dus helemaal doordrenkt waren met water, zou het wel dagen kunnen duren voordat ze droog zouden zijn. En dan kunnen ze soms best in de weg liggen.

 Herkennen jullie de eerste trui? Dat is de kabeltrui, die ik als test heb gebreid. De kabels zijn mooi open gaan staan.
Overigens, toen die trui klaar was heb ik de ontwerpster een mail gestuurd, met informatie en foto's. Ik heb nooit meer iets terug gehoord.

De tweede trui kennen jullie nog niet. Het is de tweede trui die Sanne breide. Na de eerste basistrui, die ze breide met 2 draden die ze samen hield, wilde ze zich wel eens wagen aan kleurwerk, en aan ladderback jaquard. Ze koos een patroon waarmee ze beide goed kon proberen. Ladderback jaquard is een bepaalde techniek van kleurwerk, je spint als het ware een web aan de binnenkant van de trui. Ik heb dat jaren geleden eens gedaan, maar vond het helemaal niks, en zal het nooit meer gebruiken. En Sanne? Denkt er net zo over 🤭. Waarom zo'n web maken, als je gewoon ook de draden om elkaar kunt slaan, en de draad op die manier meenemen? Tja, er zullen vast mensen zijn die het fijn vinden om het met ladderback te doen. Misschien is het een fijne techniek als je het lastig vindt om een goede draadspanning te houden. Hoe dan ook, Sanne's trui ziet er prachtig uit na de sneeuw en het blocken, kijk maar:

Ze heeft hem sindsdien al vaak gedragen, dat kun je wel zien 😉, hij is haast alwéér aan blocken toe!
Hij past niet op mijn paspop. Die is wel instelbaar, maar niet voor een tenger figuur als Sanne heeft. En natuurlijk vergeet ik iedere keer om haar te vragen model te staan 🤨, dus dan maar even zo. 

Inmiddels heeft ze haar derde trui al af!! Dit keer koos ze voor kabels breien. Nee, ze kiest niet voor de gemakkelijkste weg. Ze vindt het breien heel erg leuk, en wil bij elk project weer iets nieuws leren. En het gaat haar allemaal heel goed af, ze heeft echt een mooie hand van breien! Jullie kunnen je vast voorstellen dat het erg gezellig is, als we 's avonds allebei met een breiwerk in de hand zitten te kletsen over patronen en garens en zo meer.

De sneeuw is nu eindelijk verdwenen. Van 2 januari t/m 20 februari zag ik sneeuw als ik naar buiten keek. Donderdag 12 februari zag ik de sneeuw wegsmelten, 🎉jippie 🎉. Maar in de nacht naar vrijdag viel er weer zo'n 5-7 centimeter verse sneeuw 🥶. Het duurde ruim een week voordat ook die sneeuw weggesmolten was.
De temperatuur blijft nu eindelijk ook 's nachts boven het vriespunt, en overdag gaan we de komende dagen zelfs de dubbele cijfers in!!! 

Deze dikke truien zullen dus voorlopig wel de kast in gaan. Ik heb nog één dikke trui gebreid, die ik jullie nog niet heb laten zien. En dat was dan voorlopig de laatste die ik breide met dikke wol en dikke naalden. Het voorjaar komt eraan, tijd voor dunnere garens, en dunnere naalden. Zin in!!!

Finish it on Friday in February, deel 3

 Finish it on Friday in February, deel 3:

Laat ik maar beginnen met: ik heb dit project niet afgekregen 😂😂.

Een paar jaar geleden besloot ik om een deken te haken, die over onze bank zou komen liggen. Ik had een aantal cones met 100% wol, gekocht in een kringloopwinkel, en dat leek er prima geschikt voor. De garens hadden verschillende diktes, dus ik gebruikte 2,3 of zelfs 4 draadjes van dezelfde kleur tegelijk, zodat ik een gelijke garendikte creëerde, om deze Sunburst vierkantjes te haken. Ik houd niet van de standaard granny square, maar dit patroontje vind ik er wél leuk uitzien.

Ik ben voornamelijk een breister, maar zo af en toe heb ik zin om iets te haken. En dan haakte ik 1 of 2 vierkantjes. Op een bepaald moment heb ik 4 vierkantjes van dezelfde kleur aan elkaar gehaakt, zodat het grotere blokken werden. Maar het schoot niet erg op.

