Finish it on Friday in February, deel 2

 

Vandaag de tweede editie van Finish it on Friday in February. 
Dit is een breiwerk dat ik niet zelf begon, maar in de Conora-tijd van een lezeres van mijn blog overnam, samen met wat andere breiwerken.

Het bordeauxrood vond ik wel mooi, het grijs-wit is eigenlijk niet zo mijn ding.
Dat zal een reden zijn geweest waarom het bleef liggen. Maar de grootste reden was, dat er al een begin was gemaakt aan het breiwerk. Het bestaat uit losse panden en mouwen, en alle 5 delen waren al een stukje op de pennen gezet.

Achteraf denk ik dat ik het mezelf een stuk makkelijker had kunnen maken, door alles uit te halen en opnieuw te beginnen. Maar dat deed ik dus niet 😄. Afgelopen najaar ben ik er verder aan gaan breien. Het is Intarsia breien, dus met allemaal losse bolletjes en dan heen en weer gebreid. Dat was leuk om weer eens te doen.
Zo breide ik in de 80-er jaren veel van mijn truien, meestal met van die grote kleurvakken. Zoals dit:

Dit is het patroonboekje dat erbij zat, en hieronder de pagina met het patroon:

Een A5-formaat boekje, zoals die in die tijd vaak bij bladen als Libelle en Margriet zaten. Dit patroon loopt op de achterkant van de bladzijde verder met wat tekst, en tekeningetjes van panden en mouwen, met de diverse afmetingen erbij.
Het patroon is geschreven in 3 maten, daar komt een ontwerpster nu echt niet meer mee weg 😉. Er is ook maar 1 foto bij geplaatst, dus hoe het rugpand en de hals eruit zien? Dat moest je maar ondervinden als je het zelf ging breien 🤭.
Nu moeten er van alle kanten foto's worden genomen, en bij het patroon op Ravelry worden geplaatst, anders maak je als ontwerper weinig kans dat iemand jouw patroon zal kiezen. Tja, tijden veranderen.

Ik heb geen idee van het garen, er zaten geen bolbanden bij. Het rode is een mohair, het grijze lijkt op ouderwetse sokkenwol, zoals je die nu nog altijd kunt kopen van Botter IJsselmuiden, maar het voelt veel zachter aan. De wol zat allemaal op bolletjes gewikkeld, en het grijs-witte garen was gebreid met 2 draden tegelijk (zat ook met 2 draden tegelijk op de bollen gewikkeld).

Waarom dit nu zo'n uitdaging was?
Ten eerste had de breister wat dingetjes anders gedaan dan in het patroon staat, en ze had een aantal steken opgezet tussen 2 maten in. Dat moest ik eerst goed uitzoeken, zodat ik op haar manier verder kon gaan met de kabels. 
Ten tweede, iedereen heeft een andere hand van breien. Ik moest zien uit te vinden met welke naalddikte ik verder zou kunnen breien, zonder dat er een overgang te zien zou zijn. En dat bleek nog best lastig!

Uiteindelijk gebruikte ik naald 5mm, maar dan moest ik er wel iets losser mee breien dan ik normaal gesproken doe. Het ging daardoor heel langzaam, ik breide steeds een paar toertjes tussen andere werkjes door. Maar uiteindelijk waren alle onderdelen af....... en toen bleef het alweer liggen!

Die delen aan elkaar maken vond ik vroeger altijd al een crime. Maar kom, ik gaf mijzelf even een schop onder mijn k..., want het laten liggen in een doos, dat was toch ook zonde van al het werk.

En zie hier, het is gelukt!! Alleen in het voorpand werd met 2 kleuren gebreid, de mouwen en het rugpand zijn volledig in het grijze garen gebreid.

De hals is op de foto bij het patroon verstopt achter een sjaaltje, maar blijkt heel mooi ontworpen te zijn. De kabels van de panden lopen heel mooi door in het boord, terwijl daar tegelijkertijd minderingen in worden gemaakt:

Zo'n detail wat tegenwoordig benoemd wordt als bijzonder aspect, maar "vroeger" (naar mijn idee) heel normaal was. Zo lopen de kabels op de schouders ook keurig door, wat mij heel normaal lijkt. Maar laatst zag ik een foto van een kabelvest van Sari Nordlund, toch een bekend ontwerpster. Dit is een foto van haar Book Club Cardigan:

Klik even op de foto zodat deze vergroot. Sorry, maar wat? Hoe kan dit zo'n populair patroon zijn, als de ruiten totaal niet doorlopen op de schouders??!!
Mijn moeder was coupeuse, en wees mij vaak op details, zoals ruiten in een stof, die precies moeten doorlopen, en ook patronen die op schouders moeten aansluiten. En ja, ik weet het, ik ben een Pietje Precies, maar toch vraag ik me af: ben ik nu de enige die dit storend vindt? Of denk jij er ook zo over? Ik hoor graag hoe jullie hierover denken.

Cappuccino-, Farfalle- en Fibonacci sokken

Volgens de weersverwachtingen zou in het weekend het zonnetje gaan schijnen, en zou de temperatuur wel kunnen stijgen tot 7 (ZEVEN!!) graden boven nul.
Fijn, dan zou eindelijk, eindelijk de sneeuw wegsmelten. Die lag er al sinds 2 januari, ik wilde graag weer eens de tuin eronder zien.
In plaats van zon kregen we mist 😔, en van die 7°C konden we alleen maar dromen. Maar de temperatuur kwam wél boven het vriespunt uit, en langzaam maar zeker zagen we dat de sneeuw verdween. Nu liggen er alleen nog hoopjes, daar waar de sneeuw aan de kant is geveegd. Eindelijk zijn er weer andere kleuren te zien buiten!

Ik had jullie deze garens al laten zien, waarmee ik de sokken voor de maand februari wilde gaan breien. Ik had echt moeten zoeken naar geel, want die kleur draag ik eigenlijk nooit. Er lag nog een tweedgaren van Durable Soqs, met de mooie naam Golden Olive.

De te verwerken thema's waren:
NL Sokkenbreigroep: Sock Madness
Duitse RestEndGruppe: geel (linedancekleur) en Brindisi-Italië (als tussenstop op onze reis om de wereld van Jules Verne).
Ik dacht bij Italië aan ijsjes 🍨, koffie ☕️ (ik ben gek op cappuccino)  en pasta (met name Farfalle, de pasta die op vlindertjes of strikjes lijkt 🎀). Aangezien we al genoeg ijs buiten hadden, koos ik voor de warme maaltijd en warme koffie.

