vakantie in de Cotswolds

Allereerst, dank voor jullie lieve reacties op mijn vorige blogje. Ja, Sanne en ik heb een heel bijzondere band met elkaar. En daar zijn we ons ook van bewust. Vanaf dat ze heel jong was, was er een klik tussen ons, die alleen maar steeds hechter is geworden. We hebben samen een half jaar in een klein caravannetje gewoond en daarna 6,5 jaar in een heel klein vakantiehuisje (2 ruimtes van 4x4 meter is niet groot te noemen). We leefden op elkaars lip, maar er is nooit een onvertogen woord gevallen.

We voelen elkaar haarscherp aan, en weten precies hoe de ander denkt en voelt, wat zij leuk vindt en waar je haar een plezier mee doet. 

We hadden het er wel eens over, "ooit" wilden we toch wel eens samen naar Engeland. Vorig voorjaar dacht Sanne: we kunnen het wel blijven uitstellen, maar van uitstel komt afstel, ik ga gewoon een vakantie boeken! En wat hebben we genoten!

Zoals beloofd, nog meer foto's van onze vakantie in de Cotswolds.
Dat is de naam van de streek, ruwweg tussen Oxford en Glouchester. Een landschap dat veel gebruikt wordt in typisch Britse tv-series.
Zo bezochten we dit kerkje, St. Peter and St. Paul, in Blockley:

Een lieflijk kerkje, waar heel veel opnames zijn gemaakt voor de tv-serie Father Brown.

Het past ook goed bij het karakter van Father Brown. Een kerk met een speciaal speelhoekje voor de kinderen, met een mooi geborduurd kleed met de tekst:

Jezus zei: laat de kinderen tot mij komen  (helaas is de foto van dat kleed overbelicht).

Er hing ook een briefje met data, waarop de huisdieren van harte welkom zijn de dienst bij te wonen.

 Wat vinden jullie van ons verblijf? Een hele oude Inn, waar de koetsiers hun paard en wagen door de boog naar achter reden.

 Aan de achterkant ziet die boog er zo uit:

En onze kamer was bij het grote en kleine raampje dat je direct boven de boog ziet.

De ronde ramen rechts beneden, zijn van de eetzaal. Daar ontbeten we en hebben we ook een aantal keren van een heerlijk diner genoten.

De stallen, en verblijven van de koetsiers, zijn tegenwoordig omgebouwd tot kamers met badkamer, waar gasten kunnen verblijven. Bij elke kamer staat een picknickbank, zodat gasten ook lekker buiten kunnen zitten.

Helemaal achteraan was een ruime parkeerplaats, met een groot grasveld met picknickbanken, en daarachter een smal riviertje, het begin van de Thames.

 Aan de straatkant een echte pub, zoals je die in elk dorp in Engeland wel vindt. Deze foto's maakte ik in de ochtend, zodat er nog iets te zien was van het interieur. Want 's avonds was het er altijd erg druk.

 Deze zagen jullie al eerder: in het dorpje zit een heuse Christmas Shop. Vier dagen in de week geopend, en uiteraard brachten we er een bezoekje (en we kwamen niet met lege handen weer naar buiten).

 Naast de Inn stonden voor een woonhuis 2 telefoonboxen, en daarnaast zat de plaatselijke vvv/bibliotheek.

 Gewoon een heel lieflijk dorpje waar we verbleven. We hebben er natuurlijk niet heel erg veel tijd doorgebracht, omdat we elke dag op pad gingen, om van alles te bezichtigen.
Wordt vervolgd dus!

moederdag

Jullie denken vast, wat een vreemde titel, het is vandaag toch vaderdag?! Ja, maar ik ontdekte dat ik een paar blogs helemaal nooit geplaatst heb, dus bij deze de eerste:

Moederdag 2019. Een jaar geleden. Ik kreeg een geweldig, fantastisch, veel te gek cadeau van dochterlief.

Als kind al wilde ik heel graag op vakantie naar Engeland. Elk jaar als de vraag van mijn ouders kwam, waar willen jullie dit jaar naar toe op vakantie, was dat mijn antwoord. We gingen nooit, mijn moeder durfde het water niet over.

Toen ik de kans kreeg, ging ik zelf, als jonge vrouw, met mijn autootje naar Engeland. Wat heb ik er genoten! Ik was serieus van plan om te gaan emigreren, maar liet me (dom dom) door mijn familie overtuigen dat vooralsnog uit te stellen. En van uitstel komt nu eenmaal afstel.

Daarna ben ik er nooit meer geweest, simpelweg omdat mijn toenmalig partner daar niet mee naar toe wilde (en ik niet zo was dat ik dan wel alleen ging).

