vrijdag 31 december 2021

Afsluiting 2021

 

Lieve mensen, het jaar loopt op z'n einde, de laatste dag van 2021 is aangebroken.

Ik ga vandaag nog even hard aan het werk, het is (gelukkig) erg druk met bestellingen die worden geplaatst en afgehaald, en we hebben uiteraard vandaag ook een jaarafsluiting te verwerken.

Wat vinden jullie van de mok op de foto? Een geweldig leuk cadeau dat ik van Sanne kreeg. Wij vieren elk jaar SinterKerstenNieuw, oftewel met Kerst geven we elkaar cadeautjes (of als niet alles op tijd binnen is, met oud & nieuw ๐Ÿ˜‰), maar wel voorzien van surprise en gedicht, alsof het Sinterklaas is. 
We bestellen echt wel op tijd hoor, deze mok heeft er bijna 3 maanden over gedaan om ons huis te bereiken, maar dat geeft niets, ik ben er heel erg blij mee. Leuk als je dochter je zo goed kent, en weet waar ze je een plezier mee doet!

Op de achtergrond zien jullie de nieuwe jaarkalender, die mag morgen worden opgehangen!

Ik wik jullie allemaal heel hartelijk bedanken voor een heel gezellig jaar, jullie leuke en lieve reacties, jullie meeleven, jullie bezoekjes. 
Een hele leuke, gezellige, veilige jaarwisseling gewenst, en hopelijk tot snel in 2022 (ik zit vol plannetjes, nu nog een emmertje tijd ergens bestellen, dan komt alles goed ๐Ÿ˜„).

donderdag 23 december 2021

Kerstwensen

Dit is een foto uit de oude doos, een winters landschap van een paar jaar geleden.
Op de meeste plaatsen van ons land krijgen we dit jaar, volgens de weersverwachtingen,  geen witte Kerst. 

Wat we hopelijk wel krijgen is een vreedzame Kerst, waarin we er met z'n allen even bij stilstaan dat we de rest van het jaar misschien best iets verdraagzamer mogen zijn naar anderen toe. 

Ik wens jullie allemaal hele goede dagen toe.
Ik wens dat je rust mag vinden.
Ik wens dat je je gewaardeerd, gerespecteerd en geborgen mag voelen. 
Ik wens dat een ieder die verdriet kent, juist deze dagen gedragen mag worden, zodat de pijn wat verzacht wordt.
Ik wens jullie gezondheid toe.


 

zaterdag 18 december 2021

Tja...

 Zoals jullie weten, zijn we eerder dit jaar verhuisd. 
We hadden ruim de tijd om al onze spulletjes in te pakken.
En natuurlijk waren er ook spulletjes die we juist niet inpakten, omdat we die dachten (op korte termijn) nodig te hebben.
Zoals wat garens en brei- en haaknaalden ๐Ÿ˜‚, en ons adressenboekje. 
Dat laatste wilde ik echt bij de hand houden. We zouden gaan verbouwen, en we wisten dat we echt niet elke doos uitgepakt zouden hebben aan het einde van het jaar. Dus het kreeg een speciaal plekje. Ik heb het in de afgelopen maanden een paar keer gebruikt, als ik iemand een kaartje stuurde, en ik heb er ook adressen in bijgeschreven, van mensen waar ik eerder nog geen contact mee had of geen adres van had.
Vorige week ging ik er eens voor zitten om de kerstkaartjes te schrijven.... en jullie raden het al, ik heb werkelijk geen flauw idee wat ook alweer het speciale plekje is waar ik het adressenboekje heb gelegd ๐Ÿคฃ.

