vlooien!

Ik vertelde jullie al eens over onze poes, en dat ze graag bij goed weer buiten is, maar alleen als ze is aangelijnd (hier kun je dat verhaal teruglezen).

En ook vertelde ik jullie al eens dat we een egeltje in onze tuin hadden, die erg graag rondloopt op ons terras. Ik had hem/haar een ander plekje gegeven, in een bosrijk stuk van de camping.
Afgelopen week hoorden we 's avonds wat geritsel, en ja hoor, daar stapte meneer of mevrouw egel weer ons terras op. ARG! Natuurlijk geen idee of het dezelfde is, en ja, ik weet het, ze zien er zo schattig uit, maar ik hoef ze niet op mijn terras, want het zijn enorme vlooienbalen!

(foto van het internet geplukt, ik kan geen gegevens van de fotograaf vinden, mocht jij dat zijn/weten, laat het me weten!)

Poeslief krijgt altijd al wel zo'n pipetje tegen vlooien in haar nek, en 1 of 2 keer per week wordt ze met een kammetje gecontroleerd op vlooien, maar dat doen we nu maar weer elke dag! Nog niets gevonden, ik hoop dat dat zo blijft!

De Gouden Pijl van Emmen

 De kwaliteit van de foto's houdt niet over, dat geef ik onmiddelijk toe.

 Maar met een eenvoudige telefoon foto's maken van wielrenners die snelheden behaalden tot 66 (!!!) km per uur, dat is lastig.

Toch wil ik het jullie niet helemaal onthouden.
Zoals jullie weten houden dochter en ik van wielrennen, en gisteren waren we uiteraard te vinden in Emmen, want daar werd de Gouden Pijl verreden.
Het was prachtig weer, we hadden een heel mooi plekje gevonden, en we genoten!
Zo leuk om die geweldig goede wielrenners, waarvan er onlangs nog 7 de Tour de France reden, van zo dichtbij langs te zien komen. Ze beginnen met een voorstelrondje, stuk voor stuk vertrekken ze dan, en rijden ze heel rustig het rondje, zodat iedereen ze echt even goed kan zien, en tijdens de wedstrijd kan herkennen (tja, niet iedereen is voldoende liefhebber om ze al van verre te herkennen).
Grote namen als Bauke Mollema, Dylan Groenewegen, Matteo Trentin, Dylan van Baarle, Lars Boom, Cees Bol maar ook schaatser Kjeld Nuis.
Mollema reed aan het einde een hele tijd goed op kop, maar dat kostte hem erg veel energie. Lindeman trok de sprint goed aan, voor Dylan Groenewegen, die de wedstrijd won! Tweede werd Trentin, derde Dylan van Baarle. Goed gedaan jongens!!! En dank, we hebben genoten!!!

Uitslapen

Vroeger, bij mijn ouders thuis, bestond er eigenlijk niet zoiets als uitslapen.
We stonden om 7 uur op, doordeweeks, maar ook in het weekend.
Ik turnde, en in de tijd dat ik bij de selectie van de turnvereniging trainde, stond ik op zaterdag zelfs al om half 7 op. De gymzaal waar we doordeweeks trainden was bij ons in de straat, daar liep ik in 5 minuutjes naar toe, maar de zaal waar we met de regionale selectie trainden, lag wat verder van mijn huis. Ik stapte om 7 uur op de fiets, om half 8 begonnen de trainingen. Die duurden officieel tot 1 uur, met 1 pauze van een kwartiertje, maar meestal liep het wel uit tot een uurtje of 2. 's Middags ging ik dan meestal naar mijn vriendinnetje toe, die ook turnde maar niet bij de selectie zat. Ik vertelde dan wat we allemaal hadden gedaan en geleerd, en leerde haar bijvoorbeeld de balk-oefening. Zij hadden in hun tuin een balk op de grond liggen, waar we heel wat uurtjes plezier op beleefden.

Ik denk dat het in die tijd was, toen ik op zaterdag dus nog vroeger op stond, dat mijn moeder besloot dat we op zondag best konden uitslapen. Als in: uiterlijk 8 uur opstaan. Mijn vader was een gewoontedier, en die vond dat uitslapen maar onzin. We ontbeten altijd als gezin gezamenlijk, en dat uitslapen betekende dat hij pas een uur later kon ontbijten!
Maar, mijn moeder besloot dat we op zondag tot 8 uur op ons bed mochten blijven liggen.
Die tijd, daar zijn mijn ouders nooit van afgeweken. Ja, voor mijn broer wel. Die kreeg het, ergens in zijn tienerjaren, voor elkaar dat hij op zondag tot uiterlijk 9 uur op zijn bed mocht blijven liggen. Niet dat we daar dan op gingen zitten wachten hoor, nee, het ontbijt op zondag was om 8 uur, en hij kreeg dus toestemming om daarbij niet aanwezig te zijn.