Ik vond een oud bonuspatroon van Sock Madness, met streepjes volgens de rij van Fibonacci (voor uitleg daarover: lees even mijn berichtje van 2 februari terug).
Dat patroon wilde ik gebruiken als achtergrond. De bruine garens die ik ervoor gebruikte, symboliseren de koffie/cappuccino. Ik maakte nog een restje groene Durable Soqs op (breide er, toepasselijk, het koffieboontje mee in de boorden, en gebruikte een klein beetje in de voeten), en toen had ik best saaie sokken 🤭:

Volgens het patroon wordt de hiel er achteraf in gemaakt. Als je goed kijkt op de foto hierboven zie je in het lichtbruine deel een groen streepje (klik even op de foto om hem te vergroten). Dat was een hulpdraadje. Later pak je aan weerskanten de steken op, en verwijdert dat draadje. Daarna brei je de hiel, op dezelfde manier als je een teen breit (als je breit van been naar teen). Je sluit het met de Kitchener stitch.
In dit geval vond ik het wel handig, zo'n hiel achteraf, omdat ik nu eerst de rest van de sokken kon breien, en dan de kleur van de hielen kon laten afhangen van de hoeveelheid garen die ik nog overhad.

Met het gele garen wilde ik de pasta toevoegen aan mijn sokken. Maar eigenlijk vond ik het best saai, er zomaar wat strikjes op te mazen. Dat kon leuker!!
Ik maakte strikjes er los bovenop! Heel eenvoudig om te maken hoor, eens zien of ik het simpel kan uitleggen.
Je plaatst 2 naaldjes in de lengte van de sokken, een paar steken bij elkaar vandaan. Hoe verder van elkaar af, hoe groter de strik wordt.
Ik gebruikte 2 maasnaalden, kijk zo:

Daar midden tussenin een draadje omhoog laten komen, en dan steeds over de maasnaald leggen, er onderdoor halen, en dan aan de andere kant hetzelfde. Ik deed dat 6 keer. Dan het draadje weer naar binnen steken, en vervolgens 2 keer weer omhoog, om de draadjes heen wikkelen, en weer de draad naar binnen. Afhechten en klaar!

En dan krijg je dit:

Hier had ik inmiddels de steekjes voor de hiel op de naald gezet. Ik had ruim voldoende geel garen over om ook de hielen daarmee te breien, dat zou de sokken nog wat vrolijker maken.

Terwijl ik vrijdagavond naar de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen keek, breide ik de hielen in mijn sokken. En ondertussen vroeg ik me af waarom ik nou totaal niet aan de O.S. had gedacht, bij het thema Italië. Ik had dan bijvoorbeeld schaatsen kunnen inbreien, of een skiër, snowboarder of kunstrijdster op de schaats of.... nou ja, heel veel leuke figuurtjes waren mogelijk geweest.
Maar, eerlijk is eerlijk, ik ben de kou meer dan zat, dus ik had gewoon meer zin in warme koffie, en warme pasta dan in kou en ijs 😄.

Oh ja, natuurlijk ook nog even hoe ze zijn geworden:

Op de foto ogen ze wat ruim boven de hiel, maar ik heb er geen last van, de sokken zitten prima aan mijn voeten.

Naast het groene garen ging ook de Drops Flora (lichtbruin) helemaal op. 

Van de donkerbruine Drops Fabel is nog 3 gram overgebleven, en met het gele Durable Soqs Tweed, wat de kleur van de maand was, ben ik te zuinig geweest 🤭, want ik heb 11 gram gebruikt, en nog 9 gram over.

Ik maakte de strikjes bewust niet op de voeten, want dat zou ik beslist voelen, niet fijn. Bovendien ook niet heel praktisch in schoenen, dan worden de strikjes geplet. Ach, ik ben nu vooral thuis, nee niet vooral, ik ben alleen maar thuis, en ik kan prima met deze sokken in mijn pantoffels, dus ze zijn praktisch genoeg.
Maar ze zijn vooral even een vrolijke noot, in een trieste wereld om ons heen.

Finish it on Friday in February

Finish it on Friday in February. Wat is dat nu weer voor titel van je blogje Anja?

Nou, dat zal ik jullie vertellen. Ik heb een aantal handwerkjes liggen, die al (heel) lange tijd wachten om afgemaakt te worden. Uit mijn hoofd gezegd heb ik er vier.
Ik bedacht me dat ik me daar nu eerst maar eens op moest richten.

Vier werkjes afmaken, op vier vrijdagen in de maand februari.
In het Engels klinkt het leuker, omdat het dan allemaal met dezelfde letter begint 😉.

Vandaag laat ik jullie het eerste werkje zien (wat ik overigens wel op vrijdag laat zien, maar gisteren al heb gemaakt, terwijl de sneeuw naar beneden dwarrelde 🌨️).

Dit borduurwerkje heb ik gemaakt in ..... 2018! Ja, wie wat bewaart die heeft wat 🤭. Het patroontje stond in een Ariadne uit 1991. Ik wist in 2018 natuurlijk nog niet in wat voor soort huis ik zou gaan wonen, maar ik hoopte dat het wel ergens een plekje zou krijgen. Maar nu lag het er nog steeds, niet ingelijst, zomaar in een mandje met borduurgaren en -stramien.

De doos is een theedoos die ik ooit in een kringloopwinkel kocht. 
Geen theezakjes in de doos, wij drinken graag "losse thee".
Nee, ik bewaar er mijn washi-tape in. Handig allemaal bij elkaar.

Het borduurwerkje en de doos zijn niet bij elkaar uitgezocht en gemaakt, maar ze passen qua formaat wel goed bij elkaar. Ik heb karton op maat geknipt, het borduurwerk gestreken en om het karton gelegd en vastgenaaid.
(Jippie dat ik nog een reis-strijkijzertje in de kast heb staan, die weegt amper iets, en kan ik optillen, mijn stoomstrijkijzer is echt te zwaar).

Daarna een mooi stofje en lintje uitgekozen (ja, we hebben meer dan alleen bolletjes wol op voorraad 😄). Ik werkte de achterkant van het karton af met het stofje, zodat het ook netjes is als je het deksel open doet. 

