Bee Stripes

Weten jullie nog, dat handwerkwinkeltje dat vlakbij het gemeentehuis zit, en waar ik een metalen ring kocht voor de mandala? Ik kocht er ook dit mooie garen: Lana Grossa MacWool Cotton Mix 130.

Wat een naam zeg! Het is 50% katoen en 50% acryl. Het voelt heerlijk zacht aan, en het heeft heel mooie kleuren. Het leek me leuk voor een zomertrui en/of -vest. Om op een kille avond over een shirt aan te doen, zodat je nog lekker wat langer buiten kunt zitten.

Ik ging er  mee aan de slag.

Bedacht iets met kabels,

voegde een tweede kleur toe

en ik had al bijna een hele trui gebreid, maar bbblllleeehhh, ik vond hem gewoon niet leuk geworden!

Nou, jullie weten het inmiddels wel, als iets mij niet bevalt, dan haal ik het uit!

En ik begin gewoon weer met iets nieuws.

En het gaat snel hoor, want dit garen is vrij dik, en vraagt om een dikkere breinaald.

Zou het zomaar kunnen zijn, dat deze trui dit weekend klaar is voor gebruik!

Fijn, echt zo'n zomertrui, die je 's avonds aantrekt als het killer wordt, maar het te lekker weer is om al naar binnen te gaan!

Oh ja, ik brei deze volgens een patroon! Een eenvoudig raglan-patroon: Bee Stripes

Breien en weer uithalen

Tijdens de SockMadness 2019 won ik een prijs! Dit mooie Smooshy sokkengaren.

Ik vond het te mooi om te gebruiken voor sokken.

Het zou mooi zijn voor een zomertop, maar van 1 streng kon ik natuurlijk geen hele top breien.

Het is geen effen garen, maar het heeft subtiele kleurwisselingen. Mooi (maar moeilijk op een foto vast te leggen).

Ik begon de top boven bij de hals. Ik zette voldoende steken op voor de breedte die ik wilde, breide de steken voor de ene schouder, zette vervolgens nieuwe steken op de naald, en daarna breide de steken van de andere schouder.

Dan krijg je dus een rij steken, met een halsopening.

Sorry, ik had foto's moeten maken van wat ik deed, maar totaal vergeten natuurlijk.

Nou goed, aan beide kanten ging ik tricotsteek breien, zodat er een voor- en achterkant ontstond.

Toen de armsgaten ruim genoeg waren, bracht ik beide kanten samen, en ging verder in het rond breien, tot het oranje garen bijna op was.

Ik had een mooie bol rode sokkengaren liggen, die goed aansluit bij de oranje kleur. Ik breide een paar toeren 1 steek oranje, 1 steek rood enz.

Zo maakte ik de overgang naar de nieuwe kleur.

Onderaan breide ik een rand van ajour (ouderwets woord, tegenwoordig noem je het lace).

En toen.....

trok ik het aan om te passen, en vond ik die rand totaal niet passen bij de rest...

en werd het truitje net wat korter dan ik voor ogen had...

dus die rand ga ik uithalen. 

Misschien toch een derde kleur toevoegen? Zodat het een lekker lang shirt kan worden?

Daar ben ik nog niet over uit. Geeft niet, het heeft geen haast.

Ik leg het een tijdje opzij, en dan zal ik vast een keer bedenken, hoe ik het naar mijn zin ga maken.

Hebben jullie dat ook wel eens, dat je iets maakt, en het niet wordt zoals je voor ogen had?

Mij gebeurt het regelmatig. Maar ik ben er heel gemakkelijk in, om iets uit te halen wat niet naar mijn zin is. 

Laatst kreeg ik een mooi sokkenpatroon cadeau. Gisterenavond zette ik die op de naald.

Degenen die hier al langer meelezen, zien het dilemma: het is een sok die gebreid wordt vanaf het boord naar de teen. En daar houd ik niet van.

Ik ga het patroon zeker een keer breien, omdat ik het zo lief vind dat ik dit cadeau kreeg.

Ik mocht van de ontwerpster een keuze maken uit haar patronen, dus ik kon een patroon kiezen wat ik echt mooi vond.

Alleen, ik ga het aanpassen, en vanaf de teen beginnen.

Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend. De weersverwachtingen zijn goed, dus we kunnen lekker genieten in de tuin.

Blauwe Meilenweit Soja Sky sokken

Ik kan toch zo genieten van de natuur hier in Drenthe.

Als je, na een drukke dag op het werk, naar huis rijdt, het motregent, en dan zie je het frisgroene gras, de prachtige bloemen in de bermen, en op meerdere plekken, vlak langs de weg, staan er reetjes te grazen van de opgefriste gras. Genieten met een hoofdletter G!

Hierboven al een oude foto, uit 2018.

De 2e bol van links, had ik voor aanvang van de Sock Madness dit jaar in gelijke delen gesplitst.