Bij mijn ouders thuis was om 11 uur naar bed op zaterdagavond echt de max. Toen ik op zaterdagavond dansles had (ja, ballroom en latin-american, dat deden we nog in die tijd), en daarna het vrij dansen was tot 11 uur, moest ik altijd wat eerder vertrekken, zodat ik om 11 uur thuis zou zijn (gelukkig was het maar 5 minuutjes fietsen, en het voordeel was dat ik in alle rust mijn jas kon pakken, en vriendinnen er soms wel 10 minuten over deden om bij hun jas te komen).
Toen ik eenmaal op mijzelf woonde, schakelde ik langzaam maar zeker om. Ik ben een avondmens, en ging van lieverlee later naar bed, vooral in het weekend. En ja, ik ging uitslapen! Nee, niet tot 2 uur in de middag of zo, maar ergens tussen 9 en 10 uur beviel me prima.

Ik trouwde met een ochtendmens. En ergens sloten we een soort van compromis. Op zaterdag stonden we vroeg op, we waren elke zaterdag aan het klussen aan ons huis en in de tuin, en om klokslag 8 uur arriveerde mijn schoonvader, die de dag begon met koffie (haha, die de hele dag leefde op koffie, maar zijn eerste bakkie bij ons was om 8 uur). Op zondag sliepen we dan uit. Mijn man stond het liefst om 8 uur op, ik om 9 uur (of half 10). Ik had die nachtrust van zaterdag op zondag ook echt nodig om bij te tanken.

Zoals jullie weten heb ik fibromyalgie, en één van de bijverschijnselen kan zijn: je altijd vermoeid voelen (naast altijd pijn voelen). Meestal wordt dat getriggerd door een lichamelijk trauma. Voor wat de pijn betreft was dat een sportblessure, die ik opliep toen ik net 16 was, voor wat de vermoeidheid betreft was dat de geboorte van mijn dochter. Sindsdien voel ik me moe, en ik wilde dus graag slapen, één keer per week uitslapen, in de hoop me dan wat minder vermoeid te voelen.
Nog een bijverschijnsel van fibro zijn slaapproblemen. In een gezond lichaam wordt melatonine omgezet in serotonine, wat ervoor zorgt dat je lichaam in slaap valt. Bij mij gebeurt dat niet/nauwelijks. Daarom moet ik een medicijn slikken, om kunstmatig serotonine tot me te nemen. Zou ik dat niet doen, dan zou mijn lichaam nooit in slaap vallen (echt nooit dus, hoe moe ik ook ben). Tja, dat kan natuurlijk niet.
Nu weet ik wel dat je in de loop der jaren steeds minder uren slaap nodig hebt. Bij mij is dat de laatste jaren goed merkbaar. Ik slaap 5-6 uur per nacht, en zo één keer in de ongeveer 10 nachten slaap ik helemaal niet. Niets aan te doen, het is iets wat bij mij hoort. Gevolg hiervan is wel, dat ik dus nooit meer uitslaap! En ik weer terug ben in de routine van vroeger thuis, om 7 uur opstaan in het weekend (uiterlijk, vaak sta ik al om 6 uur op).

Zijn jullie uitslapers?

regen verwacht

Vandaag was de laatste dag van de Tour de France. Ik vind die laatste etappe nooit leuk om naar te kijken, de einduitslag is al bepaald, tenzij iemand tijdsverlies zou oplopen, bijvoorbeeld door mechanische pech of een val.
Steven Kruiswijk werd derde, en dat verdient een dikke pluim! De winnaar (Egan Bernal) is een snotaapje van 22 jaar, een Colombiaanse berggeit, die eigenlijk Thomas had moeten helpen, om net als vorig jaar de Tour te winnen, maar in plaats daarvan zo goed was, dat hij vóór Thomas in het klassement kwam te staan. Het is hem van harte gegund! Al leek Thomas daar toch anders over te denken. Die stond op het podium met een zure glimlach, terwijl Kruiswijk met een big smile stond te genieten.