Dat vast naaien deed ik niet heel netjes, want er kwam nog een leuk lintje overheen, wat ik er dan wél netjes op wilde naaien....... argh, dat past niet!! Het borduurwerkje, het karton en het afwerkstofje passen precies mooi in het deksel van de doos, achter het glas. Het deksel kan gewoon dicht. Tussen het glas in het deksel en de randjes van de vakjes was daar precies genoeg ruimte voor. Maar, als ik er nu nog een lintje op ga naaien, ook al is dat nog zo dun, maakt dat het samen net te dik, waardoor het deksel een beetje blijft open staan. Had ik dat nu maar vooraf doorgehad, dan had ik het stofje binnenin er veel netter aan genaaid. Nou ja, het is wat het is, misschien ga ik nog wel eens in een gekke bui de steekjes vervangen door een mooi genaaid randje, maar voor nu vonden mijn fibro-handjes dat ik wel weer genoeg had "geprutst". En als de doos op mijn werktafel/bureau staat, ziet 'ie er best leuk uit:

Het was woensdag trouwens wel weer Nederland op z'n smalst!! Ik las veel berichtjes in de trant van "ik woon in het westen van het land, en werd al om half 5 gewekt door dat stomme NL Alert, wat helemaal niet voor mij geldt". Uh nee, het NL Alert kwam om half 7, bij mensen die in de betreffende regio wonen. Wat jij ontving was waarschijnlijk afkomstig van het KNMI, en tja, dan heb je toch echt zelf die app geïnstalleerd en niet goed ingesteld over welke regio jij berichten wilt ontvangen. 

Overigens, dat NL Alert was vooral een oproep om niet op pad te gaan, als dat niet strikt noodzakelijk was, om op die manier zoveel mogelijk ongelukken te voorkomen, zodat de beschikbare ambulances alleen hoefden worden ingezet voor echte levensbedreigende situaties. Want ja, die ambulances hadden ook geen grip op de weg! En het ambulancepersoneel moest toch op pad, levens redden.

Ik zag een buurman zijn hondje uitlaten. Het arme beestje leek net Bambi op het ijs, de pootjes gleden alle kanten op. Gauw de behoefte doen, en weer terug in huis.
De lokale winkels lieten op social media weten dat ze die dag de deuren gesloten hielden, voor de veiligheid van personeel en klanten 👍. Ik had dinsdag geprobeerd mijn bezorging van Jumbo te annuleren of te verplaatsen naar een latere datum, maar dat ging niet. Ik ontving een sms dat de bezorgers tot nader order niet op pad zouden gaan, helemaal prima. Maar om kwart voor 2, terwijl code rood nog van kracht was, stopte het Jumbo busje hier voor de deur, en kwam de bezorgster, al glibberend en glijend over de dikke ijzel-laag, mijn boodschappen brengen. Ik heb via de app Jumbo even netjes maar duidelijk gemeld wat ik daarvan vond. En ik ontving een vriendelijk antwoord, men ging dit zeker meenemen in de evaluatie over deze dag. Laten we hopen dat ervan wordt geleerd, want hoe moeilijk is het nou helemaal: ga niet op pad want de ambulances moeten beschikbaar blijven voor levensreddende acties, niet voor glij-partijen als gevolg van ijzel!

Zomers breiwerk tijdens NL Alert vanwege ijzel

 Toen vanmorgen om half 7 het NL Alert binnenkwam, was het relatief rustig op de weg langs ons huis. Normaal gesproken rijden er rond die tijd heel veel bedrijfswagens, busjes van bouwondernemingen, nu reden er alleen personenauto's.

Omdat het ziekenhuis een paar kilometer verderop is, kan ik me zo voorstellen dat dat medisch personeel was, onderweg naar het werk. Patiëntenzorg gaat natuurlijk wel door, ook als alle afspraken op de polikliniek zijn afgezegd. Er waren ook nu weer medewerkers die de nacht in het ziekenhuis hadden doorgebracht, om zo zeker te zijn dat ze op tijd hun dienst konden beginnen. Mooi! De afgelopen maand zijn er veel van dat soorten aanpassingen gedaan, waar mensen in de rest van het land waarschijnlijk helemaal niets van hebben meegekregen. Tja, iets met nuchtere noordelingen, niet zeuren, niet over praten, maar gewoon je gezonde verstand gebruiken en je aanpassen. Ik houd van die nuchterheid.

In het zuiden van het land zijn de weersverwachtingen heel anders, met temperaturen die boven de 10 °C kunnen komen, haast lente-achtig. 
En dus dacht Willy uit het Limburgse Reuver (Hobbyklets-met-Willy): Kom, ik ga vandaag een meebrei-feestje starten voor een zomertruitje 😄.

Aanvankelijk waren de "regels" me niet helemaal duidelijk.
De kleuren moesten rood, geel en/of groen zijn, aanvankelijk moesten er slipsteken in voorkomen, maar later waren blokjes of streepjes ook akkoord. Mensen die haar filmpjes ook kijken denken nu: op z'n Willy's 😂, want wat als rok begon werd een kussen, een trui wordt een vest, en zo verandert Willy vaak tijdens het breien haar project.
Het zou in dit geval om een topdown, raglan zomertruitje gaan. 
Vorig jaar deed ze haar eerste meebrei-project, de Tour de Vest: een vest breien tijdens de Tour de France, waarbij zij dan mensen zou helpen met hoe je moet berekenen hoeveel steken je moet opzetten, hoe je dat verdeelt over panden en mouwen, hoe je de raglan breit en ga zo maar door.
Leuk, ik deed toen ook mee, vooral met het doel veel restjes weg te breien (er werd met erg dikke naalden gebreid, dus een paar garens samen houden ging prima).

Deze keer dus een zomertruitje. Maar vaste lezers hier weten wel dat ik een koukleum ben. Korte mouwen, daar ga ik eens over nadenken als de temperatuur boven de 25 °C komt, en ik draag het dan pas boven de 30 °C 😂😂😂.
En bij die temperaturen kies ik dan toch liever voor een katoenen t-shirtje, dat je na het dragen direct in de wasmachine gooit, dan een wollen shirtje.

Willy kwam er vooraf niet goed uit hoe ze nu haar patroontje met slipsteken moest combineren met de raglan, dus achter de schermen dacht ik met haar mee, breide een proeflapje, schreef haar hoe ze e.e.a. zou kunnen doen. Tja, dat vind ik nu eenmaal leuk om te doen, ontwerpers helpen als ze een patroontje bedenken en ergens vastlopen. Toch een soort testbreitje zeg maar 😉.