Volgens mij heb ik echt elk laatje in elk kastje nagezocht, maar het boekje ben ik nog niet tegen gekomen. Wat baal ik hiervan, er zijn een paar mensen die ik zo ontzettend graag even een kaartje wil sturen, even laten weten dat er aan ze wordt gedacht, even een klein beetje warmte sturen (zeker nu in deze tijd, waarin mensen alleen zullen zijn tijdens Kerst en de jaarwisseling).
Een aantal adressen ken ik uit mijn hoofd, een aantal heb ik online kunnen vinden, maar ook een aantal weet ik gewoon niet (waaronder die van een aantal van mijn lezeressen hier ๐Ÿ˜ฅ).
Waarschijnlijk kom ik het boekje op 2 januari gewoon ergens tegen...

... hoe dan ook, ik weet niet of ik dit jaar nog zal bloggen, misschien wel een paar keer, misschien helemaal niet. De lockdown die morgenochtend ingaat, zet ons werk weer behoorlijk op z'n kop, het wordt weer Click & Collect en PostNL-pakketjes uitreiken, niet de klanten kunnen adviseren en kunnen meedenken met hun keuzes. We weten nog geen details, we waren sinds een paar weken geopend van 08.00 tot 17.00 uur op maandag t/m zaterdag en van 12.00 tot 17.00 uur op zondag, dat blijft i.i.g. morgen en overmorgen zo, daarna verwacht ik dat het maandag t/m zaterdag 08.00-17.00 uur wordt (ook vorig jaar waren we tijdens de lockdown gesloten op zondag). 

Lieve mensen, ik wens jullie allemaal heel goede dagen!
Sterkte voor iedereen voor wie deze tijd van het jaar juist zwaarder is dan anders, om welke reden dan ook.


zaterdag 11 december 2021

Oplossing van het raadsel

 SORRY, SORRY, het is inmiddels alweer zaterdagavond en ik heb jullie nog steeds niet verteld wat ik aan het breien ben. 

Nee, het wordt geen otter of bever, geen lammetje, geen konijn of poes. Eigenlijk zat Freubelmuts er erg dicht bij, het wordt geen rendier, maar een reekalfje, een soort Bambi dus.

Dit is de afbeelding van het origineel:

En dit is de link naar de Ravelry-pagina, waar je nog meer foto's kunt vinden:

white-buck

Wat een schatje hรจ?! Ik heb nu dus het snuitje, kopje en lijfje gebreid, nu moet het bekje omgevouwen en de oogjes geplaatst. Die oogjes had ik al een tijd terug besteld, en heel goed opgeborgen. We zijn tenslotte nog druk aan het klussen in huis, en ik wilde ze niet kwijtraken..... tja, iets te goed opgeborgen, ik heb geen idee waar ๐Ÿ˜‚.

Er zit heel veel naaiwerk aan dit patroon. Steeds brei je weer iets, en dat naai je dan weer dicht. Het snuitje en bekje zijn gebreid, nu moeten die weer op een wat aparte omgevouwen worden, en dan ergens aan vastgenaaid worden waarbij je denkt: "dat klopt toch niet?!", maar steeds als het is vastgenaaid, blijkt het toch te kloppen.

Dat naaiwerk vind ik op zich leuk om te doen, maar komt nogal precies. Je breit steeds met 3 draden tegelijk, steeds een andere samenstelling van 3 draden, waardoor het "vlekkerige" vachtje ontstaat. Maar het naaiwerk moet je veelal aan de buitenkant doen, en dat komt heel precies, want anders ga je de steken zien.
Ik heb nu besloten dat ik het even opzij leg, lijkt me namelijk een heerlijk werkje om met de Kerstdagen bij daglicht aan verder te gaan (ervanuit gaande dat ik dan de oogjes al wel gevonden heb ๐Ÿ˜‰).

Vanavond start ik daarom een nieuw project, opnieuw een trui, dit keer in slechts 1 kleur, maar wel met een aparte constructie bij de schouders/mouwen en met een patroon in het breiwerk, zodat het niet een heel saaie trui in tricotsteek wordt.

Het garen bestelde ik al een tijd terug, toen ik ook voor de andere truien die ik onlangs heb gebreid, garen bestelde. Deze foto nam ik ervan toen ik de doos opende. Het is Drops Nord, in een warme oranje kleur.

