Volgers

zondag 27 mei 2018

handleiding Passap punnikmolen

Als kind kreeg ik dit punnik"machientje".  Er hoort een gewichtje bij om aan de onderkant van het punnikwerk te hangen, en een handleiding. Die laatste zit er niet meer bij.
Nu ben ik aan het uitproberen geweest, maar het lukt me niet om te achterhalen hoe ik de steken moet opzetten. Als die er eenmaal op staan is het simpel, het molentje blijven ronddraaien en je krijgt een gepunnikte draad.
Maar ja, dat beginnetje.
Dus mijn vraag is: heeft iemand van jullie ook nog zo'n molentje? En zou je me dan willen vertellen hoe ik de steken opzet?
Ik weet niet hoe het zit met copywright na al die jaren, maar mocht je de handleiding nog hebben en mij een fotootje daarvan kunnen sturen, zou het heel fijn zijn. Of de tekst die er in staat, hoe het opzetten werkt. Het kan maar een enkele regel zijn, ik kan me herinneren dat ik er als kind vaak mee gewerkt heb, en ik kan me niet herinneren dat het opzetten enig probleem gaf. Maar ja, toen zat de handleiding er natuurlijk nog bij (geen idee hoe die uit de doos gekropen is eigenlijk).

Mocht je me willen en kunnen helpen: alvast heel hartelijk bedankt!

zaterdag 26 mei 2018

nog maar een bloemetje

Gisterenavond nog maar wat restgaren gepakt, en een bloemetje gehaakt.

Geniet van het mooie weer dit weekend!

vrijdag 25 mei 2018

Rhododendrons

In onze tuin in Zuid-Holland hadden we Rhododendrons staan. Ze overleefden, bloeiden elk jaar, maar daar had je het dan ook mee gehad. Groter werden de struiken nooit, als gevolg van verkeerde grond (combinatie klei en veen).
We hebben 2 jaar geleden zo'n struik overgeplaatst naar de tuin bij ons vakantiehuisje in Drenthe.
En die is de afgelopen 2 jaren al flink gegroeid, heeft het hier reuze naar de zin.
Laatst liet ik er wat foto's van zien.

Op de weg van mijn huis naar mijn werk rijdt ik langs heel veel tuinen met prachtige, heel grote Rhododendrons. Dat is echt genieten. En de grootste zijn 3-4 meter hoog!

Ik besloot vanmorgen, op weg naar mijn werk, om even langs de kant van de weg te stoppen en er een foto van te maken. Want onze struik is alweer uitgebloeid, en voor je het weet is deze pracht ook alweer ten einde:
Nu ik de foto zie heb ik er spijt van dat ik niet even wat dichterbij ben gaan staan, maar ja, in de ochtend- en avondspits is dat niet zo verstandig, want er rijdt behoorlijk wat verkeer over deze weg.

Ik wens iedereen een fijn weekend, als de weersverwachtingen uitkomen wordt het een heel warm weekend. Dat vind ik heerlijk, zo fijn dat mijn spiertjes nu zo soepel zijn en ik bijna geen pijn voel in mijn lijf, maar voor iedereen die er minder goed tegen kan: bedenk maar dat dit in ons kikkerlandje maar een paar dagen per jaar voorkomt, voor je het weet is het weer voorbij!

woensdag 23 mei 2018

even wat laten weten

Zo lief, alle reacties die ik van jullie mag ontvangen! Nogmaals hartelijk dank daarvoor!
Ik wil even laten weten hoe de stand van zaken is.

Ik zit in mijn vrije uurtjes wat te freubelen met garen en brei- en haaknaalden, maar niets is af, dus niets te laten zien.

Op het moment heb ik niet zoveel vrije uurtjes, werk wat extra uren, en soms komen er andere dingen tussendoor. Zoals de auto van dochter, die gisterenochtend niet wilde starten. Toen ze 's avonds uit haar werk kwam nog eens geprobeerd, liep gelijk als een trein.
Vanmorgen startte ze de auto, reed achteruit uit de parkeerplaats maar na een halve meter rijden sloeg de motor af. Niet meer aan de praat te krijgen.
Vanavond samen e.e.a. bekeken.

