Voor mij was het vrijdag een heerlijke dag, door die hoge temperaturen. Ja, de luchtvochtigheid had een stuk lager gemogen om het echt aangenaam te hebben, maar een kniesoor die het daarover heeft.
Ben een zonaanbidster, maar alles met mate, dus 's morgens nog even lekker buiten ontbeten, daarna verstandig naar binnen gegaan.
Enige nadeel: bij temperaturen boven 30°C mag je de TENS niet gebruiken. Donderdagochtend was het hier 28°C dus ik plaatste de elektroden op mijn rug en zette het apparaatje aan. Ai, au, toch niet zo'n goed idee, ik kreeg een flinke schok. Van donderdag t/m zondag de TENS niet kunnen dragen, en oei, dan merk je pas weer hoeveel dat apparaatje voor je doet. Want na 9 maanden gebruik ben ik eigenlijk gewend geraakt aan het resultaat. Alsof mijn lichaam zoveel is hersteld.
Nou, dat is het dus niet!! Ik kon gisteren gelukkig eindelijk weer de TENS gebruiken, maar oh oh, wat heb ik veel ingeleverd, en wat valt het tegen dat ik niet direct weer terug ben waar ik was. Ik kan met geen mogelijkheid mijn rug rechten als ik sta of loop, strompel helemaal voorovergebogen door het huis, en ai, wat een vervelende pijnscheuten schieten er steeds door mijn lijf.
Dit is ook wat er gebeurt als ik bij de fysio- of ergotherapeut van de revalidatie ben geweest. Ik betaal elke keer 2-3 dagen gigantisch terug voor hun behandeling. En als je dan 2 keer per week erheen gaat...... Morgen heb ik weer een gesprek, over hoe nu verder. Want het stagneert nogal, of eigenlijk, het botst. Ik ben door mijn huisarts verwezen naar de revalidatie-afdeling, om advies te krijgen over de aanschaf van een rolstoel en/of scootmobiel. Maar dat advies wil men mij niet geven, want.... ze denken heel optimistisch dat er verbetering valt te bereiken in mijn lopen.
Super, vertel me maar hoe en wat, wat moet ik doen, welke oefeningen, hoe gaan we het aanpakken en wat denken jullie dat uiteindelijk bereikbaar is? Nou..... we hebben geen idee óf er ooit verbetering zal komen, en hoeveel dan.
🤔🤔 Uh.... ja maar denken jullie dan bijvoorbeeld dat ik ooit lopend het gebouw van de fysiotherapie kan bereiken? Geen flauw idee! (Dat gebouwtje staat achter het ziekenhuis, en ik kan vanaf de bushalte net in het ziekenhuis komen, maar verder lukt absoluut niet). En terwijl we daar dan druk aan werken, zou het fijn zijn als ik me zelfstandig kan verplaatsen. NEE!! Daar werken we niet aan mee!!
Zucht, dit is een impasse waarvan ik eigenlijk niet weet hoe die te overbruggen. Ik wil alles doen wat zou kunnen zorgen voor verbetering, natuurlijk wil ik dat. Maar omdat ik ondertussen wel graag zelfstandig me wil kunnen verplaatsen buiten mijn huis, wordt daaraan getwijfeld. Ben ik nou gek??!! Ze praten over een traject dat wel 10 jaar kan duren, 10 jaar, en met geen enkele garantie dat er ook maar enige vooruitgang geboekt zal worden. Dan is het toch logisch dat ik graag en-en wil, dus én trainen om verbetering te bereiken, én in de tussentijd op een leukere manier nog kunnen deelnemen aan het leven. Bovendien, als ik niet meer opgesloten zit in mijn huis, zoals nu, maar erop uit kan, gewoon even een boodschapje halen of zomaar een rondje buiten doen, dat gaat toch ook helpen om me fijner te voelen, en geest en lichaam werken samen, dus dat helpt dan toch??!!
Noem mij maar gek, maar de revalidatie-arts zei laatst letterlijk tegen mij: jij bent op zoek naar lekkere bananen, wij zijn banketbakkers, en het dichtste bij wat jij wilt wat wij kunnen bieden zijn bananenbroodjes. Lekker, maar dat zoek jij niet.
Uuuhhh, denk even buiten de box!! Heb je niet bananen nodig om die broodjes te maken? Kunnen we niet trainen en oefeningen doen en ondertussen iets meer genieten van het leven oftewel zelfstandig op pad kunnen met een rolstoel of scootmobiel? Nou ja, morgen weer een gesprek. En omdat de bussen deze week niet rijden i.v.m. wegwerkzaamheden verderop, ga ik voor het eerst gebruik van Automaatje. Grote voordeel is dat ik dan voor de deur van het ziekenhuis word afgezet en opgehaald, nu moet ik vanaf de bushalte nog een stukje lopen.
Goed, terug naar de sokken. Ik heb tussendoor helemaal geen foto's gemaakt zie ik nu ðŸ¤. Nou ja, dan maar gelijk het eindresultaat:
Ik heb geen orchidee, dus dan maar even bij een uitloper van een Clematis.Ik doe aan meerdere KAL's/challenge's mee dit jaar. Zo ook bij de RestEndGruppe op Ravelry aan de wereldreis van Jules Verne. En voor de maand juli zijn we aangekomen in Singapore. Dit keer mochten we wat eerder starten omdat er natuurlijk mensen op vakantie gaan, en zij wel graag wilden weten wat het thema zou zijn, zodat ze de juiste garens konden meenemen. De nationale bloem van Singapore is de Vanda "MissJoaquim", een orchidee:
Ik was eigenlijk zomaar een tussendoor-paar sokken aan het breien, streepjes met 2 zomerse garens, maar besloot dit thema er dan mooi in te kunnen verwerken.