Allemaal een fijne zaterdagavond gewenst!



dinsdag 7 december 2021

nog even geduld...

 

Sorry, ik ben nog niet veel verder met mijn lieve diertje, en vanavond zal er ook niet van breien komen. Zo ziet het er nu uit, en ik begrijp dat hier niemand chocola van kan maken. 

Ik hoop morgenavond wel wat breitijd te hebben. Donderdag zal ik dan nog een foto maken van hoe ver ik dan ben, en dan houd ik jullie ook niet langer in spanning hoor, dan zal ik een foto plaatsen van wat het moet gaan worden ๐Ÿ˜€

maandag 6 december 2021

een raadseltje

Gisteren liet ik jullie mijn nieuwe projectje zien, en ik vroeg of iemand van jullie een idee had wat het gaat worden.
Er kwamen leuke reacties op.
Ja, het wordt een dier, maar geen vogel, geen vis, geen octopus en ook geen schaap.
Hier wat nieuwe foto's. Dit is hoe ver ik nu ben, maar als iemand van jullie het nu kan raden, zou ik dat ontzettend knap vinden. Ik weet natuurlijk wat het moet gaan worden, en heb al moeite om dat er in te herkennen ๐Ÿ˜€

Raden maar!!!
En een goede start van de nieuwe week gewenst!

zondag 5 december 2021

een nieuw project

De vaste lezers weten het wel, ik heb altijd wel een breiproject op de naalden staan. Vaak zijn het sokken, of een trui. Ik had wel eens tegen Sanne gezegd dat ik best eens wat anders wilde maken, iets waar ik echt mijn aandacht bij moest houden (ik brei "blind",  ik kijk dus niet of nauwelijks naar mijn breiwerk, maar kijk tijdens het breien naar y.outube of ik lees een blog). Maar ja, wat zou ik dan gaan maken?!

Sanne had wel wat ideetjes, en ik kreeg vorig jaar met Sint/Kerst/Nieuwjaar* een aantal hele leuke patronen cadeau. Hoogste tijd om daarmee aan de slag te gaan!

Deze bollen bestelde ik kort geleden. Oh, wat jammer dat jullie de garens niet kunnen voelen! Dit zijn zulke zachte garens!
Drops Baby Alpaca Silk (70% Alpaca, 30% zijde), Drops Kid Silk (75% mohair, 25% zijde), Drops Flora (65% wol, 35% Alpaca), Drops Alpaca (100% Alpaca), Drops Nord mix (45% Alpaca, 30% polyamide, 25% wol).
Het lijkt erop dat ik in een Drops-fase zit ๐Ÿ˜‰, eerst 3 truien gebreid met Drops en nu weer Drops garens besteld, maar dit zijn de garens die de ontwerpster zelf gebruikte in haar ontwerp. En omdat dat zo mooi is, wilde ik er hetzelfde garen voor gebruiken.

Het is een bijzonder ontwerp, heel duidelijk beschreven en ook nog eens voorzien van een y.outube-filmpje, mocht je twijfelen wat er wordt bedoeld. Je moet steeds een klein stukje breien, en dan weer delen aan elkaar naaien, en daarna ga je weer ergens anders verder breien. Dit klinkt ingewikkelder dan het is, het is echt heel erg leuk om te doen, zeker weer eens wat anders dan anders. Het wordt geen kledingstuk, kunnen jullie raden wat dan wel?

Vandaag zijn we allebei vrij, dus we gaan lekker verder klussen aan Sanne's kamer. Die schiet al lekker op, we verwachten dat begin van het nieuwe jaar haar kamer helemaal af zal zijn.

En vanavond ga ik weer lekker wat steekjes doen aan dit nieuwe project.

Voor degenen die vandaag Sint vieren: veel plezier, en wees verstandig, je wilt niet ziek de Kerstdagen door moeten!