Ik besloot om tijdens het saaie deel van de etappe het gras te gaan maaien. Tijdens de hittegolf van afgelopen week had ik het gras lekker met rust gelaten, dan maar wat hoger en groen, dan maaien waardoor het dood gaat. Ik zette de grasmaaier een standje hoger dan normaal, want overmorgen wordt de verwachte temperatuur hier ook al weer 29 graden. Er kwamen wolken aan de lucht, mooi, dan zou het gemaaide gras fijn een buitje krijgen. Maar nee hoor, niks, er is hier nog altijd geen druppel gevallen. De temperatuur steeg hier vandaag dan ook nog weer boven de 30 graden uit,
Best apart, meestal is het in het zuiden van het land warmer, maar daar is door de gevallen regen de temperatuur kennelijk gezakt naar een graadje of 25 (of minder zelfs).

Nou ja, ben blij dat ik het gras niet te kort heb gemaaid, morgen geeft de weersverwachting 1 mm neerslag op. En dan dinsdag weer 29 graden, en pas woensdag wordt er serieus neerslag verwacht.
We gaan het zien.

kamperen

Wij verblijven op een camping, en het is nu hoogseizoen. De camping is goed gevuld met (kleine en grote) tenten, caravans en campers. Leuk om te zien hoe iedereen vakantie viert. En het brengt herinneringen naar boven van vroeger.
Mijn ouders kampeerden al voordat ik geboren werd. Ze hadden een zogeheten bungalowtent, maar stel je daar niet teveel van voor, gewoon een vierkant ding. Daarmee gingen ze aanvankelijk op de scooter op vakantie, naar Duitsland.
Toen mijn broer geboren was, gingen ze met de auto. Mijn moeder maakte zelf de tent groter, door er een baan tentstof tussen te naaien. Ja, ze was coupeuse, kon geweldig goed kleding naaien, dus voor het vergroten van een tent draaide ze blijkbaar haar hand niet om!
En daarna kwam ik er bij. Ik zal ongeveer 4-5 jaar geweest zijn, toen de tent werd ingeruild voor een AlpenKreuzer. Wat hebben we daar een plezier van gehad!

Onder het grote bed, waar ik naast mijn ouders sliep in mijn eigen slaapzak, waren 2 lange opbergruimtes. Mijn vader maakte zelf koffers, precies op maat. Mijn moeder kon de week voor de vakantie de koffers inpakken, en die schoven ze dan zo in die ruimtes. Het voorste gedeelte van dat bed was om te bouwen in een zitje, met tafeltje, en bij slecht weer hebben mijn broer en ik daar vaak spelletjes aan gespeeld.
Het deksel klapte open, in het midden was een loopgedeelte, en aan de buitenkant een tweepersoons bed. Dat was mijn broers domein.

Mijn moeder had rugproblemen. Daarom hadden ze indertijd de AlpenKreuzer gekocht, dan sliep je hoog van de grond af, en hoefde ze niet met veel pijn en moeite elke ochtend omhoog te krabbelen vanaf een luchtbedje op de grond. Uiteindelijk besloten ze dat een caravan toch beter zou zijn, maar met zo'n gevaarte achter de auto rijden, dat vond mijn moeder echt doodeng.
Toen we in Frankrijk op een camping een klap-caravan zagen, was dat Eureka! Dat ziet er zo uit:
Foto's van het internet geplukt, ik kan niet achterhalen wie ze heeft gemaakt, maar deze heeft precies dezelfde kleuren als onze Esterel had:

Doordat de caravan kon worden ingeklapt, was de aanhanger achter de auto niet veel hoger dan de AlpenKreuzer. Mijn vader had wel altijd van de caravanspiegels, omdat hij net niet over het dak kon kijken, maar officieel was het niet eens nodig.

Elke avond werd de grote zithoek ingeklapt en omgebouwd tot bed voor mijn ouders. Rechts van de deur was een klein zitje, dat was mijn bed, en mijn broer sliep, heel stoer, in een eigen tentje.

Pas jaren later kochten mijn ouders een gewone caravan, en later nog eentje. Ze zijn lang blijven kamperen, ze waren halverwege de 70 toen ze uiteindelijk besloten dat kamperen voor hen gedaan was.