Ik zou orchideeën in de benen breien. Op zoek gegaan naar een patroontje, en ik kwam uit bij dit patroon:Dit patroon heet Orchids, geschreven door Natalia Moreva. Ik besloot om het gedeelte met de orchideeën boven in, bij de vingers, te gebruiken. Zoals je ziet, pasvorm is prima en de kleurtjes lopen mooi gelijk op.Ik gebruikte 2 garens die katoen bevatten: de Rellana Flotte Socke Baumwolle + Wolle Stretch (wat een naam!!), waarvan ik al eerder een gedeelte gebruikte in Square Me Up Socks waar ik hier over schreef. Grappig genoeg combineerde ik het toen ook met lichtblauw, toen Durable Soqs, nu Lana Grossa Meilenweit 100 Cotton Bamboo, die dus (heel verrassend 😄) naast 40% katoen ook 20% bamboe bevat. Materialen die de garens wat luchtiger maken, prima dus voor de zomer (want ja, ik draag altijd sokken, ook tijdens een hittegolf).
Bij de RestEndGruppe Linedance mochten we ook eerder beginnen, en kregen we de nieuwe kleur: blauw! Nou, da's mooi, nog voordat de maand begonnen is heb ik al voor 2 KAL's de sokken klaar. En bij de Nederlandse Sokkenbreiengroep is het thema "iets verwerken waar je naam in voorkomt" 🤔 en/of een lace-motief, maar gelukkig tellen de SWC sokken ook mee!
Ik heb deze sokken gebreid zoals ik het graag doe, 2 tegelijk op 1 rondbreinaald, vanaf de teen gebreid, op een 2,25mm naald. Oh, daar ging nog wel iets mee mis! Ik kan gelukkig zelfs tijdens een hittegolf breien. Ik hoor van veel mensen dat hun handen eenvoudigweg te bezweet zijn om een breiwerk vast te houden. Daar heb ik gelukkig geen last van, maar al zijn mijn handen droog, natuurlijk verlies je meer zout dan gewoonlijk. En toen ik gisteren het breiwerk oppakte om de boordjes eraan te breien, viel me opeens op dat de naalden waren geoxideerd:
En waar ik zondag er nog prima mee had kunnen breien, voelden ze nu heel stroef aan, waardoor het breiwerk er niet gemakkelijk over gleed. Gelukkig hoefde ik nog maar een paar toertjes. Ik heb op Ravelry eens gevraagd of hier nog iets tegen te doen is, en ik kreeg diverse tips, over producten die citroenzuur bevatten. Hm, zou natuurazijn ook werken? Met een zacht doekje met natuurazijn de naalden eens goed schoongemaakt. Resultaat: weer zo glad als voorheen 🎉. De kleur komt natuurlijk niet terug, maar dat maakt me niets uit, als de naalden maar glad genoeg zijn om fijn mee te kunnen breien.






Hoi Anja
BeantwoordenVerwijderenIk heb me vaak verbaasd over de behandeling die je in het ziekenhuis gekregen hebt, de reactie van deze revalidatie arts is ook weer diep treurig.
Wat ben ik dankbaar voor de super fysiotherapeute die mijn man heeft.
En heb ook gezien wat het verschil was met de fysio in het revalidatie centrum.
Zij wees hem erop dat je ook een scootmobiel tijdelijk kunt huren.
Dat als stimulans om zijn horizon weer wat te verbreden en minder afhankelijk van mij te zijn.
Sterkte morgen.
Je sokken zijn weer super leuk.
Dat jou breinaalden aan roesten toeko.en is mij een raadsel🤣🤣🤣🤣🤣🤣 Gr Jenneke
Juist bij een revalidatie centrum verwacht je meedenken en advies. Dat je een 10-jaren plan niet kan overzien/aankan begrijp ik heel goed.. Je leeft nu ! en wil er zoveel mogelijk van maken en er ook alles voor doen.
BeantwoordenVerwijderenDat de invloed van het TENS apparaat toch wel goed werkt is ook wel goed om te merken, waardeer je het ook weer meer, maar nu achteruit zijn gegaan is wel naar.
De sokken zijn mooi, maar eerlijk gezegd zou ik er geen orchidee in herkend hebben als het er niet bij staat.
Beste Anja,
BeantwoordenVerwijderenIk vind het diep treurig dat je door de artsen wordt gedwongen om achter de geraniums te gaan zitten. Natuurlijk wil je op jouw leeftijd er nog zelfstandig op uit kunnen. Wat ik alleen niet begrijp dat er bij jouw niet gesproken wordt over een elektrische rolstoel of scootmobiel, terwijl de rest van Nederland die er lichamelijk beter aan toe is dan jij wel op zo’n ding rondcrosst. Sterkte bij de arts en pleit voor je eigen vrijheid. Misschien hulp zoeken bij de een of andere lotgenoten groep. Groet an
meid wat een verhaal. Mijn eerste reactie was gelijk gaan voor een scootmobiel. Dan kan je er op uit. Enm toch veel zelf blijven doen. Je sokken zijn prachtig en dat patroon echt geweldig. Ik ga al die calls van jou nog even nalopen. Gewoon even koekeloeren. En...... ik wens je veel sterkte morgen Liefs Albèrtje
BeantwoordenVerwijderen