Dus terwijl het dagelijks leven hier stil ligt door de winterse weersomstandigheden, keek ik eens in de kast of ik toch niet garens had liggen om mee te kunnen doen. Rood? Nee, heb ik niet en past ook totaal niet bij mij (m.u.v. bordeauxrood).
Geel? Nee, geel ook eigenlijk niet, het was met de sokken voor februari ook al lastig geweest om een geel wolletje in mijn voorraad te vinden.

Maar.... er liggen 2 mooie strengen Järbo Merino Raggi, eentje in geel en eentje in groen! Hele lichte pasteltinten, gekregen van Eddna in de Mystery Bag. Kleurtjes die me in de winter bleek maken, maar met een beetje zomers kleurtje me wél goed staan.
Inmiddels is dat garen uit de collectie, dus niet meer bij te bestellen om er een trui of vest met lange mouwen van te kunnen breien.

Zou ik daar een zomertruitje van kunnen breien? Ja natuurlijk zou dat kunnen, de vraag was meer "zou ik het dan ook dragen?".
Misschien toch maar combineren met andere garens, zodat het wel een luchtig, zomers truitje wordt, maar met lange mouwen? 

In die Mystery Bag zaten ook veel bollen Bambu Raggi. Zoals de naam al doet vermoeden, daar zit bamboe in (25%), wat het garen wat luchtiger maakt.
Het is een sokgaren, maar dat is de Merino Raggi ook. In beide zit 25% polyamide, de rest is wol. 

Er zit o.a. een lichtgeel bij, en 2 bollen off white. Zou dat genoeg voor een zomers truitje met lange mouw? Ik ga binnenkort maar eens een proeflapje breien, zien of deze garens goed samen gaan (er zit een klein verschil in dikte). En dan berekenen of ik er genoeg aan heb. 
Nee, ik zet vandaag nog niet het meebrei-truitje op, ik breide lekker aan mijn sokken, terwijl ik gezellig keek naar haar live. Elke woensdagochtend om half 10 gaat ze live. Misschien ook iets voor jou?

De Jumbo zou vanmiddag boodschappen komen brengen, maar dat is tot nader order uitgesteld. Gelukkig, ik zou niet willen dat iemand met deze gladheid voor mij op pad gaat. Gisteren had ik al gekeken of ik de bestelling niet kon annuleren of verplaatsen naar een andere dag, maar dat was niet mogelijk. We hebben genoeg in huis, dat komt wel goed, we blijven veilig binnen!

Februari sokken: Sock Madness, geel, en Brindisi in Italië

 Ik leg mijzelf dit jaar geen verplichtingen op bij het breien, maar wil wel proberen om elke maand mee te doen aan thema's bij het sokken breien.
Op Ravelry heeft de Nederlandstalige Sokken Breien groep als thema voor februari Sock Madness. In de Duitstalige RestEndGruppe, waar gebreid wordt met restjes garen, zijn er 2 thema's: de kleur (deze maand geel) en de bestemming in Jules Verne's Reis om de wereld (in februari gaan we naar Brindisi, in Italië).

Mijn idee is om elke maand die 3 thema's te combineren in 1 paar sokken.
Ik vind het wel een leuke creatieve uitdaging, maar als ik een maand inspiratieloos ben, of geen zin heb, zal ik die maand gewoon overslaan.

Okay, geel..... die kleur gebruik ik zelden, maar ik vond toch een restje Durable Soqs Tweed (kleur Golden Olive). 
Sock Madness patroon: geen van de patronen die ik eerder heb gebreid tijdens deelname aan de Sock Madness leent zich om patroontjes in te breien, dus ik ging op Ravelry op zoek, en vond het patroon van de Fibonacci sokken.
Voor wie dit niet kent, de rij van Fibonacci bestaat uit cijfers. Je telt steeds de 2 voorgaande cijfers bij elkaar op, om tot het volgende cijfer te komen. Je begint bij nul, dan volgt 1; 0+1=1. Dan krijg je 0,1,1. Nu tel je 1+1 op, dat is 2. Daarna 1+2=3 enzovoorts. De rij is 0,1,1,2,3,5,8,13,21,34,55,89 enz.
En dat staat in dit sokkenpatroon voor het aantal strepen die je breit in een bepaalde kleur. Hm, handig, zo kan ik diverse restjes gebruiken in de achtergrond.
En dan de bestemming Brindisi. Bij Italië denk ik toch gelijk aan ijs 🍨, cappuccino ☕️ en pasta. Dus ik zou ijsjes kunnen inbreien, of kopjes koffie. Maar ja, de vorige maand koos ik bij Londen al voor thee, dan wordt koffie wat afgezaagd.
Wat te denken van pasta? Sanne kwam met spaghetti als suggestie, dan zou ik gele sliertjes over de sokken kunnen breien. Of Farfalle 🎀🎀🎀. Ja, dat vind ik leuk, strikjes- of vlinderpasta, dan kan ik gele strikjes inbreien, om zo de Farfalle na te bootsen!!

Op Pinterest een teltekening voor een strikje opgezocht. Het wil even niet om die hier te plaatsen, maar jullie gaan het vanzelf wel zien. Eerst nog even de laatste toertjes aan mijn rozentrui breien, en dan kan ik daarna aan de slag met de sokken.

En die witte achtergrond bij de foto? Gewoon het plankje met de garens in de sneeuw leggen, want dat ligt hier nog volop!

En we breien nog even lekker door aan warme wintertruien

 Eerst ijzel, dan weer sneeuw, dat levert dit soort plaatjes op. Dit is ons vogelvoerderhuisje, waar na de sneeuw van de afgelopen weken, afgelopen zondag en maandag een ijzellaag op terecht kwam. Dat had uiteindelijk geen grip op de sneeuw eronder, en gleed er langzaam af. Blijkbaar is de sneeuw die daarna viel eraan vast gevroren, en dus hangt de ijzellaag nu aan de zijkant van het huisje.

Jullie begrijpen, het is hier nog altijd koud, ik weet eerlijk gezegd niet wanneer het voor het laatst boven nul is geweest. De weersverwachting was eerst dat het donderdag (gisteren) boven nul zou komen, toen werd dat vandaag, maar de thermostaat geeft aan dat het nu toch echt nog 2 graden vriest. Wie weet morgen? Dan wordt er +1 °C verwacht. Daarna moeten we volgens de verwachtingen wachten op woensdag, tot het gaat dooien.