Ik heb in een ver verleden bij een B.M.W. garage gewerkt (als boekhouder, maar je krijgt dan toch wel e.e.a. mee). Daar ook mijn man ontmoet, automonteur en ook daar heb ik wel e.e.a. van opgestoken. Maar hij deed altijd het onderhoud van onze auto's.
Goed, probleem is helaas nog niet opgelost. De accu is nog geen half jaar oud, staat nu voor de zekerheid aan de lader, maar ik denk niet dat dat het probleem is. De motor doet namelijk helemaal niets, je hoort alleen een droge klik. En dat zal waarschijnlijk betekenen dat de startmotor aan vervanging toe is.
Wordt vervolgd...

Aan het einde van de middag liet mijn advocaat weten dat hij bezig is met het schrijven van de kort geding dagvaarding. Yep, ik moet er aan geloven, ik moet mijn man "voor de rechter slepen". Mijn advocaat had de makelaar (die zich afgelopen vrijdag terug trok) gesproken, en nog eens bevestigd gekregen dat het gedrag van mijn man aanleiding daartoe was.
De advocaat van mijn man hult zich in stilzwijgen.
Ook hier: wordt vervolgd...

maandag 21 mei 2018

roosje

Het roosje dat ik maakte vond ik veel te iel, dus gisterenavond het restje garen dat ik nog had erbij gepakt, en het groter gemaakt.
Zo, dat ziet er beter uit.

Wel leuk om ook eens wat anders dan hartjes te maken van mijn restjes garen.
Na dit roosje ben ik gisterenavond nog wat andere dingetjes gaan maken van allerlei restjes.
Ik heb een bak vol, dus daar ga ik me vandaag wel mee vermaken:

Fijne dag allemaal!

zondag 20 mei 2018

het handwerken weer opgepakt

Lieve lezers, dank jullie wel voor de lieve, lieve reacties die ik van jullie kreeg!
Alles komt goed schreef Ineke, ja zeker, daar ben ik ook van overtuigd. Daar gaan we voor!

Toen ik gisterenavond thuis kwam uit mijn werk, leek de keuken wel ontploft! Dochterlief had besloten om een taart te maken, en was daar nog maar net mee klaar, dus de afwas had ze nog niet kunnen doen. Geen probleem, we hebben een heerlijke kwarktaart dit weekend!

De afgelopen dagen had ik geen tijd maar ook zeker geen zin om te handwerken. En dat is nogal bijzonder voor mij, kan ik je wel vertellen.
Gisterenavond kriebelde het weer, maar ik had geen zin om verder te gaan aan projecten die ik had liggen. Gewoon een beetje aanrommelen met wat restjes.
Dit restje garen pakte ik en een haaknaald. Ik had op het blog van seidenfein een patroontje zien staan van een roos.
Dit maakte zij. Ze had geen verkleurend garen, maar verschillende stukjes effen garen, en dat had ze samen gebruikt in dit roosje.
Ik vond het erg leuk, net een klein projectje om op te pakken.
Het roosje is af, alleen nog wat kaal, dus ik ga nog wat blaadjes erbij haken.
En vreemd genoeg is het ook kleiner uitgevallen dan verwacht. Ik heb nog wat van dit garen (Scheepjeswol Larra Batik) over,
dus ik denk dat ik daar nog wat grotere bloemblaadjes van haak, zodat het roosje wat groter wordt.

Ik vertelde eerder dit jaar dat ik restjes garen wilde opmaken, door er hartjes van te haken.
Ik had er nog 2 liggen die nog moesten worden gevuld en dicht gehaakt.
Ik besloot aan deze 2 een lusje te haken, zodat ik ze kan ophangen.
Misschien ga ik dat vandaag wel bij meer hartjes doen, een lekker simpel werkje.
Het zonnetje schijnt hier, ik zit lekker buiten aan de picknicktafel, poeslief doet naast me een dutje.