Ondertussen verhuisden we, kochten een andere bank, en de bank waar de deken voor was bedoeld belandde op een reserve slaapkamer (die wij de hobbykamer noemen.....😊).
Tja, het mag duidelijk zijn: een deken haken met allemaal Sunburst vierkantjes, dat gaat niet gebeuren. 

Wat zou ik er mee doen? Uithalen? Nou nee, dan heb ik allemaal korte draadjes, wat zou ik daar dan weer mee moeten doen? 
Een kussenhoes dan? Ja, dat leek me een beter plan. Ik ging ermee aan de slag. Ik haakte blokjes aan elkaar, haakte banden om er tussen in te doen, maar..... hm, nee, eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk 🤭. Dat is de reden waarom dit project niet af is. 

Dit is wat ik nu heb, ik ga er tóch een dekentje van maken. Een kleintje, niet voor over een hele bank, maar gewoon eentje om in één van de mandjes van de poezen te leggen. Want onze twee tuttebollen zijn gek op dekentjes in hun mandjes! En die dekentjes moeten wel eens in de was, en gaan ook niet eeuwig mee, dus dan is het handig als er een reserve dekentje klaar ligt.

De cones met de rest van het garen gaan in de kast met garens, die komen vast wel een keer in een ander project van pas. Voor de donkergroene heb ik zelfs al een plan.

Dus, al is dit project nog niet helemaal af, ik ben toch blij dat ik het heb opgenomen in de projecten die ik deze maand wilde afmaken. Het lag er al zo lang, en ik wilde nu toch echt een beslissing nemen, wat ik ermee ging doen.
Dat zou zeker niet zijn gebeurd als ik deze Finish-serie niet had gestart.

Dit weekend komt dat dekentje wel af, en dan heb ik tóch weer een projectje af, en een doos leeg gemaakt. Dat is waar het mij uiteindelijk om te doen is, om die paar projecten die al zo lang in dozen liggen, op de één of andere manier van de naalden af te krijgen, zodat de stapel met dozen met projecten hopelijk aan het einde van de maand kleiner is (of zelfs helemaal is verdwenen).

Er volgt nog één vrijdag deze maand. En daarvoor heb ik ook een doos met een project klaar staan. Of ik die af ga krijgen? Misschien, ik zal het zien. Ik ga het er zeker bij pakken, zodra het kattendekentje af is, en dan zal ik wel zien hoever ik ben volgende week vrijdag. Desnoods werk ik daar dan ook weer wat langer aan door, maar een WIP blijft het zeker niet lang meer!

Finish it on Friday in February, deel 2

 

Vandaag de tweede editie van Finish it on Friday in February. 
Dit is een breiwerk dat ik niet zelf begon, maar in de Conora-tijd van een lezeres van mijn blog overnam, samen met wat andere breiwerken.

Het bordeauxrood vond ik wel mooi, het grijs-wit is eigenlijk niet zo mijn ding.
Dat zal een reden zijn geweest waarom het bleef liggen. Maar de grootste reden was, dat er al een begin was gemaakt aan het breiwerk. Het bestaat uit losse panden en mouwen, en alle 5 delen waren al een stukje op de pennen gezet.

Achteraf denk ik dat ik het mezelf een stuk makkelijker had kunnen maken, door alles uit te halen en opnieuw te beginnen. Maar dat deed ik dus niet 😄. Afgelopen najaar ben ik er verder aan gaan breien. Het is Intarsia breien, dus met allemaal losse bolletjes en dan heen en weer gebreid. Dat was leuk om weer eens te doen.
Zo breide ik in de 80-er jaren veel van mijn truien, meestal met van die grote kleurvakken. Zoals dit:

Dit is het patroonboekje dat erbij zat, en hieronder de pagina met het patroon:

Een A5-formaat boekje, zoals die in die tijd vaak bij bladen als Libelle en Margriet zaten. Dit patroon loopt op de achterkant van de bladzijde verder met wat tekst, en tekeningetjes van panden en mouwen, met de diverse afmetingen erbij.
Het patroon is geschreven in 3 maten, daar komt een ontwerpster nu echt niet meer mee weg 😉. Er is ook maar 1 foto bij geplaatst, dus hoe het rugpand en de hals eruit zien? Dat moest je maar ondervinden als je het zelf ging breien 🤭.
Nu moeten er van alle kanten foto's worden genomen, en bij het patroon op Ravelry worden geplaatst, anders maak je als ontwerper weinig kans dat iemand jouw patroon zal kiezen. Tja, tijden veranderen.