Samen met wat restjes (bovenin) zouden dit weleens SM-sokken kunnen worden. Maar er was geen patroon bij, waar ik dit bontgekleurde garen geschikt voor vond.

Dus breide ik, na de ingewikkelde patronen van de SM, een lekker simpel paar sokken.

Ik heb er wel delen uit geknipt, omdat ik die qua kleur niet vond passen bij de harde kleuren die er verder in de bol zaten.

Het past beter bij ecru en zalmkleurig garen. Dat zullen jullie vast binnenkort een keertje zien langskomen. Maar voor nu: ik heb er een nieuw, vrolijk gestreept stel sokken bij!

Ik wens jullie een heel fijne zondag (alhoewel er herfstig weer wordt voorspeld, geeft niks, binnen kan ik me ook prima vermaken, misschien dat volgende paar sokken opzetten?)

mandala's

Hoe gaat het met jullie? Al wat bijgekomen van de warmte? Oh, wat heb ik ervan genoten! Afgelopen vrijdag had ik een paar uur lang niet één enkele spier in de kramp zitten! Dat is echt zeldzaam, en wat heb ik ervan genoten! Bij die hoge temperaturen is de pijn ook minder hevig, en ben ik zelfs een beetje minder moe. Maar, dat mag in Nederland natuurlijk niet te lang duren, dus inmiddels is het weer over met de "pret". Niet getreurd, die paar warme dagen pakken ze me niet meer af!

Ergens in april dook ik in de voorraad katoenen garens die we in huis hadden. We zaten midden in de zogeheten intelligente lockdown. Waar veel mensen zonder werk kwamen te zitten, of thuis werkten, was het bij mij op het werk drie maanden lang een gekkenhuis qua drukte. Wat wij mee maakten, was verbijsterend. Daaraan terugdenken stemt me alleen maar verdrietig. De verwensingen, de bedreigingen, het opzettelijk aanraken/in het gezicht hoesten, we moesten 8 weken lang beveiliging hebben om ons werk te kunnen doen! Absurd, de intelligentie was ver te zoeken! 

Als ik 's avonds thuis kwam, wilde ik een lekker ontspannend werkje hebben. En dat wilde ik maken van die restjes katoen. Want ik ging bewust niet naar winkels, behalve één keer per week, na mijn werk, naar de supermarkt. Dan was het er heerlijk rustig, en had ik snel alle boodschappen voor de komende week bij elkaar. 

Ik besloot om mandala's te gaan haken. Daar kun je ook fijn wat kleinere restjes garen in verwerken.

We hebben een heel groot raam aan de voorkant van ons huis. Inmiddels is de vensterbank mooi gevuld met planten, en zit mijn beer (die ik 50 jaar geleden kreeg toen ik in het ziekenhuis lag omdat mijn amandelen waren geknipt) alweer 3 maanden op de uitkijk.

Maar daarboven is nog zo'n heel groot gedeelte glas. Een beetje saai, vond ik.

Planten ophangen is niet echt een optie. Er is maar een smalle rand om iets aan op te kunnen hangen, dus planten zouden dan een beetje scheef tegen het glas hangen.

Maar mandala's zijn natuurlijk plat, dat kan prima!.

Ik heb er een aantal gehaakt, maar ik had geen metalen ringen in huis, dus bleven de mandala's voorlopig liggen.

Pas geleden moest ik naar het gemeentehuis, want mijn rijbewijs moest verlengd worden.

Tja, dat kon natuurlijk niet worden uitgesteld. Het ging allemaal heel strikt via afspraak.

Tussen de parkeerplaats en het gemeentehuis zit een handwerkwinkel.

Laten ze daar nu zo slim zijn geweest om ook buiten te gaan verkopen!

Je kon gewoon zeggen wat je wilde, en dat werd dan door een medewerkster voor je uit de winkel gepakt. Je mocht wel naar binnen als je wilde rondstruinen, maar daar had ik geen enkele behoefte aan. Ik vroeg of ze ook metalen ringen verkochten, en ja, ze hadden er nog een paar.

Ik zocht diameter 40cm, daar hadden ze er nog eentje van.

Prima, die kocht ik.

Het is een heel lastig werk, om zo'n haakwerk in de ring vast te haken. Een paar steken, en dan kreeg ik al kramp in mijn vingers (door de fibro).

Ik liet daarom het werk nog maar even liggen. 

Totdat het vorige week zo heerlijk (voor mij dan) warm werd. 

Toen lukte het me om een mandala vast te haken in de ring.

En die hangt nu voor het raam.

Oké, ik zal hem er nog een keertje af moeten halen om een betere foto te maken.

Binnenkort nog maar eens een keer langs de handwerkwinkel, voor meer ringen, zodat de andere ook "ingelijst" kunnen worden.

(en ja, lieve mensen, ik realiseer me echt dat ik en mijn collega's blij mogen zijn dat we ons geen zorgen hoeven te maken, of we onze banen/inkomens wel behouden, maar wij zijn wel gewoon mensen, die ziek kunnen worden en die gevoelens hebben).

kastelen, kastelen

Nog 1 keer foto's van onze vakantie, omdat het zo geweldig leuk was, en we zo hebben genoten van alles wat we hebben gezien en gedaan.

