Volgers

dinsdag 23 juni 2026

Het uithalen van tenen

An schreef in een reactie op mijn vorige berichtje over mijn zomerse truitje o.a. het volgende: "En het uithalen van de sokken zal niet meevallen. Je bent immers bij de teen begonnen."

Ik vind het erg leuk dat mensen reacties plaatsen bij mijn berichtjes, en ik probeer er altijd op te reageren. Soms eenvoudig met een hartje, soms met tekst. 
Ik begon al enthousiast met een antwoord aan An, toen ik bedacht dat ik dat ook gewoon zou kunnen laten zien in een verhaal-met-foto's.

Toen vervolgens Lot ook nog in een reactie schreef  "Sommige dingen, de golfjes in dit geval, zijn zo simpel als je het uitgeschreven leest en zien er veel moeilijker uit.", dacht ik "dat klopt helemaal, dat is best vaak het geval met breiwerk".
Breien is niet moeilijk, iedereen kan het leren. Ja, ik denk wel dat het helpt als je creatief bent (soms zie ik op social media resultaten waar ik zo het mijne van vind 😂).


Nou goed, terug naar de sokken. Op bovenstaande foto wijs ik aan waar mijn grote teen eindigt, en hoe lang de voet van de sokken dus eigenlijk moet zijn.

Als je de voet van een gebreide sok wilt inkorten, is dat heel eenvoudig om te doen. 
Bij sokken die vanaf het been zijn gebreid, haal je de Kitchener stitch (waarmee de tenen zijn dichtgenaaid) los, trekt het garen uit tot het punt waarvandaan je de nieuwe teen wilt breien, zet de steekjes op een naald, en breit de teen. 
Maar..... wat nu als je bij de teen begon? Ook dan is het heel eenvoudig om te doen. 

Je bepaalt waar de teen eigenlijk zou moeten beginnen. Daar neem je rondom de steekjes op. Als het je niet uitmaakt dat de v-tjes van de steken van de teen de andere kant op gaan dan die van de rest van de sok, knip je de draad door net voorbij de naald, en brei je gewoon vanaf hier een nieuwe teen aan de sok, sluiten met de Kitchener stitch en klaar!

Wil je de v-tjes wél dezelfde kant op laten wijzen, dan is het iets meer werk, maar echt niet moeilijk!
Je pakt een tweede rondbreinaald, en zet de steekjes aan het einde van de teen op die naald.  Nu knip je de draad door. Dat doe je bij voorkeur ergens halverwege de 1e toer vanaf de naald die in de voet zit (dus niet de naald bij de teen). Je haalt de steekjes van die toer uit, en dan heb je twee losse delen. 

Het draadje dat nog aan de sok hangt voorkomt dat de sok kan gaan rafelen. Dat draadje werk je, als de sok klaar is, netjes weg.
Nu ga je van het teen-gedeelte de draad uithalen tot aan de naald.

Tot slot bevestig je met de Kitchener stitch de teen aan de voet. Let daarbij even goed op dat je de goede kanten aan elkaar maakt, zodat je teen er straks niet binnenstebuiten aan zit!!!
Van dat "aan elkaar naaien met de Kitchener stitch" heb ik geen foto, want natúúrlijk ging ik het weer anders doen 😂.
Tja, creatief of eigenwijs, zeg het maar 🤭. 