Tja, als ik naar buiten kijk, zie ik een hele witte wereld om me heen. Natuurlijk waag ik me niet buiten, met sneeuw die viel boven op een dikke laag ijzel, is het verraderlijk glad, en hebben mijn krukken geen grip. Deze foto maakte ik uit het raam.

Natuurlijk brandt hier lekker de verwarming, met mijn lichamelijke klachten ga ik echt niet in de kou zitten. En uiteraard draag ik warme kleding, dikke sokken en warme truien, en ik vind het heerlijk om een dekentje over mijn schoot te hebben. Maar zodra ik naar buiten kijk..... bbbrrr, dan krijg ik het gelijk weer koud.

Breien gaat, mits op dikke naalden. Nou, dat komt goed uit, want dikke truien kunnen we nu niet genoeg hebben!! Ik zette een nieuwe raglan trui op. Ik gebruik geen patroon, als je je steekverhouding weet, kun je gemakkelijk berekenen hoeveel steken je moet opzetten voor mouwen en romp, en dan is het een kwestie van elke 2e toer meerderen aan weerskanten van de raglan, tot je de gewenste breedte hebt. Als het geheel lang genoeg is, splitsen voor romp en mouwen, en dan die elk apart verder breien. 

Ik brei met de Llama Soft die ik bij Eddna kocht, en wat is dat een heerlijk garen! Heel zacht, en warm, dit wordt echt een knuffeltrui om in weg te duiken!

Ik wilde nu eens kleurwerk wat lager, dus niet in de pas, maar na het verdelen voor romp en mouwen. Op Pinterest had ik ooit eens een teltekening bewaard om te borduren, maar die kun je natuurlijk net zo goed gebruiken om in een trui te breien.

Ik heb er 3 avondjes aan gebreid, en jullie zien, het gaat snel. Het halsboord wordt nog dubbel geslagen en vastgezet. Dat kun je ook direct doen, maar ik twijfelde toen of ik hem naar binnen of buiten wilde vouwen. Ik heb namelijk de helft gebreid met 1 recht 1 averecht (K1P1), en de andere helft met 1 recht door de achterste lus, 1 averecht (K1bl,P1). Inmiddels weet ik dat ik dat laatste mooier vind, dus de boord wordt naar binnen gevouwen.

Vandaag mag ik niet klagen, de Tens werkt goed, en ik kan hangen/zitten op de bank. Ja, hoe noem je dat? Ik lig languit, maar wel in de kussens, dus niet plat. En dus kan ik straks lekker mijn breiwerk pakken, en ik verwacht toch eigenlijk dat de trui dan morgen wel klaar is. In de romp had ik de rozenslinger gebreid, en toen was mijn 2e streng van de hoofdkleur op. Mooi moment om eerst de rozen in de mouwen te breien, ik vroeg me toch af of ik wel zou uitkomen met die ene streng witte wol die ik had. Nou, dat zit wel goed, ik heb nog ruim genoeg over voor de 2e mouw.

Dit is de teltekening die ik gebruik:

Gewoon gratis te vinden op Pinterest, dus dan mag ik hem hier ook wel delen. 

Ik houd er niet van om met de trends mee te gaan, brei dus liever niet een patroon dat in de mode is, en zal zeker nooit een patroon kopen van PetiteKnit (iets met oude, bestaande patronen uitgeven en daar absurd veel geld voor vragen, zoals bijna 5 euro voor een super eenvoudig neksjaaltje, de Sophie scarf). 
Maar toen Sanne mijn trui zag, lachte ze dat die wel heel veel lijkt op een trui die nu heel erg "trending" is, de Rosie-sweater. Ja, al heeft die 2 banen met rozen, en is de trui wel enorm oversized!! Die trui is er inmiddels ook met 1 rozenslinger, maar dan hoger, in de pas. Gelukkig is mijn teltekening toch nét even anders, moet er niet aan denken dat je gedoe krijgt met plagiaat of schending van auteursrechten of weet ik veel wat, terwijl ik gewoon een eenvoudige raglan trui met een borduurpatroontje combineer. Tja, persoonlijk begrijp ik niet waarom zoveel mensen dit soort patronen kopen, dat kun je toch zelf ook wel bedenken? Maar okay, niet iedereen zal dat kunnen of willen doen.

Nou, ik ga lekker verder breien aan mijn trui, want volgens de vooruitzichten hebben we hier de komende 2 weken in ieder geval nog te maken met nachtvorst, en lopen de temperaturen overdag niet verder op dan + 3 °C. De sneeuw zal dus voorlopig nog wel blijven liggen, wat een mooi maar koud 🥶 beeld oplevert vanaf mijn bank. Dikke truien aan dus 😄!!

warme trui, omdat het hier in het noorden van het land nog altijd winter is

Terwijl de sneeuw weer valt, en de wereld buiten weer volledig wit ziet, lees ik op het www commentaren over domme chauffeurs in het noorden van het land, die op zomerbanden rijden en daardoor van de weg zijn geraakt, vannacht en vanochtend. Nee, sinds zondag heeft het ge-ijzelt, was het hier dus spiegelglad, en daar viel sinds gisteren weer nieuwe sneeuw bovenop. Dan maakt het niet uit welke banden er onder je auto liggen, hoeveel ervaring je hebt en welke snelheid je rijdt, je hebt domweg geen grip op de weg!! Sanne is maandagochtend bijna een half uur bezig geweest om de ijzel van haar autoruiten af te krabben. Gelukkig hoeft ze alleen over gestrooide wegen te rijden, maar 's middags terug reed ze weer in de sneeuw. En als de temperaturen dan niet boven het vriespunt uitkomen, betekent dat gewoon gladheid, ook op gestrooide wegen.

Het is gewoon winter hier, sinds het op 2 januari ging sneeuwen. En opnieuw rijden de strooiwagens af en aan, en wordt het spoornet boven Zwolle losgekoppeld van de rest van het land, om landelijke verstoringen te voorkomen. De bussen rijden, maar zojuist reed er eentje stapvoets voorbij, dus ik denk niet dat ze echt volgens het dienstrooster rijden vandaag.