Als je Cotswolds zegt, dan zeg je kastelen. En we bezochten er een aantal tijdens onze vakantie.
Onder andere Blenheim Palace, waar Winston Churchill opgroeide.

Wat een pracht en praal! Toch viel dit bezoek ons tegen, we mochten eigenlijk maar weinig ruimtes bezichtigen, en van de tuinen, die een grotere versie zouden moeten zijn van die bij paleis Het Loo, kregen we nauwelijks iets te zien.
Geeft niets, er waren nog meer kastelen en tuinen te bezichtigen!
Zo gingen we naar Dyrham Park. Een park waar veel herten verblijven (we zagen er eentje). Met heel leuk aangelegde tuinen.

En uiteraard bezochten we ook de stad Bath, waar de Romeinen prachtige baden aanlegden, waarbij ze gebruikt maakten van de natuurlijke waterbronnen die daar zijn. Het is water met een temperatuur van 35 graden.

Ook bezochten we Sudeley Castle, waar er prachtig handwerk bewaard is gebleven van de vroegere eigenaren (die rijk waren geworden met het maken van deze kledingstukken):

Het kasteel zelf is trouwens ook zeker het bezichtigen waard.

Maar we deden meer hoor, zo gingen we mee met een treintje, dat oude tijden doet herleven.Een stoomtrein, die over oud spoor rijdt, en diverse stadjes met elkaar verbindt.

En ook Warwick Castle was de moeite waard.
Ik houd over het algemeen niet van shows met dieren, houd er niet van als zij hun kunstjes moeten vertonen. Maar hier werd een show gehouden met vogels, en die kun je niet zo makkelijk africhten en kunstjes laten doen. Elke show is daardoor dus echt weer anders, het is altijd weer afwachten of de vogels zin hebben of niet. En het was spectaculair! Er werd vooraf benadrukt dat het publiek ten alle tijde moest blijven zitten, want de vogels vliegen rakelings boven de hoofden en tussen de rijen met publiek door. En dat was ook zo! Wat bijzonder als zulke enorme vogels rakelings langs je scheren, je de wind die ze veroorzaken in je haren voelt. Het was erg lastig om foto's te maken want ze vliegen enorm snel, maar deze is wel aardig geslaagd vind ik:

De vogel dook vervolgens naar beneden om vlak over de hoofden langs te vliegen, naar eenzelfde toren zoals je op de foto ziet, die achter het publiek stond. Daar werden de vogels dan door een verzorger op de arm opgevangen en beloond.

Jullie zullen het begrijpen, het was een vakantie om nooit te vergeten. Elke cent meer dan waard, hier gaan we nog jaren van nagenieten.
Lieve Sanne: heel, heel hartelijk dank voor dit geweldige cadeau!

regen

Gisteren was er regen aangekondigd. Ik werkte middag/avond (op donderdag en vrijdag is de winkel inmiddels ook weer 's avonds geopend), en het was en bleef warm. Ik vind het heerlijk, soepeler spieren, gisterenavond zelfs niet 1 enkele spier in de kramp! Maar ik begrijp het heel goed, dat de meeste collega's en klanten verzuchtten: waar blijft die verkoelende regen nou?

Onze overburen hadden een personeelsfeestje, met een bandje erbij. Tja, TT-weekend zonder feest, dat gaat niet in Assen! Opvallend hoeveel motoren er gisteren reden in Assen. Je vraagt je af waarom die mensen allemaal naar Assen zijn gereden, want ze moeten toch hebben geweten dat de TT dit jaar niet door gaat.

Vanmorgen zag ik, dat het elders in het land noodweer is geweest, in Brabant maar ook onder in Zuid-Holland was het flink raak, en stonden straten blank. Ik zag filmpjes van winkelpersoneel dat het water uit de winkel dweilde met wissers. Het zit de ondernemers in Brabant dit jaar niet mee!

Hier is geen druppel gevallen, en is het dus nog erg warm. Daar ga ik nog even van genieten, als de regen ook hier komt en de luchtvochtigheid stijgt, is het gedaan met de pret, dus nu even genieten van de luxe, van soepeler spieren en weinig pijn!

Ik hoop dat niemand van jullie wateroverlast heeft gehad gisteren (of nog krijgt) en wens jullie allemaal een heel fijn weekend!

Foto bovenaan is van de rij lavendel, die we vorig jaar augustus, toen we net hier woonden, hebben aangeplant in de voortuin. We wilden er geen hekje of strakke afscheiding door opsluitbanden of zoiets. Maar de grond spoelde bij regen vanuit de voortuin de stoep op, dus we wilden daar wel iets tegen doen. Het rijtje lavendelstruikjes is flink gegroeid en vormt nu een geurige afscheiding met de stoep. Blij mee!