Elk jaar, in januari, stelde mijn vader de vraag: waar willen jullie dit jaar naar toe op vakantie?
Mijn antwoord was standaard: Engeland (al wist ik dat we daar nooit naar toe zouden gaan, mijn moeder had watervrees en no way dat ze dat water naar Engeland zou oversteken!)
Het werd altijd Oostenrijk, Zwitserland of Frankrijk. Mijn moeder en broer vonden 2 weken lang genoeg, mijn vader en ik vonden de 4 weken vakantie die hij altijd opnam, eigenlijk nog te kort.
Als we 2 weken op vakantie waren, slaakten mijn moeder en broer altijd een zucht van verlichting, zo, we waren over de helft! Terwijl mijn vader en ik daar juist van baalden.
Mijn ouders hadden wel een heel slim systeem bedacht om het iedereen naar de zin te maken.
Ook hier weer de tweedeling: mijn moeder en broer bleven het liefste op de camping (mijn broer had altijd al binnen een uur vriendjes waarmee hij de hele vakantie voornamelijk wilde zwemmen). Mijn vader en ik wilden graag de omgeving verkennen, toeristische trekpleisters bezoeken, enz.
Na aankomst maakte mijn vader 4 briefjes met onze namen erop. Die gingen dubbel gevouwen in een kommetje, en dan werden ze er stuk voor stuk uitgehaald. Stel dat de volgorde van trekken was:
broer, vader, moeder, ik, dan betekende dat dat mijn broer op dag 1, 5, 9 enz bepaalde wat we die dag gingen doen. Mijn vader dus op dag 2,6, 10 enz. Zo kreeg iedereen zijn/haar zin, zonder dat er elke dag over gemopperd kon worden. Want we werden geacht enthousiast mee te doen aan wat er die dag werd ondernomen (of juist niet). Dat werkte perfect!
Soms werd er 1 dag gewisseld, mijn broer is half juli jarig en mocht zijn verjaardag in de vakantie vallen, mocht hij uiteraard op zijn eigen verjaardag bepalen wat er gebeurde.
Mijn vader en ik hielden van wandelen. Op de dagen dat mijn broer of moeder bepaalde: op de camping blijven en doen waar je zin in hebt, betekende dat vaak dat mijn vader en ik een wandeling gingen maken.
Sowieso liepen mijn vader en ik elke avond wel even een rondje over de camping, we vonden het allebei leuk om te zien wat er weg was gegaan, en weer bij was gekomen. Soms zagen we slimme ideetjes over praktische zaken, hoe mensen spulletjes een plekje gaven in hun voortent, een alternatieve waslijn hadden gespannen, verzin het maar. En in die tijd was het nog heel gebruikelijk dat je op vakantie een driehoekig vlaggetje kocht, en dat aan je tent hing. Na verloop van tijd had je dan een hele slinger met plekken waar je ooit al eens gekampeerd had. Onze lijn werd op een gegeven moment zelfs te lang, haha. Mijn vader en ik liepen dan de vlaggetjes te bekijken (netjes vanaf de weg hoor, we stonden niet pal voor iemands tent), en dan herkenden we soms plaatsen waar wij ook waren geweest. Eigenlijk heel erg simpel allemaal dus, maar wat hadden we er een lol in!

Ja, ik heb heel goede herinneringen aan de vakanties in mijn jeugd. Ik besef me ook dat ik bevoorrecht was, dat ik in mijn jonge jaren heel wat van West-Europa heb mogen zien, en dat was iets wat weinig vriendinnetjes meemaakten. Mijn beste vriendinnetje ging elk jaar met haar ouders en broer 3 weken naar het Gardameer, mijn buurmeisje ging elk jaar 5 dagen naar een hotelletje in Duitsland, en al mijn andere vriendinnetjes gingen gewoon niet op vakantie. Dat was toen heel normaal, het was echt bijzonder dat wij elk jaar (bijna) 4 weken zomervakantie vierden in het buitenland. En daarnaast ook nog eens met Pasen, Pinksteren en Hemelvaart kampeerden, de eerste jaren in Nederland, vanaf mijn 8e jaar in Luxemburg.

Gingen jullie als kind op vakantie? En hoe, kamperen, hotel,....? En hebben jullie daar ook zulke goede herinneringen aan?

afgelast wegens warmte

In een naburig dorp zou vanavond een braderie worden gehouden. Meer dan 100 kramen zouden gevuld worden met koopwaar. Maar toen ik vanmorgen naar mijn werk reed, zag ik dat er over de aanplakbiljetten een strook geplakt was:

Dit zal gedaan zijn, omdat de markt met deze hitte waarschijnlijk weinig bezoekers zou trekken. Voor de standhouders zal het ook te warm zijn geweest, om hun kramen op te bouwen.

Bij mij op het werk is het warm, heel erg warm. En ja, daar geniet ik van! Want oh wat is dit fantastisch weer voor mij. Daar waar ik het hele jaar pijn heb in mijn spieren, en er altijd wel ergens in mijn lijf 1 of meer spieren verkrampt zijn, waren vandaag al mijn spieren uit de kramp! Allemaal!!! Mens, wat is dat fijn. Nauwelijks spierpijn, soepel kunnen bewegen, een verademing!