Dochterlief wist dat ik ooit, ooit weer terug wilde gaan, naar Engeland, naar de Cotswolds. Het gebied waar ik zoveel jaar geleden het zo ontzettend naar mijn zin had gehad.

Voor moederdag vorig jaar ontving ik een geweldig leuk schilderijtje, door dochterlief gemaakt, op een schijf berkenhout. Ze had een foto, die ik daar in Engeland maakte, 30 jaar geleden, gebruikt als inspiratiebron.

Wat was ik ontzettend blij met dat schilderijtje! Ik zat het te bewonderen, kon er geen genoeg van krijgen! En dochterlief zat maar een beetje om me heen te dralen. Tot ze het uiteindelijk uit mijn handen pakte en omdraaide. Daar zat een briefje geplakt. Wat bleek? Het schilderijtje was helemaal niet het cadeau (terwijl ik daar echt superblij mee was), het was slechts een vorm om het werkelijke cadeau op te verpakken. Op het briefje stond: goed voor overtocht en verblijf in Engeland.
Wat? Hoezo? Hoe bedoel je?

Nou, ze had besloten dat het na zoveel jaren toch echt tijd werd dat ik eens terugging naar de Cotswolds. En aangezien ze met haar stage en vakantiewerk een leuk zakcentje verdiende, vond ze dat ze daar een mooie bestemming voor had: samen op vakantie naar de Cotswolds!

Ik kon protesteren wat ik wilde, ja maar, je werkt er zo hard voor, dat moet je toch lekker voor jezelf houden, ja maar, je bent student, dat geld heb je veel te hard nodig enz. Maar dat was tegen dovemansoren, haar besluit stond vast, we gingen nog dit jaar naar de Cotswolds!

Ondertussen hebben jullie al de nodige foto's voorbij zien komen. Oh mensen, wat hebben we genoten! Ik was vooraf een beetje bang dat het zou tegenvallen, als je lang van iets droomt, ga je het idealiseren. Misschien viel het allemaal een beetje tegen, zou ik het lang niet zo leuk vinden als 30 jaar geleden? Nou, echt niet, het was geweldig!!! En dat vond dochter ook, ze begreep maar al te goed wat mij zo aanspreekt aan die streek.

Wat een goede timing is het achteraf geweest! Want dit jaar zullen we beslist niet naar Engeland kunnen afreizen, wie weet wanneer dat ooit weer mogelijk is.
Maar wij gingen er naar toe voordat het Corona-virus de wereld in zijn greep kreeg, en wat hebben we genoten!

Er komt nog wel een volgend blogje, met wat tekst en uitleg bij diverse foto's. Want we hebben heel veel bekeken en bezocht.

Pioenrozen

Pioenrozen, vroeger plukte ik ze uit mijn tuin, maar in deze tuin staan ze (nog) niet. Ze gaan er zeker komen, want ik vind het geweldig mooie bloemen, die dikke knoppen, die als ze open gaan zulke prachtige bloemen opleveren. Nu kocht ik ze bij de supermarkt. Het voordeel daarvan: ze kunnen zo in de vaas. Als ik ze uit de tuin plukte, moest ik eerst elke bloem goed inspecteren, want er zaten altijd mieren in. De bloemen haalde ik graag in mijn huis, maar die mieren mochten van mij buiten blijven!

Morgenavond om kwart voor 12 begint de zomer, en die start volgende week goed, met zonnig en warm weer, we kunnen de 30 graden wel gaan passeren.

Heerlijk, ik kijk er al naar uit, want ik weet dat bij die temperaturen mijn spieren los komen, en ik zo maar een paar uur (of misschien zelfs wel langer) geen enkele spier in de kramp zal hebben, en zelfs misschien even pijnvrij zal zijn!

Fijn weekend allemaal!!!

Wie kan helpen?

Ik ben er nog hoor! Gewoon druk met van alles en nog wat, maar op handwerkgebied heb ik even niets te laten zien.

Ik gebruik Blogger, en die hebben bedacht dat het nodig is om de lay out te veranderen. Prima, ziet er iets anders uit, maar alles staat min of meer op dezelfde plek, dus geen schokkende veranderingen. Op 1 ding na: 

Als je voorheen een foto in je blog zette, en je wilde die weer weghalen, deed je dat door te klikken op de rechter muisknop. Dan kreeg je een rijtje opties, zoals centreren, links/rechts uitlijnen, en daar stond ook Verwijderen bij. Nu staat het rijtje een beetje anders, geen probleem, maar............ Verwijderen is verwijderd!

Niet handig vind ik. De enige oplossing die ik nu ben tegengekomen, is verwijderen van het hele blogverhaal, maar er moet toch ergens een knop zitten, voor het verwijderen van 1 foto??!!