In 2012 verhuisde ik naar Drenthe, en ik heb daar nooit spijt van gehad. Ik zal ook nooit van mijn leven weer in het westen van het land gaan wonen. Van kinds af aan kwam ik vaak in Drenthe, mijn moeders opvangouders woonden er (bij wie zij in de oorlog in huis woonde), en doordat haar eigen ouders al waren overleden voordat ik geboren werd, waren zij voor ons eigenlijk opa en oma van moederskant. Mijn moeder heeft er haar hele leven van gedroomd om te verhuizen naar Drenthe, "ooit" zou dat gaan gebeuren, maar mijn ouders hebben nooit die stap gezet. Ik wel, ik kon als kind al niet wachten op het moment dat mijn ouders eindelijk zouden besluiten die stap te zetten, en waar zij dat niet deden, heb ik het wél gedaan.

Enige minpuntje voor mij: er valt hier meer sneeuw en ijzel, en daar is de fibro geen fan van. Maar ja, in Zuid-Holland had ik elke winter longontsteking(en), sinds ik hier woon heb ik er nooit meer één gehad. Ik zuig hier zuiverdere lucht binnen, dat kon ik altijd al merken als we een dagje de "familie" in Drenthe bezochten! 

Dus ook al is het nu even bikkelen, en kijk ik er naar uit dat ik in plaats van een witte wereld weer een frisgroene wereld zal zien, ik ben blij met het plekje waar ik terecht ben gekomen. Nog even volhouden, dan zullen ook hier sneeuw en ijzel verdwijnen, is de stoep niet meer glad, en kan ik eindelijk weer eens wat stapjes buiten zetten. 

Vandaag draag ik lekker mijn nieuwste trui, waar jullie hierboven al foto's zagen. Gebreid met voornamelijk de Sox wol die in de mystery box van Eddna zat, met aan weerszijden van de kleurbanen kleine streepjes van het Llama Soft garen dat ik zelf had besteld. Geen patroon gebruikt, gewoon een raglan trui, en naar eigen idee strepen erin gebreid. In de zijnaden een kabel, om het net even wat leuker te maken. Nee, de trui is nog niet geblockt, maar dat boeit me niet, hij is heerlijk warm en zacht, echt een trui om in weg te kruipen terwijl buiten de sneeuw valt.

En ondertussen brei ik lekker verder aan alweer een volgende trui. Ik gebruikte voor deze trui de donkere Sox bol, ruim 2 bollen van de lichtere Sox, en een heel klein beetje van de Llama soft in de kleuren Old Brick en Blush Rose. En nu brei ik met de Llama Soft. Uiteindelijk heb ik dus maar een klein beetje de garens gemixt in de eerste trui, maar net voldoende om de trui niet saai te laten zijn (wat 'ie met alleen de Sox bollen wel geworden was).

Uithalen als het me niet bevalt

 Ze zijn af, mijn "saaie" grijze kniekousen, of, zoals Jannie schreef "deze kleur past overal bij". En daar heeft ze helemaal gelijk in! Zo had ik het nog niet bekeken, dan was die bol niet zo lang blijven liggen 🤭. 

Maar nu is de bol (bijna) helemaal op gebreid, ik heb er een fijn paar kniekousen bij.

Ook nog even van de zijkant, zodat jullie kunnen zien dat een naalddikte omhoog gaan voldoende was, ik heb geen meerderingen hoeven aanbrengen (An maakte mijn dag goed door daar over te schrijven, iets met slanke kuiten  😊):

Ik wilde geen boord met 1 recht 1 averecht (of 2), maar breide een picotrandje, breide nog een paar toertjes verder, en hechte vervolgens al breiend af. Dan pak je steeds 1 steek van de linkernaald, en pikt diezelfde steek een X aantal toeren lager op, en dan brei je ze samen, en kant vervolgens een steek af.
Hm, klinkt ingewikkelder dan het is 😀.

Nog 2 kleine restjes over, wie weet voor een volgende gnome. Maar langer wilde ik de kousen niet, dan zouden ze over mijn knieën komen.

Dit waren mijn sokken voor de opwarmronde van Sock Madness 2025.
In die ronde mag je nog wat afwijken van het patroon, en zijn 2 verschillende garens en kleuren toegestaan. Ik besloot om één sok te breien met Drops Fabel en de andere met Durable Soqs. Dit waren namelijk de 2 merken sokkenwol die ik het meeste op voorraad had liggen, en ik wilde even uitproberen welk garen ik het beste zou kunnen gebruiken tijdens SM.

Bij SM moet je vaak de middelste maat breien, en de sokken vallen voor onze kleine voetjes daardoor vaak wel wat te groot uit. Ik besloot mijn sokken op naalddikte 2,0mm te gaan breien, zodat de sokken wat kleiner zouden uitvallen, maar wel zouden voldoen aan het vereiste minimum aantal steken. Ik brei mijn sokken gewoonlijk op 2,25mm of 2,5 mm naalddikte.
Door in de opwarmronde 2 identieke sokken te breien met verschillende garens, kon ik goed vergelijken met welk garen ik de kleinste sok zou krijgen. Dat garen zou ik dan (zoveel mogelijk) gaan gebruiken tijdens SM, in de hoop dat ik misschien wel redelijk passende sokken zou krijgen, en niet teveel hoefde te veranderen achteraf.

Dit bleek echt wel zinvol te zijn, want er zat best wat verschil in voetlengte tussen beide sokken, terwijl er dus evenveel toertjes met dezelfde naald waren gebreid.
Drops Fabel kwam als winnaar uit de bus en zowaar, de meeste sokken behoefden geen aanpassing 🎉.
Maar.... nu had ik dit paar sokken nog. Ik wil 2 identieke sokken dragen aan mijn voeten. Sanne vindt dat niet zo belangrijk, maar de sokken hebben dus niet exact dezelfde maat. Kortom, eentje past, de ander is te groot, en al met al zijn ze een jaar later helemaal nooit gedragen!!

Toen ik laatst aan het uithalen was, en breien even geen optie was, besloot ik dat er nog wel meer was dat ik kon uithalen, waaronder dit paar sokken. Dus:

De cake-jes liggen inmiddels bij de sokkenwolletjes, die gaan wel weer eens gebruikt worden in kleurwerk sokken. Het garen opnieuw opspannen vind ik daarvoor niet nodig.
Opgeruimd staat netjes, en ik haal liever iets uit, zodat ik het garen kan her-gebruiken, dan dat iets maar ongebruikt blijft liggen.