Ik wens jullie allemaal een heel fijn Pinksterweekend!

vrijdag 18 mei 2018

hè bah

Hè bah, ik heb mijn blog niet voor niets "een leuk leven" genoemd.
Ik wil het leven graag leuk maken, de mooie dingen zien, het kleine waarderen.
En dat lukt mij over het algemeen best goed.
Maar nu denk ik: hè bah, wat heb ik te melden? Niets op handwerkgebied, kom er gewoon niet aan toe. Ook niets gedaan in de tuin (was afgelopen week niet nodig nadat ik de week daarvoor zoveel deed). Geen wandelingen in de natuur gemaakt, alleen onze dagelijkse wandelingen gemaakt in de naaste omgeving. Die is mooi hier, langs de rand van ons dorp is volop natuur, maar deze week niets gezien wat de moeite waard was om op de foto te zetten.
Zelfs onze poes heeft geen gekkigheid uitgehaald!
Dus het enige wat ik te melden heb gaat over de misère die echtscheiding heet.
Of eigenlijk: de misère die mijn man veroorzaakt.
Maar, omdat ik zulke lieve reacties van jullie krijg (waarvoor mijn heel, heel hartelijk dank, ik waardeer het enorm dat mensen die mij niet persoonlijk kennen zo lief reageren en met mij meeleven!!!!): dan toch maar even de stand van zaken.

Mijn man heeft het eerst voor elkaar gekregen dat zijn advocaat er de brui aan gaf, en weigerde nog langer voor hem te werken. En dat mag een advocaat niet zomaar doen, die heeft een contract getekend waarin staat dat hij/zij alleen maar onder dit contract uit kan als de cliënt totaal niet meewerkt aan zijn zaak.
Voordeel voor mijn man: hij heeft daardoor het recht uitstel te vragen voor behandeling van de rechtszaak, want de nieuwe advocaat heeft natuurlijk een bepaalde tijd nodig om zich in te lezen in het dossier.
Daarmee heeft mijn man een mooie troef in handen! Als het richting rechtszaak gaat, gaat hij bij deze advocaat weg en zoekt weer een nieuwe advocaat. En dan herhaalt zich het verhaal van recht op uitstel, omdat ook die advocaat zich weer moet inlezen.

En nu heeft de makelaar, die de woning in de verkoop zou nemen, ook gezegd dat hij dit niet gaat doen, door de vervelende ervaringen die hij inmiddels met mijn man heeft opgedaan.

Ben je klaar mee! Mijn man wil helemaal niet dat de woning verkocht wordt, hij woont daar nu alleen in, samen met onze 5 honden, en dat wil hij blijven doen, het liefste tot aan zijn dood.
En nu heeft hij dus een manier gevonden om dit voor elkaar te krijgen: makelaar wegpesten.
Natuurlijk kun je je woning ook zelf verkopen, bijvoorbeeld via Jaap, maar daar heb je dan wel foto's voor nodig (en aangezien dochter en ik geen toegang meer hebben kunnen wij die niet maken). Hij zal sowieso niemand toestaan foto's te maken voor verkoop van de woning.
Bovendien, al lukt het de woning te koop te zetten, als iemand reageert en de woning wil bekijken, weigert mijn man doodleuk de toegang.

Ik zie eigenlijk nog maar 1 manier waarop ik de woning te koop kan zetten. En dat is via een kort geding. En niet eentje waarin zijn medewerking wordt geëist, want daar zal hij zich niets van aantrekken, maar ik zal moeten vragen om mijn man uit de woning te zetten en hem blijvend de toegang tot de woning af te nemen. De woning staat alleen op mijn naam, dus het is mogelijk om dit te vragen.
Echt, ik heb steeds gezegd dat ik niet wilde overgaan tot een kort geding. Dat wil je toch niet??!!!
Maar ik zou geen andere optie weten. En mijn advocaat geeft al langere tijd aan dat het tot een kort geding zal moeten komen, maar dat heb ik steeds vooruit geschoven, in de hoop dat het toch anders zou kunnen.

Dus: mocht iemand nog een andere oplossing weten, dan hoor ik graag van je!

Om toch te eindigen met iets positiefs: Ik heb er jaren over gedaan om voor mijzelf te erkennen dat er echt, echt geen andere mogelijkheid was dan een echtscheiding. Het deed mij zoveel verdriet, ik wilde mijn huwelijk koste wat kost redden, tot ik uiteindelijk inzag dat dit niet mogelijk is. En door wat ik sindsdien mee maak, ben ik nu heel zeker van mijn zaak, dit is de enig juiste weg, en verdriet om het verloren gaan van mijn huwelijk en het kwijt raken van mijn man heb ik gelukkig niet meer!