* wij vinden het leuk om voor elkaar cadeautjes te kopen, en die dan te voorzien van surprise en gedicht, dus logischerwijs zouden we dit doen op 5 december. Maar toen we dat de eerste keer samen deden, kwam 1 online bestelling niet aan (uiteindelijk is er een vervangend product verstuurd, dat kwam begin januari binnen ๐Ÿ˜) dus nu spreken we af dat we "ergens in december" Sint/Kerst/Nieuwjaar vieren, gewoon op een moment dat alles klaar is, dit jaar zal het wel met Kerstmis zijn).

vrijdag 3 december 2021

DANK JULLIE WEL!

 DANK JULLIE WEL!!!

Dank voor jullie lieve reacties, de warme woorden, jullie verhalen en ervaringen.

Normaliter reageer ik op elke reactie terug, omdat ik het zo waardeer als iemand de moeite neemt een reactie te plaatsen. Vandaag maak ik een uitzondering, en doe ik dat niet. 

Ik heb erg getwijfeld, zou ik het verhaal van gisteren wel op mijn blog zetten? Maar ik voelde dat het goed was om te doen. Dit blog heet Een Leuk Leven, en dat is wat ik nastreef, niet alleen voor mijzelf, maar zeker ook voor de lezers van mijn blog, en de mensen in mijn directe omgeving.
Maar het leven IS niet altijd leuk, en er zijn dagen waarop dat gegeven de dag drukt. 

In de afgelopen jaren heb ik geleerd om keuzes te maken, die voor MIJ goed zijn. Niet mijzelf altijd wegcijferen, ten koste van mijzelf, ik heb geleerd dat ik ook een plekje op deze aardbol mag innemen, en dat ik er toe doe, dat ik een positieve bijdrage kan leveren in de levens van anderen, en dat voelt goed.

Vandaag was een dag vol positieve energie, een heerlijke werkdag, een aantal hele positieve nieuwtjes, en na een heerlijke maaltijd samen met mijn dochter, al die lieve reacties van jullie lezen, top!

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend, en veel plezier voor degenen die Sinterklaas vieren.

donderdag 2 december 2021

2 december, een beladen dag

 2 december is al mijn hele leven een beladen dag geweest.

Het is de sterfdag van mijn oudste broertje, die de dag ervoor gezond ter wereld was gekomen. Althans, dat vertelden de artsen en verpleegkundigen in het ziekenhuis, maar na een bevalling die maar liefst 4 dagen en nachten duurde, kwam hij blauw aangelopen ter wereld; zuurstofgebrek doordat hij te lang in het geboortekanaal had vastgezeten. Hij werd direct weggehaald bij mijn moeder, die hem nooit heeft mogen zien, laat staan heeft mogen vasthouden. Mijn vader heeft hem na lang aandringen wel gezien, er was volgens de artsen niets bijzonders aan de hand, hij moest gewoon even bijkomen van de langdurende geboorte. Mijn vader werd gefeliciteerd met een kerngezonde zoon, en mocht geboortekaartjes laten maken en aangifte gaan doen bij de gemeente.
De volgende dag is hij overleden. Hij is begraven, maar zijn grafje is al vele jaren geleden geruimd.

Mijn moeder is nooit over dit verdriet heen gekomen. Elk jaar rond deze tijd was ze ziek, ziek van het verdriet. Toen precies 6 jaar later mijn oom kwam vertellen dat hij vader was geworden van een gezonde zoon, en uitstraalde dat hij er niet blij mee was (want de zwangerschap was niet gepland), werd mijn moeder furieus. 
Drie jaar en 1 week later werd de 2e zoon van deze oom geboren, en hun verjaardagen vierden we altijd tegelijkertijd, ergens rond Sinterklaas. Een beladen tijd van het jaar, elk jaar weer.

Vandaag zou dus mijn neef jarig zijn, hij was 3 maanden jonger dan ik, maar helaas pleegde hij 21 jaar geleden zelfmoord. Twee december is een beladen dag.