Ik heb geen idee van het garen, er zaten geen bolbanden bij. Het rode is een mohair, het grijze lijkt op ouderwetse sokkenwol, zoals je die nu nog altijd kunt kopen van Botter IJsselmuiden, maar het voelt veel zachter aan. De wol zat allemaal op bolletjes gewikkeld, en het grijs-witte garen was gebreid met 2 draden tegelijk (zat ook met 2 draden tegelijk op de bollen gewikkeld).

Waarom dit nu zo'n uitdaging was?
Ten eerste had de breister wat dingetjes anders gedaan dan in het patroon staat, en ze had een aantal steken opgezet tussen 2 maten in. Dat moest ik eerst goed uitzoeken, zodat ik op haar manier verder kon gaan met de kabels. 
Ten tweede, iedereen heeft een andere hand van breien. Ik moest zien uit te vinden met welke naalddikte ik verder zou kunnen breien, zonder dat er een overgang te zien zou zijn. En dat bleek nog best lastig!

Uiteindelijk gebruikte ik naald 5mm, maar dan moest ik er wel iets losser mee breien dan ik normaal gesproken doe. Het ging daardoor heel langzaam, ik breide steeds een paar toertjes tussen andere werkjes door. Maar uiteindelijk waren alle onderdelen af....... en toen bleef het alweer liggen!

Die delen aan elkaar maken vond ik vroeger altijd al een crime. Maar kom, ik gaf mijzelf even een schop onder mijn k..., want het laten liggen in een doos, dat was toch ook zonde van al het werk.

En zie hier, het is gelukt!! Alleen in het voorpand werd met 2 kleuren gebreid, de mouwen en het rugpand zijn volledig in het grijze garen gebreid.

De hals is op de foto bij het patroon verstopt achter een sjaaltje, maar blijkt heel mooi ontworpen te zijn. De kabels van de panden lopen heel mooi door in het boord, terwijl daar tegelijkertijd minderingen in worden gemaakt:

Zo'n detail wat tegenwoordig benoemd wordt als bijzonder aspect, maar "vroeger" (naar mijn idee) heel normaal was. Zo lopen de kabels op de schouders ook keurig door, wat mij heel normaal lijkt. Maar laatst zag ik een foto van een kabelvest van Sari Nordlund, toch een bekend ontwerpster. Dit is een foto van haar Book Club Cardigan:

Klik even op de foto zodat deze vergroot. Sorry, maar wat? Hoe kan dit zo'n populair patroon zijn, als de ruiten totaal niet doorlopen op de schouders??!!
Mijn moeder was coupeuse, en wees mij vaak op details, zoals ruiten in een stof, die precies moeten doorlopen, en ook patronen die op schouders moeten aansluiten. En ja, ik weet het, ik ben een Pietje Precies, maar toch vraag ik me af: ben ik nu de enige die dit storend vindt? Of denk jij er ook zo over? Ik hoor graag hoe jullie hierover denken.

Cappuccino-, Farfalle- en Fibonacci sokken

Volgens de weersverwachtingen zou in het weekend het zonnetje gaan schijnen, en zou de temperatuur wel kunnen stijgen tot 7 (ZEVEN!!) graden boven nul.
Fijn, dan zou eindelijk, eindelijk de sneeuw wegsmelten. Die lag er al sinds 2 januari, ik wilde graag weer eens de tuin eronder zien.
In plaats van zon kregen we mist 😔, en van die 7°C konden we alleen maar dromen. Maar de temperatuur kwam wél boven het vriespunt uit, en langzaam maar zeker zagen we dat de sneeuw verdween. Nu liggen er alleen nog hoopjes, daar waar de sneeuw aan de kant is geveegd. Eindelijk zijn er weer andere kleuren te zien buiten!

Ik had jullie deze garens al laten zien, waarmee ik de sokken voor de maand februari wilde gaan breien. Ik had echt moeten zoeken naar geel, want die kleur draag ik eigenlijk nooit. Er lag nog een tweedgaren van Durable Soqs, met de mooie naam Golden Olive.