Ik ben nog niet klaar met uithalen. Afgelopen zomer besloot ik om eens mee te doen aan de Surprise Sock Along van Stephen West. Het is een zogeheten MKAL (Mysterie Knit ALong). Daarbij weet je vooraf niet hoe de sokken eruit gaan zien, en krijg je steeds een clue om een volgend gedeelte te breien. Zijn shawl-ontwerpen zijn niet zo mijn ding, maar misschien zijn sokken wel? Zo ver ben ik gekomen:

Wacht, even op een sockblocker, dus zie je iets meer (sorry, het zonnetje schijnt zo fel dat ik even schaduw moest creëren om het goed te laten zien):

Waarom ik er niet aan verder heb gebreid? Iets met pijnmedicatie en bijverschijnselen, zodat er even niet gebreid werd. Tegen de tijd dat ik weer kon breien, was die MKAL  al afgelopen, en kon ik bij anderen zien hoe de sokken uiteindelijk zouden worden. Ik vond ze wat té, net als ik zijn shawls vind. Ik had er natuurlijk voeten zonder patroontjes aan kunnen breien, maar het stuk dat ik heb, zit ook niet zo fijn aan mijn benen. Dus wat denk je dat ik straks ga doen? Uithalen 😀! Zo'n Stephen West patroon is leuk om een keer te hebben geprobeerd, maar voor mij iets over de top!

Grijs hoeft helemaal niet saai te zijn!

Eerder deze week hadden we Blue Monday, wat een heerlijk zonnige dag was, met een strak blauwe lucht. Vandaag hebben we een grijze dag. De lucht is grijs, en het zonnetje heeft moeite om er doorheen te prikken. 

Heel toepasselijk brei ik sokken in grijstinten! Jullie hadden misschien verwacht dat ik een trui zou laten zien, die ik aan het breien zou zijn met de Eddna garens die ik laatst liet zien. Maar ik had weer eens een plat-lig-dag, en breien ging prima, maar er moest echt geen gewicht aan de naald hangen.
Nu brei ik tegenwoordig met mijn breiwerk op mijn schoot (als ik zit) of op mijn borst (als ik lig), maar 2 sokken aan mijn naald, dat voelde tóch te zwaar dit keer.
Dus geheel tegen mijn gewoonte in, brei ik nu 1 sok tegelijk!

Het garen is uit het Opal Abonnement, van mei 2021 (links boven op de foto ligt de bol):

Grijs, saai, en dus bleef deze bol liggen. Maar nu had ik opeens wel zin in een wat saaier garen, even geen drukte maar rust.

Blij verrast werd ik door het garen. Het bleek eigenlijk helemaal niet zo saai te zijn! Een leuke afwisseling tussen grijze-banen-met-een-streep-erin en delen met een soort van koeienvlekjes. Dat breit echt leuk én snel, want je bent steeds wel benieuwd hoe het volgende stukje zal zijn. 

Nog vóór ik bij de hiel was, had ik al bedacht dat ik lange benen wilde breien, echte kniekousen dus. Van een 100 grams bol sokkenwol heb ik maar zo'n 60-70 gram nodig heb voor een paar sokken voor mijzelf. En dan blijft er best veel over!
Daar kan ik dan natuurlijk weer een gnome van maken, of nóg een paar sokken van breien, als ik teen-hiel-boord met een contrasterend garen brei.
Maar Piet Precies in mij zag al aankomen dat ik met het restant niet 2 identieke sokken zou kunnen breien, omdat in de restbol simpelweg niet 2 keer een identiek kleurverloop zou overblijven. Dus kan ik beter kniekousen breien, die komen zeker wel van pas, en dan blijft er waarschijnlijk niet veel over van de bol. 

Ergens halverwege het been ben ik overgestapt van naalddikte 2,25mm naar 2,50mm om het been iets wijder te maken bij de kuit. Ik heb een steekmarkeerder geplaatst op welk punt ik dat deed, dan kan ik bij de 2e sok checken dat ik het op exact dezelfde plek doe. 

Het is al met al een heel fijn breitje. Opal sokkenwol is een prettig garen om mee te breien, en ik brei een eenvoudige sok, volledig in tricotsteek. Met zo'n printje in het garen valt een kabeltje of lace-patroontje immers toch niet op. En dat is blijkbaar wat ik op dit moment even nodig heb in mijn handwerken: rust, geen druk, maar pure ontspanning, en genieten van het proces.

Daarom voor mij dit jaar ook geen Sock Madness. Ja, ik weet dat het van 1 tot 14 februari zal gaan kriebelen. Dat is de inschrijfperiode, en ik denk vast wel een paar keer "zal ik niet toch...". Misschien als cheerleader? Maar nee, ik denk dat ik ook dat niet zal gaan doen. Omdat ik even helemaal geen druk wil in mijn handwerken. En Sock Madness is natuurlijk een wedstrijd, waarbij je onder tijdsdruk sokken breit, om door te kunnen gaan naar de volgende ronde. Dus nee, niet doen!

Ik merk nu pas, dat ook het test breien mij die druk soms gaf. Vaak hadden we heel ruim de tijd voor het testen, dus meestal was er geen tijdsdruk voor mij. Maar wel de druk dat je iets exact volgens patroon moet breien, ook als je denkt dat het op een andere manier mooier wordt, of een betere pasvorm krijgt.
Bij die druk stond ik niet stil hoor, maar nu ik gewoon brei wat ik wil en wanneer ik dat wil, en ik dingen direct naar mijn zin kan aanpassen als ik dat wil, besef ik pas hoe beperkend het was, om die vrijheid niet te hebben tijdens testknits.
Uithalen vind ik niet erg, en ik heb regelmatig achteraf dingen veranderd aan een testknit, nadat ik eerst het patroon volledig had gevolgd en getest.
Maar gelijk iets veranderen, gewoon omdat het kan, voelt wel fijn.

Ik brei nog even lekker verder aan mijn 2e kous. 

Ik heb heel bewust nog niet het draadje aan de eerste kous weggewerkt, want het wordt toch nog wel even spannend, hoe ver ik met de tweede kom:

Ik heb net iets meer dan de helft van de bol over, dus ik zou moeten uitkomen (en zo goed als niets gaan overhouden 🎉). Maar garen weegt soms net een grammetje meer of minder, afhankelijk van de luchtvochtigheid (hoeveel vocht heeft het garen opgenomen). Dus wie weet, wordt de tweede kous tóch iets korter. En misschien ook niet, dan brei ik het restje dat aan kous 1 hangt er ook nog lekker aan, kan ik de boorden omslaan.
Er is maar één manier om erachter te komen: breien!!