Als het onder de 20 graden is, gaat mijn lichaam in protest. Het voelt dan aan alsof ik lichte griep heb, geen hoge koorts maar wel griep. En geloof me, in Nederland hebben we eeeerrrrggg veel dagen waarbij het onder de 20 graden blijft. Dus ik geniet nu even met volle teugen van de warmte-records die we halen.
Nee, ik zit niet te wachten op reacties dat ik wel heel erg aan mijzelf denk, dat het heel egoïstisch van mij is om zo blij te zijn met de hitte, terwijl anderen er erg ziek door zijn. Ja, ik heb echt, oprecht, te doen met iedereen die er last van heeft, heb alle begrip voor de mensen die zich letterlijk beroerd voelen door de hitte, die bang zijn dat hun hart het niet volhoudt. Echt, ik heb echt medelijden met iedereen die lijdt onder de hitte. Maar dit zijn de enige dagen in het jaar dat ik me goed voel! En daar geniet ik van!

vakantie dochterlief

Vandaag is voorlopig dochters laatste werkdag. Daarna kan ze gaan genieten van een welverdiende vakantie.
Na haar stage is ze nog een paar weken blijven werken bij hetzelfde bedrijf. Ze heeft het er reuze naar haar zin, en het bedrijf is erg blij met haar.
Voor haar stage wordt via school een verzekering afgesloten, die langer doorloopt dan de officiële stage-periode. Dat gebeurt om 2 redenen:
- ten eerste kan het zijn dat je door omstandigheden (bijvoorbeeld ziekte) niet aan je vereiste stage-uren bent gekomen en dan mag je de weken daarna doorwerken, zodat je toch genoeg stage-uren haalt.
- ten tweede worden bedrijf en student op deze manier in staat gesteld om de student nog wat langer te laten werken in het bedrijf; dit kan zijn omdat het stagebedrijf vindt dat de student (net) niet genoeg ervaring heeft opgedaan tijdens de stage, iets nog niet voldoende onder de knie heeft gekregen om de stage met een voldoende af te ronden, enz. Maar deze periode mag ook gebruikt worden om de student als "echte" werknemer in het bedrijf te laten werken, in plaats van als stagiair. En dat kan van belang zijn voor de student. Misschien twijfelt het bedrijf nog, of ze de student ook een volgende stage willen laten doen bij hen, of twijfelt men erover om de student na de opleiding een baan aan te bieden. Dan kunnen die extra weken net de doorslag geven voor een ja of nee hierover.
Maar het kan natuurlijk ook gewoon gebruikt worden, omdat bedrijf en student zo blij zijn met elkaar, dat ze graag nog wat langer samen werken. Zoals bij dochter het geval is.
Ze had haar stage helemaal afgerond, en is daarna als vakantiekracht aan het werk gegaan. En daarmee heeft ze een heel mooi "zakcentje" verdient. Tussen haakjes, want ze kreeg gewoon een heel mooi uurloon uitbetaald.
Morgen loopt de verzekering af. Dat betekent dat ze nog wel mag blijven werken bij dit bedrijf, maar dat de baas dan een verzekering voor haar moet gaan afsluiten. Nu zou hij dat met plezier doen hoor, maar ze zijn het er met elkaar over eens, dat dit afgelopen jaar in heel veel opzichten heel zwaar voor haar is geweest. Twee studies, stage, chronisch vermoeid zijn en de onderzoeken die daarbij kwamen kijken, en dan niet te vergeten de spanningen die de echtscheiding van haar ouders bij haar teweeg brengen, dat is nogal wat voor een klein, tenger poppetje om te verwerken.
En dus hebben ze samen besloten dat ze vanaf morgen gewoon lekker gaat genieten van haar vakantie.
Geweldig toch, waar vind je nog een werkgever die zo betrokken is bij zijn personeel, die zo mee voelt met wat er in haar leventje speelt, en wat is ze blij dat ze daar volgend jaar mag komen werken.
Ze heeft al leuke plannen gemaakt voor haar vakantie, maar eerst gaat ze genieten van welverdiende rust.
Lekker uitslapen, nee, niet tot 11 uur of zo hoor, zo is ze niet. Maar tijdens haar stage ging de wekker altijd kwart over 5 af, dat is wel erg vroeg! (ook voor mams die dan ook wakker werd, lol). Maar ja, het stagebedrijf is niet om de hoek. Jullie zullen begrijpen dat ze volgend jaar, als ze klaar is met haar studies, en aan het werk gaat, op zoek gaat naar woonruimte in de buurt van haar werk, zodat ze dan misschien een uurtje later op kan staan!