Groene trui

De Tour de France is begonnen, dat is weer 3 weken genieten!! 
Ik houd van fietsen, in de schuur staan een toerfiets, een racefiets en een mountainbike. Ze staan stof te happen, maar wegdoen? Nee, voorlopig niet.

Misschien is het naïef, maar ik heb toch nog een klein beetje hoop dat ik ooit weer kan opstappen. Bij de revalidatie heb ik twee keer geoefend op een driewielerfiets, en ik genoot ervan.  Al dachten mijn rug, heup en been er anders over 😂.

Tour de France, daar wordt gestreden voor de groene, witte, gele en de bolletjestrui. 
Ik begon in stijl, ik breide een zomertruitje met Drops Belle, in de kleur mosgroen.

Nu ik de foto plaats zie ik dat de knopen erg groot lijken en erg afsteken tegen de achtergrond, gelukkig is het in het echie een mooier geheel 😊. 

Dat Belle garen heb ik nooit eerder gebruikt, maar ik hoor en lees er veel over, dat het echt een fijn garen is voor zomerse projecten. Toen Sanne een tijdje terug garen bestelde vroeg ze of ik nog iets nodig had, dan kon dat gelijk worden mee besteld zonder extra verzendkosten. Met het garen in de aanbieding wilde ik wel eens de Belle proberen. 

Op Ravelry zag ik dat mensen voor een zomertruitje met korte mouwtjes in mijn maat zo'n 5-6 bollen gebruiken. Omdat ik een polo-model wilde gaan maken, dus ook voor een kraagje garen nodig had, bestelde ik 7 bollen.

Tja, dat was dus te weinig ☹️. Ik besloot bij te bestellen, en vroeg de webshop of ze wellicht nog hetzelfde verfbad op voorraad hadden. Een paar dagen later werd het garen bezorgd. Vacuum verpakt, waar ik niet erg blij van word. Op de website staat dat dit niets met het garen doet, en het na openen van de verpakking weer in de oude staat terugkeert, maar een week na openen van de verpakking, waren de bollen nog altijd plat! (dat zijn ze nu, 3 weken later, trouwens nog steeds).

Op de pakbon stond dat het genoemde verfbad niet meer op voorraad was. Hm, het nummer dat daar stond geschreven leek wel op het verfbad waar ik om vroeg, maar verschilde 1 cijfer. Ik heb het nog even gecontroleerd, had ik misschien een typefout gemaakt? Maar nee, ik had het goede genoemd, maar er was naar een ander verfbad gekeken 🤔😮. Misschien hadden ze het dus nog wel op voorraad, we zullen het nooit weten 😊. Dit is hoe ver ik kwam met de 7 bollen:

Omdat ik me vooraf wel zorgen maakte dat er een heel duidelijk kleurverschil zou zijn als ik een ander verfbad zou ontvangen, had ik besloten ook een donkerder groen mee te bestellen. Ik had de boordjes voor de polo-sluiting er al aan gebreid, maar die had ik dan uitgehaald, en ook in het donkerder groen gebreid.

Het truitje dat ik als inspiratie heb gebruikt, heeft de boorden aan de mouwen en de polo-sluiting en kraag in een andere kleur. Bij een té groot kleurverschil tussen de twee verfbaden had ik dat ook zo gedaan.

Maar ik hoopte dat het verschil niet zichtbaar zou zijn, want mijn bedoeling was toch eigenlijk om het truitje in één kleur te breien. En na een paar keer kritisch bekijken en vergelijken, leek het erop dat er geen verschil was te zien. Ik besloot het truitje in één kleur te houden.

Het truitje dat als inspiratie diende wordt gebreid in losse delen, die je later aan elkaar naait. Ik breide in het rond, vanaf het boord naar boven. Ter hoogte van de armsgaten delen in voor- en achterpand. Ik heb gelukkig een gelijke hand, geen verschil in steekverhouding tussen in het rond breien en heen-en-weer breien (rechte en averechte steken), dus ik kon met dezelfde naald verder breien. Bij de schouders aan elkaar naaien met de naadjes naar buiten voor een mooi randje. Vervolgens steken oppakken voor de mouwen en die eraan vast breien.