Mijn moeder vond 1 kind "maar een hachelijk bezit". Dit zijn haar woorden, die ik ontelbaar vele malen heb gehoord. Mijn 2e broertje werd geboren, en was gezond. Er volgde een miskraam en mijn vader vond het wel goed, liever 1 kind en zijn vrouw, dan een 2e kind erbij en mogelijk zijn vrouw verliezen tijdens de bevalling. Maar mijn moeder dacht daar anders over, er moest een "reservekind" komen, zodat, als er iets zou gebeuren met mijn broer, ze "er nog eentje had".  Het zijn haar woorden, niet die van mij, maar dit is wat ik 40 jaar lang te horen kreeg. En toen, voor het eerst in mijn hele leven, ging ik tegen haar in. Nou ja, ik zei dat ik het niet leuk vond dat ze iets had gezegd op de 11e verjaardag van mijn dochter, ze was vrij om te vinden wat ze vond, maar ik verzocht haar om in het vervolg haar mening dan voor zich te houden en niet uit te spreken, als ze te gast was in ons huis.
En daarmee ging de deur op slot, mijn ouders verbraken het contact met mij, voorgoed.  Want ik mocht niet tegen mijn moeder ingaan, ik moest haar dankbaar zijn dat ik bestond, en moest netjes op mijn reservebankje blijven zitten, in afwachting of er een moment zou komen dat mijn broer zou wegvallen, en ik zijn plaats moest gaan innemen. Een aantal jaren daarvoor was hij ernstig ziek, het was erop of eronder, en opeens kreeg ik te horen dat ik nu in beeld zou kunnen komen. Wat? Je zoon ligt op sterven (hij overleefde gelukkig), en je doet dit soort uitspraken? Ik heb nooit iets hiervan begrepen, hoe kun je je kind een nummer geven, op de wereld zetten als reserve? Mijn moeder sprak altijd over "de eerste", hij had wel een naam gekregen, maar hun 2e zoon kreeg exact dezelfde namen, zelfs in dezelfde volgorde. Ook iets wat mijn broer en ik nooit hebben begrepen, had dan toch op z'n minst de volgorde van de namen gewijzigd, maar nee, vernoemen was blijkbaar heilig, zelfs de volgorde waarin.

Tja, ik ben geboren in het ziekenhuis, en als kind was ik ervan overtuigd dat ik moest zijn verwisseld met een andere baby, want hoe kon ik kind zijn van deze ouders, die zo totaal maar dan ook totaal anders waren dan ik?! 
Als ik nu in de spiegel kijk, zie ik veel van mijn moeders gezicht terug, alleen zonder de kille blik en de harde contouren, gelukkig heb ik die niet. 
Mijn moeder is inmiddels al bijna 5 jaar geleden overleden, een afscheid is er nooit geweest, ik ontving de rouwkaart een aantal weken na de begrafenis (op de rouwkaart stond mijn vaders naam "en de kinderen",  mijn broer en ik dus?! Ik wist van niets). Mijn vader leeft nog en woont nog zelfstandig, 91 jaar oud, en ik heb een aantal malen geprobeerd om op de 1 of andere manier contact te hebben, maar dat weigert hij pertinent. Dat is triest, maar ik heb het te accepteren.
Zal hij vandaag terugdenken aan 62 jaar geleden, de dag dat zijn eerste zoon kwam te overlijden, en het grote verdriet dat dit bij hem en vooral zijn vrouw heeft gebracht? Ik zou hem dan zo graag even troosten, een hand op zijn schouder leggen, maar dat mag niet zo zijn. En ook dat moet ik accepteren.