Voordat ik ging uithalen, twijfelde ik al over wat ik zou gaan doen. De tenen hebben op zich een mooi kleurverloop, wat terugkwam op het midden van de voet.
Maar kijk:
Als ik deze tenen er weer aan zou zetten, vond ik de kleuren wel heel erg uit balans raken. Er zat dan één zielig streepje geel in de voet, en dan opeens best wel veel geel in het been. Ik heb maar één streepje geel uitgehaald, maar ik vind dat het veel uitmaakt voor de kleurverdeling.
Als ik de andere sok ernaast leg zie je misschien beter wat ik bedoel:
Ik besloot om er nieuwe tenen aan te breien met het uitgehaalde bontgekleurde garen.
Ik overwoog nog even om zo'n zelfde randje te breien als boven bij het boord zit, maar ik ken mezelf, dat randje is iets dikker dan de rest, en dat ga ik gegarandeerd voelen als ik de sokken in schoenen draag.
Ja, van deze Piet Precies verwacht je misschien dat ik de tenen zou breien, en ze dan met de Kitchener stitch aan de voeten zou bevestigen, zodat alle v-tjes dezelfde kant opgaan. Maar ik vond het goed zo, door dat bontgekleurde garen zou ik me er niet aan gaan storen, dus waarom moeilijk als het makkelijk kan?! 
En zo zien mijn sokken er nu uit. Net eventjes iets meer geel, zodat het meer in balans is, en het allerbelangrijkste: ze zitten als gegoten 💛💚🩵.

Nog even een korte gezondheids-update, want daar wordt (heel lief 🥰) regelmatig naar gevraagd.
De fibromyalgie heeft altijd veel baat bij temperaturen boven 25°C, dan worden mijn spieren soepeler en kan ik bijna zo soepel bewegen als de meeste mensen 🤭 (en dan te bedenken dat ik vroeger op hoog niveau heb geturnd, mede dankzij de hypermobiliteit 😊). Wat de fibro betreft ben ik dus heel blij met deze warmte, ik kan er ook verder goed tegen.
Maar wat heel vervelend is, is dat ik de TENS niet mag gebruiken bij temperaturen boven 30°C. Nou, wanneer komt dat nou voor in Nederland?? Dit jaar, al best vaak!!
Vorige week dacht ik hem bij 28 °C nog gewoon te kunnen gebruiken, maar ik kreeg een flinke elektrische schok, dus snel afgedaan. Ik draag de TENS in principe hele dagen, en kan tijdens de eerste uren dat ik hem af heb nog wel zitten, maar dat wordt steeds pijnlijker, net als lopen. Stil staan lukt me zonder de TENS niet. 

Dus de warmte waar ik goed tegen kan en die zo plezierig is voor mijn spiertjes, werkt nu ook tegen me. Simpel gezegd: tussen 25 en 27 graden is voor mij ideaal, soepeler spieren en met behulp van de TENS toch kunnen zitten en "lopen".
Maar ja, lekkerder koekjes worden niet gebakken, we zullen het allemaal moeten doen met wat er komt. Wees verstandig, blijf 's middags binnen, zet vers water neer voor de diertjes buiten, drink zelf voldoende en houd je gemak. En kijk ook naar anderen om, ouderen, zieken, mensen die om welke reden dan ook minder goed voor zichzelf kunnen zorgen. 

1 opmerking:

  1. De kitchener steek kende ik niet maar dat opzoeken maakte me het helemaal duidelijk hoe het werkte. Erg leuk in te lezen en zien en fijn dat ik je ook een stukje heb geholpen waardoor je dit blog kon maken.
    Ook ik heb fibromyalgie, achteraf gezien al mijn hele leven en mijn moeder en oma's ook. En ik heb poly artrose, al 2 nieuwe knieen, schouder, pennen in voet en paar vingers. Het warme weer vind ik ook heerlijk, weet niet of ik er soepelere spieren van krijg, denk het niet, maar ik heb wel meer last van gewrichten, vooral nu we een paar dagen hebben gehad met hoge vochtigheidsgraad, vooral een paar vingers zijn behoorlijk opgezet en pijnlijke gewrichtjes.
    Gelukkig kan ik nog wel goed fietsen op driewieler en dat doe ik meestal na de lunch maar nu ben ik in de ochtend een rondje gaan doen.
    Een deel van mijn verhaal zal ik wel eens eerder geschreven hebben maar ik lees en reageer zoveel bij blogs dat ik niet meer weet waar ik wat schreef

    BeantwoordenVerwijderen