Wat vind ik van het Drops Belle garen? Het breit best fijn, al is het los getwijnd en moet je dus wel opletten dat je niet in de draad steekt. En het voelt ook prettig als gebreide stof. Hoe het draagt zal ik moeten afwachten, maar ik denk dat je best veel waar voor je geld krijgt. Dit garen is in de zomer vaak in de aanbieding, maar zelfs de volle prijs van € 2,40 voor een 50 grams bolletje is natuurlijk spotgoedkoop. 

Nu deze groene trui af is, verwachten jullie misschien ook nog wel een gele, witte of bolletjes trui. Nee, ga ik niet doen 😄. Wit en geel zijn voor mij veel te lichte kleuren, en om nou een truitje met bolletjes te maken, nou nee.
Ik heb een Fair Isle vest liggen, waar ik in mei aan begonnen ben, maar dat al vrij snel is komen stil te liggen, doordat sokken en zomerbreitjes vóór gingen. Daar ben ik aan verder gegaan. En zaterdag krijgen we weer patronen voor de volgende ronde van SWC, dus dan ga ik weer lekker sokken breien!

Wat ik zeker wél doe is de Tour volgen. Ik houd van de sport, zelfs al gebeurt weer hetzelfde als indertijd met Armstrong (en ja, ik hoop dat dat bewezen gaat worden, liever vandaag dan morgen).

Het is een sport van doorgaan, geen watjes, niet (zoals m.i. voetballers) aanstellen en rollend over de grond terwijl er niets of amper iets is gebeurd, maar vallen en weer opstaan, doorgaan ongeacht de weersomstandigheden.
Ik neem mijn 🧢 voor ze af! En kijk met veel plezier.

SWC ronde 2 sokken

 

Strandslag, dat is de naam van dit patroon. Het is geschreven door 2 Nederlandse ontwerpsters. Bekende namen in de sokkenbreiengroep op Ravelry.

Je breit de sokken vanaf het boord naar de teen. Niet mijn favoriete manier, maar ik vond het kleurwerk wel erg leuk, dus koos ik toch voor dit patroon (het andere patroon is in 1 kleur, met kabels). Je begint met het maken van een I-cord, dat sluit je, en daarna neem je steekjes op langs de ring die je hebt gemaakt.

Deze garens had ik uitgekozen voor één van de vier kousenparen voor Willy's WK. En ik besloot ze te gebruiken voor de Strandslag-sokken. Het petrol-kleurige garen is Lana Grossa Meilenweit Seta, het meerkleurige garen is Opal Abo.

Eerst probeerde ik als derde kleur een ecru of beige, maar daar stak het Opal Abo niet goed tegen af. Dus uiteindelijk koos ik voor donkerblauwe Drops Fabel.

De charts heten Eb en Vloed, het is precies hetzelfde patroontje, maar elk met een andere MC (hoofdkleur). De zig-zaggen stellen de golven voor.
Op de hielen brei je golfjes:

Tja, ik zie het er niet zo in hoor, voor mij zijn het gewoon zig-zagjes, en ik vind het ook wel een beetje vreemd dat al die Nederlandse woorden worden gebruikt in een Engelstalig patroon, voor een internationale wedstrijd. Maar okay, ieder z'n meug.

Hier nog eens de golven van het been en de golfjes van de hiel:

En dit is hoe de heel turn eruit moet zien volgens het patroon:

Nee, dat is allemaal te rommelig naar mijn smaak.

Dit zijn de sokken van de ontwerpsters Yvonne

en Daphne

Ik zeg het eerlijk: ik vind de hielen niet mooi. Ze hebben een beetje vreemde pasvorm (zijn eigenlijk gewoon te groot), en het stukje onder de hak van de hiel vind ik er rommelig uitzien door dat breien met 2 kleuren. Ik testte het voor mijzelf eens uit:

Boven zoals in het patroon, met een mix van een draad Meilenweit en een draad Opal Abo samengebreid. Onder zie je hetzelfde stukje, maar dan met dubbele draad Meilenweit. Ik besloot dat laatste te kiezen, ervan uitgaande dat kleine aanpassingen zijn toegestaan bij SWC.