Wie oh wie werkt er ook met Blogger, en weet waar je nu een foto moet verwijderen?

Alvast hartelijk dank voor de hulp!

nog een kussen erbij

Ik breide ooit een vest van oud-roze garen. En zoals jullie zien, waren er nog wat bolletjes over gebleven.
Ik gebruikte laatst al een beetje om sokken voor de pop te breien. Oh, die heb ik jullie niet eens meer laten zien! Bij deze:

Vorige week zondagmiddag was het, zoals voorspeld, een regenachtige middag. Heerlijk om dan met een handwerkje op de bank te zitten. Ik koos voor een eenvoudig patroon, afwisselend 1 losse, 1 vaste, en dan in de volgende toer de vaste in de lus van de losse in de toer ervoor (dit klinkt ingewikkelder dan het is 😄)

Laatst maakte ik al een groen kussen, en van het lichte groen had ik nog ruim een bol over.
Dus heeft dit kussen een roze kant

en een groene kant

Op deze foto lijkt het groen gebreid in tricotsteek, maar nee hoor, aan beide kanten gebruikte ik hetzelfde patroon.

Vandaag is het alweer zondag, en opnieuw een wisselvallige dag. Het zonnetje scheen zo af en toe, ook nu, dus we konden een wandeling maken zonder nat te regenen. Maar er waren ook wat fikse buien, en wat is dan heerlijker, dan met een fijn breiwerkje op de bank 😉

Suky

Suky, dat is de naam van het finalepatroon in de Sock Madness van dit jaar.

Het patroon is het laatste ontwerp van ontwerpster Adrienne Fong, die afgelopen jaar overleed aan kanker. Ze was een heel ervaren ontwerpster, en moderator en ontwerpster bij de Sock Madness.
Dit patroon maakte ze ter ere van haar moeder. Het patroon is, net als al haar andere, prachtige ontwerpen, gratis beschikbaar op Ravelry. Haar verzoek was, om bij gebruik van een patroon van haar, een donatie te doen aan een goed doel dat te maken heeft met kanker.

Ter ere van haar, kregen alle teams dit jaar de naam van een patroon van Bellybutton (haar nickname op Ravelry), en als eerbetoon aan Adrienne werd het finalepatroon dus ook van haar.
Het is een mooi ontwerp, met lacepatroon, en minimaal 192 kraaltjes!
De winnares van de wedstrijd stuurde de foto's van haar sokken slechts 12 uur en 12 minuten na het publiceren van het patroon naar de moderators. En binnen 14,5 uur waren ook nummers 2 en 3 bekend.
Waanzinnig, om zo'n complex patroon zo snel te (kunnen) breien. Maar, er zijn heel veel deelneemsters aan de wedstrijd en heel veel cheerleaders, die dit patroon willen gaan breien, of er al aan begonnen zijn. Als eerbetoon aan Adrienne, en ook omdat het gewoon een prachtig ontwerp is.
Ik heb nu een aantal projecten op de naalden staan, dus ik begin er niet direct aan, maar ik denk zomaar dat jullie later dit jaar dit patroon nog wel een keer zullen zien langskomen, met foto's van mijn paar, want ik vind het een mooi ontwerp. En ook Sanne is er helemaal weg van...

En zo is de SM voor dit jaar alweer voorbij. Alhoewel ik maar een paar sokken heb gebreid, zijn er nog een paar patronen die ik leuk genoeg vind om op een later tijdstip te gaan breien.
Het cheerleaden is me heel goed bevallen, ontspannen mee breien, als ik het patroon mooi genoeg vond, en het kunnen aanpassen als ik dat wilde (voornamelijk omdat wij kleine voeten hebben). Het is heel gezellig, dat cheerleaden, zonder de druk van de wedstrijd, en zonder daardoor te krampachtig te breien en last te krijgen van de fibro, maar toch heel veel leren, handige trucjes ontdekken, wetenswaardigheidjes lezen en gewoon gezellig kletsen met andere brei-gekken😏

Nou, ik pak de breinaalden maar weer eens op, ben weer met iets nieuws begonnen, het lijkt heel leuk te worden, wie weet dat ik morgen foto's kan maken.
Fijn weekend verder!

een vrolijke start van de dag

's Morgens de woonkamer in lopen, en dit als eerste zien. Hoe vrolijk kan je dag beginnen?!

Ik wens jullie allemaal alvast een heel fijn weekend.
De finale van de Sock Madness begint vanavond om 9 uur, dus dat wordt voor de Europese finalisten een nachtje door breien. Ik wens ze bij deze veel succes!