2 december is voor mij de meest beladen dag van het jaar. Hij is gelukkig bijna voorbij, morgen gaan we weer verder met het leven, en, misschien wel juist door al het verdriet dat deze dag elk jaar weer met zich mee bracht, vier ik het leven zoveel ik kan. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn, mijn grootste geluk is mijn dochter. Nee, zij is niet mijn bezit, laat staan een hachelijk bezit. Mijn moeder maakte mij grote verwijten toen het duidelijk werd dat Sanne ons enige kind zou blijven, want kijk eens wat zij er allemaal voor over had gehad?! Ik had helemaal geen keuze, en ik had er alles voor over gehad om meer kinderen te mogen krijgen, maar al zou ik nog 10 kinderen hebben gekregen, zou het verlies van 1 van hen nooit en te nimmer kunnen zijn gecompenseerd door een ander kind, want elk kind is uniek, en het verlies van een kind lijkt mij het ergste om te moeten mee maken. Ik hoop dat ik nooit zal hoeven weten, hoe dat voelt. Ik begrijp dat mijn moeder enorm veel verdriet had, ik begrijp niet hoe zij kon denken dat het ene kind het andere zou kunnen vervangen.


Net op tijd klaar voor de winter deel 2

 Tja, waarom een goede titel wijzigen?!๐Ÿ˜€

Afgelopen week heb ik ook de Fern & Feather afgemaakt. Zien jullie die witte spikkeltjes op de trui? Ja, dat is sneeuw! 

Deze foto maakte ik op 28 oktober. De klimplant zat nog vol in blad, en ik had de pas van de trui gebreid, en was een eind op weg met de mouw. Op Ravelry had ik gezien dat anderen de trui hadden gebreid met Drops Nepal. Dat is een wat dikker garen dan Flora, Het bevat 65% wol en 35% Alpaca, en aanbevolen naalddikte is 5. Goed geschikt dus voor een warme wintertrui. De aantallen bollen die anderen hadden gebruikt vond ik behoorlijk laag, maar ze kwamen wel allemaal bij elkaar in de buurt. Dus ik ging er vanuit dat het dan toch wel moest kloppen.

Ik bestelde 6 groene en 2 beige bollen, en dat bleek VEEL TE WEINIG! Okay, met het beige kwam ik wel uit, want dat hoefde alleen in de pas. Eigenlijk ook onder aan de mouwen en de romp, maar dat was ik vooraf al niet van plan geweest.

De trui moet nog worden geblockt, maar hier hangt hij op dezelfde plek als waar je hem hierboven ziet hangen, precies 5 weken geleden. Bizar wat een verschil, in 5 weken tijd van vol in het blad naar kaal in de eerste sneeuw van deze winter.

Er zat niets anders op, ik moest garen bij bestellen. De leverancier heeft echt moeite gedaan, maar helaas, hetzelfde verfbad konden ze niet meer leveren. Nu is het een wat gemeleerd garen:





Hm, dat is lastig op de foto te zetten, maar ik denk dat jullie wel een beeld hebben. Zulk garen is wat vergevingsgezinder als het gaat om kleurverschil van verfbad. Ik heb de pas en mouwen gebreid met het eerste verfbad, en de romp vanaf het Fair Isle gedeelte (de pas) met het nieuwere verfbad. Als ik heel, heel kritisch kijk denk ik verschil te kunnen zien, maar misschien is dat ook wel zo, doordat ik het weet. 

Terwijl het grasveld wit kleurde door de sneeuw, snel nog een laatste foto gemaakt. Nu ga ik de trui blocken, en dan hoop ik hem de komende winter vaak te mogen dragen. Zoals met alle truien van Jennifer Steingass, is ook dit weer een trui met een uitstekende pasvorm.

Ik weet niet of er dit jaar nog een trui van mijn naalden zal glijden. Momenteel heb ik (uiteraard) wel iets op de naalden staan, maar dat is geen kledingstuk. Foto's daarvan volgen nog.

Ik wens jullie allemaal een hele fijne dag, mochten jullie Sinterklaas vieren dan wens ik jullie daarbij veel plezier, wees verstandig met bezoek en afstanden, blijf gezond!