Het puntje op de hiel, wat bij mij petrol is, hoort dus eigenlijk gebreid te worden met die mix van garens. Nee, dat past niet bij mij!! De tenen horen in het golfpatroon te worden gebreid, en ook dat paste ik aan, en ik breide de tenen ook iets korter, zodat de voeten direct de juiste lengte kregen voor mijn voeten. Ik zou immers toch maar één punt verdienen.

Ik meldde de sokken aan bij de moderators. Maar toen ik het aanmeldformulier invulde, las ik opeens dat er maar 1 aanpassing is toegestaan: shorties breien. Dat betekent dat je maar 1 chart van 6 toeren hoeft te breien na de I-cord, en dan met de hielen mag beginnen. Oei, dat had ik echt nergens gelezen!! Zal best wel ergens hebben gestaan hoor, maar dan nog, ik wilde echt niet die drukke hielen en tenen breien, ik vind het nu veel meer in evenwicht.
Maar het betekent dat ik deze ronde dus zelfs niet dat ene puntje voor mijn team binnenhaal. Ach, ik kan er echt niet mee zitten!

Ik breide de benen juist extra lang in plaats van shorties. Omdat het all-over kleurwerk is, en je de andere draad dus aan de binnenkant van je sok rondom meeneemt, zijn het heerlijk warme sokken geworden. Echt voor de winter. Daar horen voor mij geen korte benen/shorties bij, maar juist extra lange benen.

Het patroon heeft 3x6 toeren Eb en 3x6 toeren Vloed. Ik herhaalde dat in z'n geheel, dus 72 toeren in totaal tussen I-cord en hiel. 

In ieder geval zijn hierdoor de benen lang genoeg voor Willy's WK, waarbij de benen minumaal 15 centimeter lang moeten zijn.

Hiermee is mijn vierde en laatste paar kousen voor Willy's WK ruim op tijd klaar. Morgen moet de eerste kous klaar zijn, volgende week zondag de tweede kous.

Ik zal alle 4 paren nog eens bij elkaar leggen en op de foto zetten. Dat zien jullie dan in het volgende bericht langskomen.

Vandaag en de toekomst

Lieve, lieve, lieve allemaal, enorm bedankt voor jullie hartverwarmende reacties op mijn vorige bericht. Wat ben ik dankbaar voor jullie lieve woorden en jullie meedenken. 

Ik had van 2011 tot 2018 een ander blog. Maar toen mijn leven een drastische wending nam, besloot ik om een nieuw blog te starten, en dat "een leuk leven" te noemen, omdat dat precies was wat ik, na een moeilijke periode, wilde gaan doen met de rest van mijn leven: het leuk maken, genieten, vrij om te doen en te laten wat ik graag wilde in/met mijn leven. 

Toen het mis ging met mijn rug, ik moest worden geopereerd, en ik vooraf niet wist of en hoe lang ik een blogpauze zou moeten instellen, besloot ik jullie eerlijk te vertellen wat daarvan de oorzaak zou zijn.
En doordat jullie oprechte belangstelling toonden, en regelmatig naar updates over mijn gezondheid informeerden, ben ik die steeds blijven geven.

Door de lichamelijke beperkingen die ik nu ondervind, zijn er minder leuke dingen om over te vertellen. Een wandeling over de heide of door het bos, een kringloop-bezoekje, klussen aan het huis en tuinieren, het zijn dingen die niet meer gebeuren, dus daarover kan ik niet meer bloggen. Daardoor is dit vooral een blog over handwerken geworden. Het is wat het is, dat handwerken geeft mij veel plezier en zorgt dat mijn leven, ondanks alles, toch een leuk leven is!

