warme trui, omdat het hier in het noorden van het land nog altijd winter is

Terwijl de sneeuw weer valt, en de wereld buiten weer volledig wit ziet, lees ik op het www commentaren over domme chauffeurs in het noorden van het land, die op zomerbanden rijden en daardoor van de weg zijn geraakt, vannacht en vanochtend. Nee, sinds zondag heeft het ge-ijzelt, was het hier dus spiegelglad, en daar viel sinds gisteren weer nieuwe sneeuw bovenop. Dan maakt het niet uit welke banden er onder je auto liggen, hoeveel ervaring je hebt en welke snelheid je rijdt, je hebt domweg geen grip op de weg!! Sanne is maandagochtend bijna een half uur bezig geweest om de ijzel van haar autoruiten af te krabben. Gelukkig hoeft ze alleen over gestrooide wegen te rijden, maar 's middags terug reed ze weer in de sneeuw. En als de temperaturen dan niet boven het vriespunt uitkomen, betekent dat gewoon gladheid, ook op gestrooide wegen.

Het is gewoon winter hier, sinds het op 2 januari ging sneeuwen. En opnieuw rijden de strooiwagens af en aan, en wordt het spoornet boven Zwolle losgekoppeld van de rest van het land, om landelijke verstoringen te voorkomen. De bussen rijden, maar zojuist reed er eentje stapvoets voorbij, dus ik denk niet dat ze echt volgens het dienstrooster rijden vandaag.

In 2012 verhuisde ik naar Drenthe, en ik heb daar nooit spijt van gehad. Ik zal ook nooit van mijn leven weer in het westen van het land gaan wonen. Van kinds af aan kwam ik vaak in Drenthe, mijn moeders opvangouders woonden er (bij wie zij in de oorlog in huis woonde), en doordat haar eigen ouders al waren overleden voordat ik geboren werd, waren zij voor ons eigenlijk opa en oma van moederskant. Mijn moeder heeft er haar hele leven van gedroomd om te verhuizen naar Drenthe, "ooit" zou dat gaan gebeuren, maar mijn ouders hebben nooit die stap gezet. Ik wel, ik kon als kind al niet wachten op het moment dat mijn ouders eindelijk zouden besluiten die stap te zetten, en waar zij dat niet deden, heb ik het wél gedaan.

Enige minpuntje voor mij: er valt hier meer sneeuw en ijzel, en daar is de fibro geen fan van. Maar ja, in Zuid-Holland had ik elke winter longontsteking(en), sinds ik hier woon heb ik er nooit meer één gehad. Ik zuig hier zuiverdere lucht binnen, dat kon ik altijd al merken als we een dagje de "familie" in Drenthe bezochten! 

Dus ook al is het nu even bikkelen, en kijk ik er naar uit dat ik in plaats van een witte wereld weer een frisgroene wereld zal zien, ik ben blij met het plekje waar ik terecht ben gekomen. Nog even volhouden, dan zullen ook hier sneeuw en ijzel verdwijnen, is de stoep niet meer glad, en kan ik eindelijk weer eens wat stapjes buiten zetten. 

Vandaag draag ik lekker mijn nieuwste trui, waar jullie hierboven al foto's zagen. Gebreid met voornamelijk de Sox wol die in de mystery box van Eddna zat, met aan weerszijden van de kleurbanen kleine streepjes van het Llama Soft garen dat ik zelf had besteld. Geen patroon gebruikt, gewoon een raglan trui, en naar eigen idee strepen erin gebreid. In de zijnaden een kabel, om het net even wat leuker te maken. Nee, de trui is nog niet geblockt, maar dat boeit me niet, hij is heerlijk warm en zacht, echt een trui om in weg te kruipen terwijl buiten de sneeuw valt.

En ondertussen brei ik lekker verder aan alweer een volgende trui. Ik gebruikte voor deze trui de donkere Sox bol, ruim 2 bollen van de lichtere Sox, en een heel klein beetje van de Llama soft in de kleuren Old Brick en Blush Rose. En nu brei ik met de Llama Soft. Uiteindelijk heb ik dus maar een klein beetje de garens gemixt in de eerste trui, maar net voldoende om de trui niet saai te laten zijn (wat 'ie met alleen de Sox bollen wel geworden was).