Blue Monday

Vandaag is het Blue Monday. Er is geen wetenschappelijk bewijs dat mensen zich op deze 3e maandag van januari het meest somber voelen van het hele jaar. Het is door een Britse psycholoog bedacht. Al is het niet bewezen, ergens begrijp ik wel dat het zo zou zijn. De feestdagen zijn voorbij, de goede voornemens zijn al min of meer mislukt, vakanties en lange weekenden zijn nog ver weg, en het weer werkt vaak ook niet mee.

Ik ben vandaag helemaal niet somber, maar juist heel tevreden. Blij dat zaterdag ook de laatste sneeuwbergjes zijn gesmolten. En blij met hoe de aanpassingen aan mijn Beechnut trui precies zo uitvallen als ik had gehoopt (ik zie nu dat de trui een beetje scheef zat op de paspop toen ik de foto hierboven nam 🤭).

Vrijdag kon ik eindelijk weer breien in plaats van uithalen 😉. Dat uithalen had ik eerder in de week gedaan. Ik liet al zien dat ik het lijf van de trui een flink eind had uitgehaald:

Ik breide vervolgens dit deel er weer aan, maar veranderde de zijnaden. Volgens het patroon loopt daar de raglan van 1CC, 2MC, 1CC door over de tussenliggende blauwe banen. MC staat voor hoofdkleur (blauw in dit geval) CC de bijkleur. 

Maar dat betekent dat je, tijdens die 3 banen blauw, de bijkleur voortdurend achter mee moet nemen, om welgeteld 4 steekjes te breien. Het is best lastig om de draadspanning dan goed te houden. En heel eerlijk, ik vond die roze streepjes helemaal niet mooi! De ontwerpster heeft overigens in haar uiteindelijke versie die 4 CC steekjes in de effen banen helemaal weggelaten, ook bovenin, en diverse testknitters hebben dat ook gedaan.

Ik heb nu de 3 blauwe banen steeds helemaal met blauw gebreid, en elke 10e toer voegde ik in het midden 2 steken toe, zodat er een soort V-tje ontstond, en de trui een beetje een A-lijn kreeg.

Ik besloot de boorden allemaal te vervangen. Volgens patroon brei je ze allemaal 1 recht 1 averecht, maar ik wilde gewoon tricotsteek, en dan de boorden naar binnen omslaan. Ik moet de trui nog blocken, dus vandaar dat je de boorden hierboven wat naar buiten ziet gaan, die worden wel plat bij het blocken.

Daarna haalde ik de bovenkant van de trui uit, de eerste chart en blauwe baan.
Ik zette alle steken op een naald, en breide alleen nog met de blauwe hoofdkleur. 
Bij elke raglan, in elke toer, minderde ik aan weerszijden een steek, tot ik de hoogte had bereikt die ik wilde bij mijn hals. Daarna over de mouwen en rug heen en weer breien, en 3 keer German Short Rows breien, zodat de achterkant wat hoger kwam dan de voorkant. Helemaal boven aan dit bericht zag je al het resultaat daarvan, en ik ben er heel erg blij mee. 

Ja, zo is de trui uiteindelijk toch helemaal naar mijn zin geworden.
Mijn eerste gevoel, toen de testknit af was, was geweest: ik haal de trui helemaal uit!
Maar ik vind de kleuren erg mooi bij elkaar, de charts komen mooi uit met het verloopgaren, dus waarom de trui volledig uithalen, als de helft uithalen ook genoeg bleek te zijn 😄. Weten jullie nog hoe de trui was, en wat me er totaal niet aan beviel? Even een herinnering:

En hier nog een keer de trui zoals 'ie volgens patroon was:

De verschillen zitten in de details, maar wat kunnen die er toch veel toe doen!!

Dit was (voorlopig) mijn laatste testknit. Het patroon is te koop op Ravelry. Jullie begrijpen dat ik het geen aanrader vind, bij 3 van de testknitters valt  de neklijn mooi glad, bij 5 testknitters niet, en 2 hebben hun trui niet op tijd af. Waar ik me over verbaas, is de prijs van dit patroon: € 13,05! Dat vind ik veel geld voor een niet erg uitgebreid of ingewikkeld patroon, waarvan de pasvorm ook nog eens niet voor iedereen goed blijkt te zijn.

Had ik eigenlijk al verteld waar ik de trui mee heb gebreid? Het blauw is Hobbii Highland Wool (kleur 14, Wild River), het verloopgaren is Hobbii Dream Colour (kleur 4 Wild Berry) dat ik samenhield met Drops Kid Silk (kleur 46 Cherry Sorbet).
Die laatste twee had ik al in andere projecten gebruikt, en nu kwamen die restanten goed van pas.

Ik hield nog wat uitgehaald garen over (bovenste 2 op de foto):

Tja, wat moet je daar mee? Ik heb een doos met dit soort restjes, en die raakt steeds voller. Ik probeer tegenwoordig dit soort restjes zo snel mogelijk te verwerken. Sinds ik ruim een jaar geleden restjes sokkenwol kreeg in het pakket van Ivonne (knittinginden) en daar gnomes van maakte, heb ik de smaak te pakken! 
En dus pakte ik gisteren die doos restjes erbij, en samen met andere restjes uit de doos, liet ik mijn creativiteit z'n gang gaan. Zo, weer wat restjes uit de doos verwerkt. De gnome is gevuld met nóg kleinere restjes en afgeknipte draadjes, die ik speciaal bewaar om als vulling te gebruiken:

Ik brei en haak regelmatig een deel voor een gnome als tussendoor-werkje (handig om liggend te doen). Zo lag dit baardje met neus al klaar in de restjesdoos. De rest van het bolletje gebruikte ik voor de hoed, om het allemaal een beetje in blauw-roze tinten te houden.

Her en der in mijn slaapkamer heb ik de gnomes staan. Ik vind ze grappig, en zo vrolijken me op als ik op bed moet liggen. En daarmee is de cirkel weer rond.
Mocht jij last hebben van Blue Monday, is het misschien een idee om wat restjes garen te pakken en een haak- of breinaald, en ook zo'n grappige gnome te maken. Er zijn genoeg gratis patronen te vinden, of je gebruikt gewoon je fantasie, zoals ik (sorry, ik gebruik geen patroon dus kan je geen link geven).

Ik wens jullie een mooie week, het ☀️ gaat ons de komende dagen verwennen, en ik hoop maar dat de kou mee zal vallen en dat er geen neerslag (sneeuw) gaat vallen.