Op de revalidatie-afdeling wordt gewerkt met een team, waar naast artsen, fysio- en ergotherapeuten ook maatschappelijk werk en medische psychologie betrokken zijn. 
In verband met de patstelling waarin we terecht waren gekomen, had de revalidatie-arts aan de medisch psychologe gevraagd om de situatie in kaart te brengen en advies uit te brengen.
Vorige week had ik met haar een gesprek. Gisteren heeft ze, wat wij hebben besproken, teruggekoppeld naar de arts en therapeuten die mij behandelden.

Ze neemt geen blad voor haar mond, en heeft hen op de man af gevraagd of e.e.a. echt is gegaan zoals ik dat haar heb verteld en zoals ik het heb ervaren.
Het was eerst even stilgevallen, ze hadden geen van drieën doorgehad hoe ontzettend fout het was gegaan. Dat ze nooit echt met mij hadden gecommuniceerd over hun plan van aanpak, hun verwachtingen, hun redenen om mij geen hulpmiddel te willen adviseren. Dat zij het totaal verkeerd hadden ingeschat, dat ze er eigenlijk gemakshalve maar vanuit waren gegaan dat ik lui in een rolstoel of scootmobiel wilde gaan zitten.
Hoe slecht luister je dan naar je patiënt, als die zelf juist vraagt om oefeningen te krijgen, die zegt alles te willen doen om beter uit de voeten te kunnen, maar tot die tijd ook graag een beetje leuk leven wil leiden.

Nou, lang verhaal kort: we gaan opnieuw van start, ik krijg een andere revalidatie-arts, fysiotherapeut en ergotherapeut. Alles gaat gebeuren onder het toeziend oog van de medisch psychologe, zij houdt toezicht, zij houdt met mij contact of alles duidelijk is en aan mijn verwachtingen voldoet, en ondertussen kan ik gebruik gaan maken van een scootmobiel 🎉🎉. 

Het zal een lang proces worden. Dat is logisch, de klachten begonnen september 2023, we zijn inmiddels bijna 3 jaar verder. Wat in 3 jaar is afgebouwd aan bijvoorbeeld spierkracht, is niet even in 3 weken weer opgebouwd. En de fibromyalgie werkt daar ook nog eens in tegen. Het kan ook zomaar zijn dat, alle trainingen en behandelingen ten spijt, er geen verbetering zal gaan optreden. Dat het uiteindelijk meer zal gaan om het op peil houden van wat ik nu heb en kan, en verslechtering zo veel mogelijk voorkomen. 

Mijn plan is om vanaf nu weer vooral te schrijven over de leuke dingen in mijn leven. Als er hoogtepunten zijn te melden op medisch vlak, bijvoorbeeld als ik daadwerkelijk een scootmobiel krijg, zal ik jullie dat natúúrlijk laten weten. En dan kan ik misschien weer verslag gaan doen van de leuke dingen die dan weer mogelijk worden gemaakt. Van de ritjes die ik kan gaan maken bijvoorbeeld.
Maar over de vooruitgang/stagnatie in mijn mobiliteit zal ik de komende tijd niet meer schrijven. Want ik weet dat dat met vallen en opstaan zal gaan gebeuren.
De ene dag denk je een grote stap vooruit te doen, de volgende dag maak je weer 2 kleine stapjes terug (of net andersom). Dat is een proces, en dat zal een onderdeel van mijn leven gaan worden, zoals het poetsen van je tanden onderdeel van het leven is: niet iets waarvan ik hier verslag wil doen 🤭.

Ik hoop dat jullie dit begrijpen. Ik beloof dat ik grote stappen vooruit (of achteruit) met jullie zal delen, en als ik er niet over schrijf, denk dan maar "geen nieuws is goed nieuws".

En om dit berichtje nou niet helemaal zonder foto te plaatsen, tot slot nog een foto van de sokken die ik nu heb opgezet. Het is een patroon uit de 2e ronde van SWC, het is geschreven door 2 Nederlandse ontwerpsters en heet Strandslag:

In mijn volgende berichtje zal ik jullie er meer over vertellen.

Voor nu nogmaals een heel hartelijk dank jullie wel allemaal, een virtuele knuffel voor ieder van jullie en ik ga er vol goede moed weer tegenaan!!