De te verwerken thema's waren:
NL Sokkenbreigroep: Sock Madness
Duitse RestEndGruppe: geel (linedancekleur) en Brindisi-Italië (als tussenstop op onze reis om de wereld van Jules Verne).
Ik dacht bij Italië aan ijsjes 🍨, koffie ☕️ (ik ben gek op cappuccino)  en pasta (met name Farfalle, de pasta die op vlindertjes of strikjes lijkt 🎀). Aangezien we al genoeg ijs buiten hadden, koos ik voor de warme maaltijd en warme koffie.

Ik vond een oud bonuspatroon van Sock Madness, met streepjes volgens de rij van Fibonacci (voor uitleg daarover: lees even mijn berichtje van 2 februari terug).
Dat patroon wilde ik gebruiken als achtergrond. De bruine garens die ik ervoor gebruikte, symboliseren de koffie/cappuccino. Ik maakte nog een restje groene Durable Soqs op (breide er, toepasselijk, het koffieboontje mee in de boorden, en gebruikte een klein beetje in de voeten), en toen had ik best saaie sokken 🤭:

Volgens het patroon wordt de hiel er achteraf in gemaakt. Als je goed kijkt op de foto hierboven zie je in het lichtbruine deel een groen streepje (klik even op de foto om hem te vergroten). Dat was een hulpdraadje. Later pak je aan weerskanten de steken op, en verwijdert dat draadje. Daarna brei je de hiel, op dezelfde manier als je een teen breit (als je breit van been naar teen). Je sluit het met de Kitchener stitch.
In dit geval vond ik het wel handig, zo'n hiel achteraf, omdat ik nu eerst de rest van de sokken kon breien, en dan de kleur van de hielen kon laten afhangen van de hoeveelheid garen die ik nog overhad.

Met het gele garen wilde ik de pasta toevoegen aan mijn sokken. Maar eigenlijk vond ik het best saai, er zomaar wat strikjes op te mazen. Dat kon leuker!!
Ik maakte strikjes er los bovenop! Heel eenvoudig om te maken hoor, eens zien of ik het simpel kan uitleggen.
Je plaatst 2 naaldjes in de lengte van de sokken, een paar steken bij elkaar vandaan. Hoe verder van elkaar af, hoe groter de strik wordt.
Ik gebruikte 2 maasnaalden, kijk zo:

Daar midden tussenin een draadje omhoog laten komen, en dan steeds over de maasnaald leggen, er onderdoor halen, en dan aan de andere kant hetzelfde. Ik deed dat 6 keer. Dan het draadje weer naar binnen steken, en vervolgens 2 keer weer omhoog, om de draadjes heen wikkelen, en weer de draad naar binnen. Afhechten en klaar!

En dan krijg je dit:

Hier had ik inmiddels de steekjes voor de hiel op de naald gezet. Ik had ruim voldoende geel garen over om ook de hielen daarmee te breien, dat zou de sokken nog wat vrolijker maken.

Terwijl ik vrijdagavond naar de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen keek, breide ik de hielen in mijn sokken. En ondertussen vroeg ik me af waarom ik nou totaal niet aan de O.S. had gedacht, bij het thema Italië. Ik had dan bijvoorbeeld schaatsen kunnen inbreien, of een skiër, snowboarder of kunstrijdster op de schaats of.... nou ja, heel veel leuke figuurtjes waren mogelijk geweest.
Maar, eerlijk is eerlijk, ik ben de kou meer dan zat, dus ik had gewoon meer zin in warme koffie, en warme pasta dan in kou en ijs 😄.

Oh ja, natuurlijk ook nog even hoe ze zijn geworden:

Op de foto ogen ze wat ruim boven de hiel, maar ik heb er geen last van, de sokken zitten prima aan mijn voeten.

Naast het groene garen ging ook de Drops Flora (lichtbruin) helemaal op. 

Van de donkerbruine Drops Fabel is nog 3 gram overgebleven, en met het gele Durable Soqs Tweed, wat de kleur van de maand was, ben ik te zuinig geweest 🤭, want ik heb 11 gram gebruikt, en nog 9 gram over.

Ik maakte de strikjes bewust niet op de voeten, want dat zou ik beslist voelen, niet fijn. Bovendien ook niet heel praktisch in schoenen, dan worden de strikjes geplet. Ach, ik ben nu vooral thuis, nee niet vooral, ik ben alleen maar thuis, en ik kan prima met deze sokken in mijn pantoffels, dus ze zijn praktisch genoeg.
Maar ze zijn vooral even een vrolijke noot, in een trieste wereld om ons heen.